ตอนที่ 677 เวรกรรม 1

ตอนที่ 677 เวรกรรม 1

พอกู้ฮอนได้ ก็แอบคิด：เพื่อนแม่คนที่จะแต่งงานกับคุณท่านเป่หมิงหรือว่าจะเป็นคุณแม่ของเป่หมิงโม่ หวีหรูเจี๋ย?

แต่ว่าเธอไม่ได้ถามคนเป็นแม่ และก็ฟังเรื่องราวที่แม่เล่าต่อ

ลู่ลู่พูดต่อ： “ผ่านไปไม่นาน แม่ก็ได้รู้จักกับพ่อของลูก จากนั้นก็มีหนู ตอนนั้นแม่ก็ยังเป็นนักร้องอยู่ ทำงานยุ่งมาก จึงขอให้เพื่อนคนนั้นช่วยดูแลลูกที่ยังเป็นทารกอยู่ จนถึงวันหนึ่งแม่ที่กำลังแสดงอยู่ก็ได้รับข่าวที่น่ากลัวมา”

กู้ฮอนฟังไปก็รู้สึกตื่นเต้น ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวถามออกไป： “แม่ สรุปแล้วมันเรื่องอะไรกัน?”

***

ลู่ลู่มองกู้ฮอนที่ทำสีหน้ารีบร้อน แสงแห่งความโศกเศร้าฉายในดวงตาของเธอ： “จู่ๆ แม่ก็ได้รับข่าวมาว่าลูกหายไป......” เธอพูดถึงตรงนี้ น้ำตาที่คลอเบ้าก็ไหลออกมา

ในใจกู้ฮอนรู้สึกไม่ได้เป็นอย่างมาก เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าของเธอขึ้นมา เช็ดน้ำตาบนหน้าของผู้เป็นแม่

“แม่ ไม่ต้องเสียใจนะ หนูกลับมาอยู่นี่แล้วไง ต่อไปพวกเราแม่ลูกจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน จะไม่แยกจากกันแล้วนะ” พูดถึงตรงนี้เธอก็ถามต่อ： “แม่ หนูหายแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณท่านเป่หมิงล่ะ ไม่ใช่ควรที่โทษเพื่อนของแม่คนนั้นเหรอ?”

ลู่ลู่พยักหน้า： “ลูกพูดไม่ผิด ที่จริงแล้วแม่ก็แค้นเพื่อนแม่คนนั้นมากๆ แต่ถ้าหากตอนนั้นเป่หมิงเจิ้งเทียนไม่ทะเลาะกับเธอ เธอก็คงไม่ทำลูกหายหรอก ที่จริงแล้วสิ่งที่เธอเจอมันก็ค่อนข้างน่าเศร้า เพราะว่าเท่าที่แม่รู้ ที่เป่หมิงเจิ้งเทียนขอเพื่อนแม่คนนั้นแต่งงาน ก็เพราะเธอคล้ายกับอดีตภรรยาที่เสียไปแล้วของเขา แถมระหว่างพวกเขาก็มีลูกนั่นก็คือเป่หมิงโม่คนเมื่อกี้”

กู้ฮอนได้ยินทันใดนั้นก็สูดหายใจเข้าลึก เพื่อนแม่คนนั้นที่แท้ก็คือหวีหรูเจี๋ย！

อีกอย่างที่คิดไม่ถึงก็คือ คนที่ดีกับเธอมาตลอดอย่างหวีหรูเจี๋ยจะเป็น ‘ตัวการ’ ที่ทำเธอหายไป

ประสบการณ์ชีวิตของเป่หมิงโม่ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ที่เขาเกลียดแม่เขา ที่แท้ตอนเป็นเด็กเขาต้องอยู่ท่ามกลางการทะเลาะกันของพ่อกับแม่

ลู่ลู่เล่าเรื่องอย่างรวบรัด จากนั้นก็หันมองลูกสาว ก็เห็นเธอกำลังคิดอะไรอยู่ และสีหน้าก็เปลี่ยนไปไม่ค่อยดีนัก

“กู้ฮอน ลูกเป็นอะไรไป?”

กู้ฮอนดึงสติ กระโดดออกมาจากความคิดมั่วซั่ว เธอจัดการความรู้สึกตัวเองอยู่ครู่ จากนั้นก็พูดขึ้น： “แม่ หลายปีที่ผ่านมาเพื่อที่จะตามหาหนูแล้วแม่คงจะลำบากมาไม่น้อย”

“เห้อ ความลำบากที่เจอมาแต่ก่อนเทียบกับตอนนี้แล้ว แม่คิดว่ามันคุ้มค่า สวรรค์ยังพอมีเมตตากับแม่อยู่บ้าง ผู้คนตั้งมากมายสุดท้ายแม่ก็ยังหาลูกจนเจอ” ใบหน้าของลู่ลู่มีความยินดี

*

กู้ฮอนคุยกับลู่ลู่อยู่อีกสักพัก แต่เธอก็เริ่มไม่มีความกล้าที่จะบอกแม่เรื่องที่เธอตั้งครรภ์แทน

แม่จงเกลียดจงชังคนตระกูลเป่หมิงกับหวีหรูเจี๋ยขนาดนี้ ถ้าหากรู้ว่าตนมีลูกให้กับเป่หมิงโม่ถึงสองคนคง.......