ตอนที่ 702 ตั๊กแตนไล่จับจักจั่น 2

เป็นอย่างที่คิดไว้ ในเวลาเที่ยงคืน เป่หมิงโม่ก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง “เจ้านาย ปลาใหญ่ปรากฏตัวแล้วครับ”

มุมปากเป่หมิงโม่ยกขึ้น “ได้ เพียงแต่อย่าทำอะไรหุนหันพลันแล่น ค่อยๆเก็บแห จำไว้ว่าอย่าให้เขาหนีรอดไปได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องกลับมาพบฉันแล้ว”

ฉิงฮัวที่อยู่อีกฝั่งพยักหน้า “เข้าใจแล้วครับเจ้านาย คุณวางใจเถอะ ผมจะไม่ยอมให้ปลาตัวใหญ่หนีรอดไปได้ทั้งแบบนี้หรอกครับ”

เดิมตอนที่ฉิงฮัวออกไปนั้นก็ไปเยี่ยมลั่วเฉียวที่บ้านกู้ฮอนจริงๆ

แต่เมื่อตอนที่เขามาถึงบ้านของกู้ฮอนนั้นก็พบว่าภายในห้องไม่มีแม้แต่แสงสว่างแม้แต่น้อย เคาะประตูสองสามครั้งก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

เขารู้สึกแปลกใจ ดึกขนาดนี้แล้ว ผู้หญิงสามคนอย่างพวกเธอพาเฉิงเฉิงไปที่ไหนกัน โดยเฉพาะลั่วเฉียวที่ตอนนี้ตั้งครรภ์อยู่นั้นทนต่อความเหนื่อยล้าไม่ไหว

ภายหลังเขาก็ลองโทรศัพท์หากู้ฮอนครั้งหนึ่ง ถึงได้รู้ว่าเพราะห้องของกู้ฮอนนั้นเล็กเกินไป ผู้ใหญ่หลายคนบวกกับเด็กอีกคนหนึ่งนั้นแออัดไปจริงๆ ไม่ส่งผลดีต่อการฝากครรภ์ของลั่วเฉียว ดังนั้นจึงย้ายไปพักที่ห้องใหญ่ของหยินปู้ฝันกันหมด”

ฉิงฮัวในตอนนั้นก็รู้สึกประหลาดใจมาก เพราะเขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างหยินปู้ฝันและลั่วเฉียวคืออะไร ยังนึกว่าหยินปู้ฝันตอบตกลงเพราะเห็นแก่หน้ากู้ฮอน

นี่ทำให้ฉิงฮัวรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก แม่ของลูกตัวเองกลับตกอยู่ในสภาพที่ต้องใช้ความสัมพันธ์เพื่ออาศัยยืมห้องของคนอื่นไว้ฝากครรภ์

ในตอนนั้นเองที่เขาได้รับโทรศัพท์จากเป่หมิงโม่สายหนึ่ง ให้เขารีบไปยังสถานที่ที่จัดไว้ให้หวางซื่อ แล้วซ่อนตัวเอาไว้ คืนนี้ปลาใหญ่อาจจะติดเบ็ด

ฉิงฮัวไม่พูดอะไรก็รีบขับรถไปถึงที่นั่นอย่างรวดเร็ว

สถานที่ที่จัดให้หวางซื่อพักอาศัยนั้นไม่ได้อยู่ในพื้นที่คึกคักอย่างในเมือง แต่จัดให้เขาไปอยู่ในที่พักในฟาร์มแห่งหนึ่งบริเวณชานเมืองติดกับชนบท

***

เพื่อที่จะไม่แหวกหญ้าให้งูตื่น ตอนที่ฉิงฮัวมาถึงก็จัดการให้ลูกน้องพาหวางซื่อไปซ่อนไว้ ทั้งยังให้ลูกน้องที่มีความสามารถแข็งแกร่งมากคนหนึ่งแสร้งทำเป็นหวางซื่ออยู่ด้านในแทน

ทั้งใต้เตียงและในตู้เสื้อผ้าก็มีคนแอบซุ่มอยู่ รวมถึงบ้านอีกหลายบ้านรอบๆล้วนมีคนของตัวเองอยู่ด้วย

ในเวลาเที่ยงคืน ที่นี่ไม่เหมือนกับในเมืองที่คลาคล่ำไปด้วยสถานบันเทิง ร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน

ตอนนี้นั้นเงียบสงัดแล้ว มีเพียงแค่บางครั้งที่ได้ยินเสียงเห่าหอนของสุนัข

ฉิงฮัวแอบอยู่ในพงหญ้าไกลพงหนึ่ง มีเพียงกล้องส่องทางไกลอินฟราเรดตัวหนึ่งยื่นออกมา

ระหว่างทางไกลนั้นมีรถเก๋งคันหนึ่งขับมา ผ่านพงหญ้าที่ฉิงฮัวแอบซุ่มเอาไว้ไป ไม่นานก็จอดอยู่หน้าประตูที่พักในฟาร์มที่จัดไว้ให้หวางซื่อพัก

ฉิงฮัวเอ่ยพูดกับทุกคนที่แอบซุ่มผ่านทางเครื่องวิทยุสื่อสาร “ปลาตัวใหญ่มาแล้ว ถึงเวลาได้ยินสัญญาณจากด้านในก็เก็บแหในทันที”

เห็นเพียงแค่คนรูปร่างไม่สูงมากคนหนึ่งลงมาจากรถเก๋งคันเล็กที่ไม่ได้ดับเครื่องยนต์

เขามองไปรอบด้านชั่วครู่แล้วก็เดินไปที่หน้าประตูที่พัก

ในสถานที่ประเภทนี้ การป้องกันขโมยนั้นไม่ได้พึ่งประตู แต่อาศัยสุนัข ดังนั้นประตูที่พักในฟาร์มแห่งนี้ก็เป็นเพียงแค่ของตกแต่งชิ้นหนึ่งเท่านั้นเอง

ความคิดเห็น