ตอนที่ 716 กู้ฮอนยุ่งมาก

ตอนที่ 716 กู้ฮอนยุ่งมาก

การเข้ามาในชุมชนนี้ก็เหมือนกับการเข้าสู่อีกเมืองหนึ่ง ต้นไม้และหญ้าเขียวขจีทุกที่เป็นจุดเด่นของที่นี่ พื้นที่สีเขียวของทั้งชุมชนมีมากถึง 80%

ออกซิเจนธรรมชาติถูกสร้างขึ้นที่นี่

ตั้งแต่โรงเรียนอนุบาลไปจนถึงโรงเรียนตั้งแต่ร้านค้าเล็กๆ รวมถึงจนถึงซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียง ทุกอย่างมีให้ที่นี่ ถึงขั้นมีโรงพยาบาลขนาดใหญ่ตั้งอยู่ภายในนี้ แม้จะอยู่ใจกลางชุมชนแต่ก็มีสวนสาธารณะขนาดใหญ่

ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างสมบูรณ์ แทบจะไม่ต้องออกไปจากที่นี่เลยเพราะสามารถตอบสนองความต้องการของชีวิตได้เกือบทั้งหมด

ข้างสวนมีบ้านพักตากอากาศหลายแถวบ้านที่เป่หมิงโม่ให้ฉิงฮัวอยู่ที่นี่

เป็นวิลล่าสไตล์ยุโรป 3 ชั้นหันหน้าออกสู่ทะเลสาบ มีลานเล็กๆพร้อมประตูแยกต่างหาก ยังมีที่ว่างอีกมากสำหรับรถสองคันที่จอดอยู่

หลังจากลงจากรถลั่วเฉียวก็สูดอากาศอย่างสดชื่น “นี่สบายมากเลย เหมือนสวรรค์ ฉันเคยได้ยินชื่อที่นี่มาก่อน แต่ฉันมักคิดว่ามันเป็นแค่การประชาสัมพันธ์ ฉันไม่ได้คาดหวังว่ามันจะดีขนาดนี้ มีนักพัฒนาที่เก่งๆอย่างเป่หมิงโม่น้อยลงเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ถูกหลอกทั้งนั้น"

แม้ว่าที่นี่จะรู้สึกดีมากๆ แต่หยินปู้ฝันก็ยังรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่ได้เห็นลั่วเฉียวยกย่องเป่หมิงโม่ เขาเหลือบมองเธอ ผู้หญิงคนนี้ปากว่าตาขยิบ จำไม่ได้หรืออย่างไรว่าเมื่อก่อนวิจารณ์เป่หมิงโม่ไว้ยังไงบ้าง

"เฉียวเฉียว ฉิงฮัวถือได้ว่าคู่ควรกับคุณ เขาให้บ้านดีๆแบบนี้ คุณยังไม่ชอบเขาอีกเหรอ" กู้ฮอนถือโอกาสพูดแง่ดีของฉิงฮัว

ลั่วเฉียวไม่รู้สึกซาบซึ้งกับความรู้สึกนี้ "หึ เขาซื้อมาเหรอ เป่หมิงโม่มอบให้เขามาต่างหาก" จากนั้นเธอก็ชี้นิ้วไปที่ท้องของเธออีกครั้ง "นี่เป็นเรื่องดีๆที่เขาทำ"

“เป่หมิงโม่ไม่ใช่คนง่ายๆ ฉันคิดว่ามีแค่ฉิงฮัวที่สามารถอยู่เคียงข้างเขาไปได้นานขนาดนี้ ถ้าเขาไม่มีความสามารถ เขาคงถูกเป่หมิงโม่เตะทิ้งไปแล้ว นี่คือสิ่งที่เขาสมควรได้รับ นอกจากนี้ท้องของคุณก็อยู่ที่ตัวคุณเอง”

คำพูดจากกู้ฮอนทำให้ลั่วเฉียวตกตะลึง

หยินปู้ฝันเอาของออกจากรถทีละอัน ฟังการโต้เถียงระหว่างผู้หญิงสองคนเขารู้สึกเปรี้ยวในใจ "เฮ้ คุณสองนี่ไม่ยอมกันเลยนะ คนหนึ่งก็ไม่มีหน้าไปเจอเป่หมิงโม่ อีกคนก็ไม่อยากเจอฉิงฮัว”

ประโยคนี้ถือได้ว่าเป็นการเตือนกู้ฮอนและลั่วเฉียว พวกเขาหยุดโต้เถียงแล้วเปิดประตูเข้าบ้านไปทันที

เฉิงเฉิงจูงมือน้อยๆของจิ่วจิ่วแล้วเดินเข้าไปบ้านตามหลังแม่ของเขา

เข้ามาในวิลล่า แม้ว่าการตกแต่งของที่นี่จะไม่หรูหราเหมือนบ้านเก่าของเป่หมิง แต่ก็ถือได้ว่าเป็นการตกแต่งชั้นยอด

ลิฟต์สามชั้นเข้าสู่บ้านและเฟอร์นิเจอร์ไม้เนื้อแข็งชั้นหนึ่งรวมพื้นด้วย บ้านทั้งหลังมีหน้าต่างทุกด้านและบ้านก็ดูสว่างมาก

ลั่วเฉียวเคยเห็นบ้านหรูมาหลายหลัง แต่เธอหาได้ยากจริงๆที่จะได้เห็นระดับสูงเช่นนี้

“กู้ฮอน จะเอากระเป๋าวางไว้ไหนดี?” หยินปู้ฝันย้ายกระเป๋าเดินทางเข้าไปในห้องนั่งเล่นทีละชิ้น

"คุณจะถามฉันทำไม ที่นี่เป็นบ้านของลั่วเฉียว มีอะไรก็ถามเจ้าของบ้านสิ" กู้ฮอนยิ้มเล็กน้อยและขยิบตาให้หยินปู้ฝัน

เมื่อลั่วเฉียวมาถึงที่นี่ แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะไม่อยากมาเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เธอถูกสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายที่นี่จับไว้อยู่หมัดเลย "คุณวางของพวกนี้ไว้ในห้องนอนชั้นบนก่อนก็ได้"

***

วิลล่าของฉิงฮัวมีขนาดใหญ่พอ ไม่เพียงมีห้องนอน 1 ห้องสำหรับ 1 คนเท่านั้น แต่ยังมีบ้านสำรองอีกด้วย

ในเวลาเพียงไม่กี่วัน ลั่วเฉียวยังได้จัดห้องเด็กเล็ก ห้องทำงาน ห้องออกกำลังกายและแม้แต่ห้อง KTV เพื่อใช้ในอนาคต

หลังจากจัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว กู้ฮอนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เธอเคยกังวลว่าวันหนึ่งฉิงฮัวหรือเป่หมิงโม่จะปรากฏตัวขึ้นมา แล้วจะทำยังไงดีกับเด็กๆ

แต่การโทรคุยกับฉิงฮัวเมื่อไม่นานมานี้ เขาได้แสดงความชัดเจนว่าเขาจะไม่แวะมาในช่วงเวลาสั้นๆเพื่อตัวลั่วเฉียวและเด็กๆ

ประโยคนี้ทำให้กู้ฮอนโล่งใจอย่างสมบูรณ์

ในช่วงนี้ชีวิตของทุกคนสามารถอธิบายได้ด้วยคำสองคำนั่นคือ "สบายใจ"

นอกจากงานที่ยุ่งทุกวัน กู้ฮอนยังไปโรงพยาบาลเพื่อดูแลแม่ของเธอ

ในช่วงเวลานี้ เธอเล่าเรื่องมากมายสมัยวัยรุ่นให้กู้ฮอนฟัง แต่หลักๆแล้วคือเรื่องเกี่ยวกับอาชีพการแสดงของเธอ

เพราะลู่ลู่ไม่ชอบนึกถึงสิ่งที่ทำให้เธอและลูกสาวรู้สึกเศร้า

จากเรื่องราวของลู่ลู่ กู้ฮอนได้เรียนรู้ว่ามิตรภาพระหว่างแม่ของเธอกับหวีหรูเจี๋ยและเจียงฮุ่ยซินนั้นลึกซึ้งมาก

การร้องเพลงของแม่ เปียโนของหวีหรูเจี๋ยและการเต้นรำของเจียงฮุ่ยซินเคยเป็นที่นิยมไปทั่วเมืองS

ในความเป็นจริงระหว่างบรรทัดลู่ลู่ยังคงรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่หวีหรูเจี๋ยทิ้งโม้จิ่งเฉิงไปแต่งงานกับเป่หมิงเจิ้งเทียน

หลังจากที่กู้ฮอนถูกหวีหรูเจี๋ยทำให้หายไปในวัยเด็ก พวกเขาก็เริ่มไม่คุ้นเคยและรู้สึกเศร้าเล็กน้อยที่เลิกติดต่อกันในภายหลัง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้นหาร่องรอยของเจียงฮุ่ยซินที่ยังคงรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

เมื่อฟังความทรงจำของแม่ในอดีต กู้ฮอนรู้สึกว่าความปรารถนาของเธอควรจะเป็นจริงและนั่นคือการให้เจียงฮุ่ยซินได้พบแม่ของเธออีกครั้ง

แต่โชคดีที่สุขภาพของแม่ก็ดีขึ้นทุกวัน ดังนั้นเธอกะว่าจะเล่าเรื่องลูกให้แม่ฟังสักหน่อย