ตอนที่ 675 ใจตรงกัน 1

ตอนที่ 675 ใจตรงกัน 1

รู้ว่าอีกไม่นานตัวเองจะกลับมาหายดี ลู่ลู่จึงดีใจมาก： “เอาสิ ฉันไม่ได้โดนแดดมานานแล้ว”

กู้ฮอนเอาขนมไปวางไว้ข้างหน้าคุณแม่： “ยังไม่ได้กินข้าวสินะคะ เดี๋ยวหนูจะไปซื้อข้าวจากที่ห้องอาหารของโรงพยาบาล นี่มีขนมอยู่นิดหน่อยกินไปก่อนนะคะ”

พูดจบก็หันหลังเดินออกไปซื้อข้าว

กู้ฮอนออกไปได้ไม่นาน ฉิงฮัวก็พาเป่หมิงโม่มาถึงโรงพยาบาล

วันนี้เขาได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล รายงานเรื่องอาการป่วยและการฟื้นฟูร่างกายของลู่ลู่ แถมยังบอกอีกว่าตอนนี้เธอไม่ได้เป็นคนไข้เฝ้าระวังอาการตลอด24ชั่วโมงแล้ว อาการป่วยดีขึ้นแล้ว

พูดถึงตอนสุดท้าย ก็ถามขึ้นอีกประโยค ว่าจะให้ย้ายลู่ลู่จากห้องผู้ป่วยVIPเฝ้าระวัง เข้าห้องพักฟื้นVIPเลยมั้ย

เป่หมิงโม่บอกพวกเขาว่าอย่าเพิ่งทำอะไรทั้งนั้น รอให้เขาไปถึงก่อนค่อยว่ากัน

ขณะที่กำลังเดินทางมาที่โรงพยาบาล เขาก็ซื้อดอกคาร์เนชั่นมาช่อนึง และยังมีขนมอีกเล็กน้อย

ฉิงฮัวเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยออกอย่างระมัดระวัง เมื่อหันไปก็เห็นลู่ลู่กำลังหยิบขนมชิ้นนึงขึ้นมาอย่ายากลำบาก แล้วค่อยๆ กินมันอยู่

***

เป่หมิงโม่เดินเข้าไป ผงกหัวให้คุณหมอเป็นการทักทาย จากนั้นก็เดินผ่านห้องเฝ้าระวังเข้าไปในห้องผู้ป่วย

ลู่ลู่ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว ก็คิดว่ากู้ฮอนซื้อข้าวกลับมาเร็วจัง เธอพูดอย่างไม่ได้หันมอง： “กู้ฮอน รีบอะไรปานนั้น แม่ตรงนี้ยังมีของกินอยู่นะ”

เป่หมิงโม่ได้ยิน หรือว่ากู้ฮอนก็มาด้วย? มองไปตรงหัวเตียงเห็นช่อดอกคาร์เนชั่นกับกล่องขนมที่วางอยู่ตรงหน้าลู่ลู่

เธอคงเพิ่งจะมาถึงได้ไม่นาน

เขาพูดขึ้นเสียงเบา： “เอ่ออ.......”

พอลู่ลู่ได้ยินว่ามันไม่ใช่เสียงลูกสาวของตน จึงรีบเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเป่หมิงโม่มา “อ่อ ที่แท้ก็เป็นคุณเป่หมิง เมื่อกี้ฉันนึกว่าเป็นกู้ฮอนลูกสาวของฉันน่ะ”

เป่หมิงโม่เปลี่ยนสีหน้าจากที่วันๆทำแต่หน้าเย็นชา แล้วยิ้มให้ลู่ลู่： “ได้ยินว่าคุณน้าอาการดีขึ้นมาก ผมเลยตั้งใจมาเยี่ยมครับ”

พูดพลางกวักมือ ฉิงฮัวเลยยื่นดอกไม้และขนมที่อยู่ในมือให้เป่หมิงโม่

“คุณน้าครับ ผมมาปุ๊บปั๊บ จึงไม่ได้เตรียมตัวมา นี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ โปรดรับไว้ด้วยครับ” เป่หมิงโม่พูดพลางเอาช่อดอกคาร์เนชั่นของตนไปวางไว้กับช่อของกู้ฮอน ส่วนขนมก็วางไว้ข้างๆ