ตอนที่ 674 เรื่องยากที่แก้ด้วยตัวเอง 2

ตอนที่ 675 เรื่องยากที่แก้ด้วยตัวเอง 2

“ฆาตกรที่ฆ่าคุณ ตอนนี้ผมพบตัวเขาแล้ว เมื่อถึงเวลาจะนำมันเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม เพื่อปลอบโยนดวงวิญญาณของคุณบนสรวงสวรรค์ มา พวกเราสองพ่อลูกมาดื่มกัน” เขาหยิบไวน์ออกมาพร้อมแก้วสองใบ วางไว้บนแท่นบูชา

ฉิงฮัวรีบหยิบขวดไวน์ขึ้นมา แล้วเติมไวน์ลงในแก้วทั้งสองใบ

เป่หมิงโม่หยิบแก้วขึ้นมาใบหนึ่ง มองไปยังรูปถ่ายของคุณท่านเป่หมิงบนป้ายหลุมฝังศพ ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “พวกเราสองพ่อลูก เป็นคนพิเศษจริง ๆ ตอนที่คุณมีชีวิตอยู่ พวกเราสองคนก็บอกไม่ได้ว่าจะเป็นน้ำกับไฟ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเข้ากันไม่ได้ ในเมื่อเหตุการณ์เป็นแบบนี้นี้ผมก็ไม่ยอมแพ้ บอกได้แต่เพียงว่านี้เป็นภาพสะท้อนคุณในตอนที่ผมยังเด็ก ไม่ใช่เหรอ ไม่อย่างนั้นเพียงเพราะแม่ของผมไม่สวยเหมือนกับภรรยาที่ตายไปแล้วของคุณ คุณก็ไล่เขาไปไขว่คว้าหาอดีต เหตุการณ์ก็คงจะไม่เป็นอย่างวันนี้”

พูดจบก็เงยหน้าขึ้นและยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม

เป่หมิงโม่พูดถึงเรื่องนี้ แม้ว่าฉิงฮัวจะรู้เรื่องเพียงเล็กน้อย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เป่หมิงโม่พูดออกมา ไม่แปลกใจเลยที่เจ้านายจะทำตัวเหมือนพ่อลูกอย่างสมัยที่นายท่านยังมีชีวิตอยู่

เป่หมิงโม่หยิบแก้วไวน์ใบที่สองขึ้นมา “โลกใบนี้ไม่แน่นอน ก็เหมือนกับความสัมพันธ์ของเราสองคน หลังจากที่ต้องจนมุมมาหลายปี ผมเคยคิดว่า ความเกลียดชังที่มีต่อคุณคงจะอยู่กับตัวไปตลอดชีวิตแต่สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจก็คือ หลังจากที่คุณป่วยหนัก ผมกลับเปลี่ยนไปมีความคิดแบบนี้ นี่ก็คงเหมือนความสัมพันธ์ของคุณกับคุณป้า แม้ว่าผมไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างพวกคุณ อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้คุณต้องไล่เธอออกจากตระกูลเป่หมิง และจะเป็นจะตายก็ไม่ให้กลับมา แต่ผมรู้ว่าในใจของคุณทั้งสองคนยังห่วงใยกัน แล้วเป็นอย่างไร ตอนนี้คุณย้ายไปอยู่กับคุณป้าแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกคุณดีขึ้นบ้างหรือยัง”

เป่หมิงโม่หันกลับมาและเดินไปยังสุสานของคุณป้าฟางที่อยู่ด้านข้าง “คุณป้า ความสัมพันธ์ของคุณกับพ่อตอนนี้ดีขึ้นบ้างแล้วหรือยัง แม้ว่าคุณจะเป็นป้าของผม แต่ในใจของผม ก็นับถือคุณเหมือนแม่มาตลอด การตายของคุณเป็นเรื่องที่ผมไม่คาดคิดจริง ๆ สุขภาพร่างกายของคุณดีมากมาโดยตลอด หลังจากเกิดเหตุการณ์กับพ่อ ผมคิดว่าการจากโลกนี้ไปของคุณมีเงื่อนงำอยู่ภายใน แม้ว่าผมจะไม่ได้งมงาย แต่ก็หวังอยู่ว่าคุณจะมาบอกผมในความฝัน บอกกับผมว่าสุดท้ายแล้วใครกันที่ทำร้ายคุณ ผมจะล้างแค้นให้คุณให้ได้”

พูดจบก็เงยหน้าขึ้นอีกครั้งพร้อมดื่มไวน์

จากนั้นเป่หมิงโม่ก็ปักธูปสามดอกลงบนหลุมฝังศพของทั้งสองคน

จากนั้นก็หันไปหาฉิงฮัว “พวกเรากลับกันเถอะ”

*

ในเวลาเดียวกัน กู้ฮอนก็กำลังขับรถไปโรงพยาบาลคนเดียว เธอไม่ได้พาเฉิงเฉิงมาด้วย นั้นก็เป็นเพราะยังไม่ได้เตรียมตัวว่าจะแนะนำเด็ก ๆให้แม่รู้จักได้อย่างไร

โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเป่หมิงโม่ แม้ว่าจะเคยได้ยินแม่พูดว่าเป็นเพื่อนเก่าของเป่หมิงเจิ้งเทียน แต่เมื่อได้พบกับเรื่องนี้ เธอก็คงจะรับไม่ได้แน่นอน

นอกจากนี้ก็ไม่ต้องการให้แม่ต้องมากังวลเรื่องกับเรื่องของตัวเอง เธอทุกข์ทรมานมาเกือบทั้งชีวิตแล้ว ตอนนี้ก็ควรจะได้มีช่วงเวลาของความสุข ปล่อยให้เธอได้จัดการเรื่องของตัวเธอเองดีกว่า

***

กู้ฮอนเดินเข้าไปในโรงพยาบาลพร้อมดอกไม้และกล่องขนม