ตอนที่ 721 เป่หมิงโม่ผู้เย็นชา

ตอนที่ 721 เป่หมิงโม่ผู้เย็นชา

ในเวลานี้กู้ฮอนฉวยโอกาสที่จะต่อสู้กลับ ที่จริงเธอฟังเข้าใจแล้ว

เธอยืนขึ้นชี้ไปที่หวางซื่อและพูดกับผู้พิพากษาว่า: "ผู้พิพากษาที่มีเกียรติ มันมีเหตุผลที่ช่างซ่อมส่งชิ้นส่วนจะทำเช่นนี้ จากการสอบสวนของเรา บุคคลนั้นมีประวัติเกี่ยวกับการใช้ยาเสพติด จนถึงตอนนี้ยังไม่เลิก ลองนึกภาพคนที่ติดยาสิ สิ่งที่คนอื่นขอให้เขาทำตราบใดที่คนจ้างสามารถให้เงินเขาได้ เขาจะยอมรับโดยไม่มีเงื่อนไข "

เมื่อพูดเช่นนี้กู้ฮอนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ : “แม้ว่าทนายความของฝ่ายตรงข้ามจะหาพยานจำนวนมาก พยายามที่จะพิสูจน์ว่าลูกค้าของฉันเป็นคนทำให้เกิดอุบัติเหตุลิฟต์ในโรงแรมแมนดาริน แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่สามารถสร้างหลักฐานได้เพียงพอ ใช่ ลูกค้าของฉันปรากฏตัวในกล้องวงจรของโรงแรมแมนดาริน และดูเหมือนว่าโจทก์จะเข้าใจเขาผิด เขาเพียงเชิญครูใหญ่ของโรงเรียนชั้นนำอันดับหนึ่งมาพูดคุยเกี่ยวกับการตั้งแคมป์สำหรับพ่อแม่และลูกที่จัดโดยโรงเรียนเท่านั้น ในความเป็นจริงทั้งโจทก์และฉันมีส่วนร่วมในเหตุการณ์นี้ ดังนั้นฉันจะไม่อธิบายในที่นี้ และในใจของโจทก์ก็ชัดเจนเช่นกัน ในขณะนี้คดีได้เข้าใจแล้วว่านาย Notonลูกค้าของฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ ฉันหวังว่าผู้พิพากษาจะคืนความบริสุทธิ์และความยุติธรรมของลูกค้าฉันให้เป็นไปตามกฎหมาย”

***

ในตอนเที่ยง ประตูของศาลเปิด และกลุ่มคนสองกลุ่มก็เดินออกจากประตู

เมื่อพิจารณาจากสีหน้าของพวกเขา ความสมดุลของเทพีแห่งความยุติธรรมไม่ได้เอนเอียงไปทางเป่หมิงโม่เลย

กู้ฮอนและหยินปู้ฝันเดินอยู่หลัง มองนักข่าวที่ล้อมรอบเป่หมิงโม่ เธอไม่หยุดที่จะถอนหายใจ

เธอแทบจะนึกได้ว่าพรุ่งนี้เช้าจะมีการตีพิมพ์หัวข้อข่าวแบบไหนในหนังสือพิมพ์

สำหรับเป่หมิงโม่แล้ว มันเป็นเรื่องราวครั้งใหญ่ พวกเขาใช้เรี่ยวแรงมากมายกับคดีนี้ และใช้ทนายความระดับสูงของตระกูลเป่หมิง

แต่จนถึงตอนนี้ กลับได้ผลแบบนี้มา

“คุณกู้ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองชัยชนะของเรา คุณหยินขอเชิญพวกคุณในคืนนี้ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง ”ในกลุ่มนี้ คนที่ภาคภูมิใจที่สุดก็คงจะเป็นถังเทียนจื๋อ

หยินปู้ฝันมองกู้ฮอน เห็นว่าเธอกลับไม่มีสีหน้าดีใจแบบนั้นที่ผู้ชนะควรมี : “ ฮอนฮอน เธอเป็นอะไร ?”

กู้ฮอนมีเพียงการส่ายหัวแบบเหน็ดเหนื่อย: “ พวกคุณไปฉลองเถอะ ฉันแค่อยากกลับไปหาลูก ”

“คุณกู้ คุณเป็นนางเอกของวันนี้เลยนะ ถ้าไม่มีคุณ การสู้คดีของฉันก็คงไม่สำเร็จ” ถังเทียนจื๋อมองเธอ

กู้ฮอนมองถังเทียนจื๋อ：“Noton ที่จริงฉันไม่มีประโยชน์อะไรกับคดีนี้เลย ถ้าเปลี่ยนเป็นใครก็ต้องชนะ คุณไม่เห็นในท้ายที่สุดพวกเขาก็เริ่มต่อสู้ ถ้าพวกเขาร่วมมือกัน ฉันเกรงว่าวันนี้คุณจะออกไปจากที่นี่ได้ยาก”

สุดท้าย กู้ฮอนก็ขับรถออกจากศาลคนเดียว

เป่หมิงโม่ที่โดนล้อมไปด้วยนักข่าว เขามองผ่านผู้คน เห็นว่ากู้ฮอนออกไปจากที่นี่คนเดียว

แม้การสู้คดีนี้จะแพ้แล้ว แต่เขากลับไม่เกิดความรู้สึกที่จะเกลียดกู้ฮอน

บางทีอาจจะเหมือนที่กู้ฮอนพูด : “ ไม่ใช่กู้ฮอน แม้จะเปลี่ยนเป็นทนายความคนอื่น พวกเขาก็จะชนะอยู่ดี เพราะเขาเดิมพันกับตัวเองผิด กล่าวอีกนัยหนึ่งคือตัวเองต้องการนำถังเทียนจื๋อเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมมากเกินไป และทำให้สูญเสียการตัดสินอย่างมีเหตุผลที่ควรจะมี ”

ผู้ชนะคนเดียวของการสู้คดีครั้งนี้มีแค่ถังเทียนจื๋อ ไม่ว่าจะเป็นเป่หมิงโม่หรือกู้ฮอนก็เป็นฝ่ายแพ้ทั้งนั้น

ซึ่งแตกต่างจากพวกเขา มีอีกคนหนึ่งที่กังวลมากในขณะนี้ คนนั้นก็คือเฟยเอ๋อ

เธอต้องการใช้โอกาสนี้ เพื่อกำจัดการควบคุมของถังเทียนจื๋อ และเธอก็ไม่อยากเป็นเหมือนหุ่นเชิดอีกแล้ว

แต่ตอนนี้ ถังเทียนจื๋อโดนตัดสินว่าไม่มีคดี ถ้างั้นในฐานะพยานของเป่หมิงโม่ เธอจึงกังวลอย่างมากว่าถังเทียนจื๋อจะหาเธอเพื่อแก้แค้น

ถ้าเป็นแบบนั้น เป่หมิงโม่จะทำกับเธอยังไง? โดยเฉพาะแผนการพวกนั้นของเธอ เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถทนได้

เธอออกจากศาลเป็นคนสุดท้าย เธอหลีกเลี่ยงสายตาของเป่หมิงโม่ และหลีกเลี่ยงถังเทียนจื๋ออย่างระมัดระวัง

ในที่สุดเป่หมิงโม่และคนอื่นอื่น ก็สามารถกำจัดความยุ่งเหยิงของผู้สื่อข่าวได้ และเมื่อพวกเขากลับเข้าไปในรถและกลับไปที่บ้านเก่าของเป่หมิงโม่ ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว

เจียงฮุ่ยซินเดินมา : “ โม่ พวกเธอกลับมาที่นี่ได้ยังไง ? การสู้คดีเป็นยังไงบ้าง ? ”

“ท่านนางเป่หมิง ท่านรู้หมดแล้วหรอ ? “ ฉิงฮัวมองเจียงฮุ่ยซินด้วยความตกใจ

“ที่จริงฉันรู้ตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นแล้ว แต่ฉันไม่อยากให้พวกคุณไม่สบายใจ จึงไม่ได้ถาม โม่ หรือว่าการสู้คดีนี้......” เจียงฮุ่ยซินพูด เธอมองสีหน้าที่ไม่ค่อยดีของเป่หมิงโม่ออก ผลคดีครั้งนี้คาดว่าจะมีความไม่ดีมากกว่าดี ......”

เป่หมิงโม่ไม่ได้พูดอะไร เขาขมวดคิ้วแล้วเดินตรงไปทางห้องสมุดผ่านห้องโถง

ฉิงฮัวส่ายหัวให้เจียงฮุ่ยซินอย่างเดียว ซึ่งไม่ได้พูดอะไร

ในมื้อค่ำสายตาเป่หมิงโม่เต็มไปด้วยความเศร้าหมอง ในห้องอาหาร หยางหยางก็นั่งอย่างสงบ

เจียงฮุ่ยซินมองสมาชิกหน้าโต๊ะอาหาร : “ เอ๊ะ ? ทำไมเฟยเอ๋อไม่อยู่ ? ”

***

ตั้งแต่แพ้คดี เขาก็อารมณ์ไม่ดี เขาเก็บตัวอยู่กับในห้องทำงานของตัวเองทั้งบ่าย เขานั่งอยู่บนเก้าอี้หนังโดยมีรูปพ่อของเขาอยู่ในมือ

ในตอนนี้ เขารู้สึกละอายใจต่อพ่อของเขา

เมื่อคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับขั้นตอนการหาพยาน ก็รู้สึกได้ว่าคนที่ชื่อหลิ่วเจียง ดูเหมือนจะจงใจทำสิ่งนี้

นี่อาจเป็นกับดักที่ ถังเทียนจื๋อ วางไว้ เพียงรอให้เขากระโดดลงมา

ฉิงฮัวสั่งคนสืบมาเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่เย่หยิงอีพินจะเริ่มก่อสร้าง มีหลายครอบครัวอยู่ที่นั่นและหนึ่งในนั้นมีคนแซ่หลิ่วด้วย

ยังไงพวกเขาก็เป็นเพียงครอบครัวเล็กเล็ก ตั้งแต่ย้ายไป ก็ไม่มีข่าวลืออะไรอีกเลย

ในเวลานั้นงานที่รับผิดชอบในการรื้อถอนพื้นที่ ได้รับการว่าจ้างจากภายนอกโดยตระกูลเป่หมิง และยังถูกตรวจสอบว่า บริษัทนั้นมีประวัติการรื้อถอนที่รุนแรง

ไม่สามารถจัดการกับโครงการเย่หยิงอีพินได้ดี พวกเขาได้ทำการรื้อถอนที่ยากลำบากเพียงเพื่อเอาโบนัส

เป่หมิงโม่ฟังถึงจุดนี้ เขาสงบลง ดูท่าแล้วอุบัติเหตุของโรงแรมแมนดาริน ถังเทียนจื๋อแค่หลอกใช้ความแค้นส่วนตัวของหลิ่วเจียงที่มีต่อเป่หมิงโม่