ตอนที่ 705 แก้ปัญหาให้ฉิงฮัว 1

อย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่ากู้ฮอนจะตัดสินใจแบบนี้ แต่ว่าเขาก็ควรจะมีการเตรียมใจเอาไว้ เพราะว่าความสัมพันธ์ระหว่างกู้ฮอนและหยินปู้ฝันนั้นใกล้ชิดกันมากกว่าตัวเองอยู่ไม่น้อย

“นายบอกว่าเป็นเพราะห้องเล็กไป กู้ฮอนถึงได้ย้ายไปอยู่ที่นั่นหรือ” เดิมเขาอยากจะพุ่งตัวไปที่นั่น พากู้ฮอนกับเฉิงเฉิง สองแม่ลูกกลับไปยังบ้านตระกูลเป่หมิงในทันที

แต่เขาก็สงบใจได้อย่างรวดเร็ว วันนี้อยู่ในสถานการณ์แบบไหนกัน เป็นตอนที่ต้องรับมือกับถังเทียนจื๋ออย่างสุดความสามารถ ถ้ารับพวกเธอกลับมาบ้านตระกูลเป่หมิงในตอนนี้ อย่างนั้นเจียงฮุ่ยซินจะต้องเป็นคนแรกที่ก้าวออกมาอย่างแน่นอน

เป่หมิงโม่ไม่อยากอยู่ในสถานการณ์ที่ตัวเองกำลังทำศึกสงครามอยู่ด้านหน้า แต่หลังบ้านของตัวเองก็ลุกเป็นไฟ

เขาฝืนข่มความรู้สึกโกรธลงไป สงบนิ่งอยู่พักหนึ่งแล้วก็ดึงลิ้นชักในห้องทำงานของตัวเองให้เปิดออก หยิบซองจดหมายสีเหลืองขึ้นมาวางบนโต๊ะ

จากนั้นก็เปิดปากพูด “เดิมคิดว่าจะรอให้ผ่านเรื่องพวกนี้ไปค่อยให้นาย แต่ว่าตอนนี้ฉันคิดว่ามอบให้กับนายตอนนี้ก็เป็นเวลาที่เหมาะสม”

ฉิงฮัวไม่ได้เห็นสถานการณ์ที่เป่หมิงโม่มีอาการโมโหอย่างที่ตัวเองจินตนาการเอาไว้

หลังจากแอบโล่งใจเงียบๆแล้วก็เดินไปถึงหน้าโต๊ะทำงานของเจ้านาย เห็นซองจดหมายที่เขียนชื่อเขาตัวใหญ่ๆวางอยู่บนโต๊ะ

จึงยื่นมือไปหยิบขึ้นมา เปิดซองจดหมายแล้วยื่นมือเข้าไปหยิบกุญแจพวกหนึ่งออกมา

“เจ้านาย นี่คุณ......” ฉิงฮัวไม่เข้าใจว่าเจ้านายจะทำอะไร

เป่หมิงโม่เอนหลังพิงเก้าอี้หนัง “ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่หรือ เดิมนี่ก็ควรจะเป็นของนาย ในฐานะผู้ช่วยของฉัน ไม่อาจจะทำตัวยากจนข้นแค้นได้ บ้านและรถล้วนไม่ควรขาด และก็เป็นรางวัลส่วนหนึ่งที่นายตามติดฟันฝ่าอุปสรรคกับฉันมาหลายปีนี้ บ้านพักตากอากาศ 3 ชั้น 400 ตารางเมตรเห็นจะได้ แม้ว่าจะเล็กไปสักหน่อย แต่ก็หวังว่านายจะไม่รังเกียจ”

ในใจของฉิงฮัวมีความรู้สึกอบอุ่นผ่านเข้ามา สำหรับเขาแล้ว เพื่อเจ้านายเป็นวัวเป็นม้าทำงานให้สำเร็จนั้นเป็นภาระหน้าที่อันพึงปฏิบัติ เดิมไม่เคยคิดว่าจะได้รับอะไรตอบแทนกลับมา

มาวันนี้เจ้านายให้ทั้งรถ แล้วก็ให้ทั้งบ้าน จะไม่ให้เขาตื้นตันใจได้อย่างไร

เป่หมิงโม่มองท่าทางที่ถูกทำให้ซึ้งใจของฉิงฮัว ตามองหยดน้ำตาที่กลิ้งไปมาของลูกผู้ชายที่ร่างกายแข็งแกร่งเบื้องหน้าตัวเอง

คิ้วเขาขมวดเล็กน้อย มือโบกไปมาเบาๆ “อย่ามาเล่นลูกไม้นี้ต่อหน้าฉัน นายยังไม่ไปรับพวกเธอกลับมาอาศัยในบ้านของนายอีก ความรู้สึกน่าสงสารของนายนั่นเก็บไว้ให้ลั่วเฉียวเถอะ”

ฉิงฮัวพยักหน้า เก็บกุญแจใส่กระเป๋า จากนั้นก็หยิบกระดาษโน้ตที่ระบุที่อยู่เอาไว้ออกมาจากซองจดหมาย

“ปิ่นฮอนเป่หยวน” ฉิงฮัวชะงักค้าง นี่เป็นหนึ่งในสถานที่พักตากอากาศที่ตระกูลเป่หมิงสร้างอยู่ข้างภูเขา อีกทั้งความยอดเยี่ยมในการออกแบบก็คือส่องประกายเช่นเดียวกันกับบ้านที่อยู่ที่ปานซานที่เป่หมิงโม่ให้กู้ฮอนหลังนั้น ”เย่โม่ฮอนหวี”

เป่หมิงโม่ให้ฉิงฮัวไปรับพวกเขามาอาศัย ฉิงฮัวจะไม่เข้าใจความเอาใจใส่ของเขาได้อย่างไร

***

ความคิดเห็น