ตอนที่ 738
ตอนที่ 738 เรียกผมว่าหัวหน้าเป่หมิง
October 28, 2026
ตอนที่ 738 เรียกผมว่าหัวหน้าเป่หมิง
แต่เธอยังคงมองลั่วเฉียวอย่างเข้มงวดแล้วพูดว่า: “คราวหน้าเธอต้องระวังหน่อยนะ ตอนนี้เรื่องระหว่างเธอกับฉิงฮัวถือว่าจบลงแล้ว ต่อไปเพื่อที่เขาจะได้ดูแลเธอ ฉันเดาว่าเขาต้องมาที่นี่บ่อยๆ ดังนั้นเธอต้องระวังให้มากขึ้น”
กู้ฮอนพูดถึงตรงนี้ เธอก็ตระหนักถึงปัญหาที่ดูเหมือนจะร้ายแรงทันที เธอทำหน้าเศร้าแล้วพูดว่า: “ต่อไปหากเห็นฉิงฮัวมา เราคงต้องซ่อนลูกรักเอาไว้ตลอด”
ครั้งนี้จิ่วจิ่วต้องไม่ยอมแน่ เธอเม้มปากเล็กทำหน้าขมขื่นแล้วพูดว่า: “แม่ จิ่วจิ่วไม่อยากอยู่ชั้นสามเล่นกับตุ๊กตาคนเดียว จิ่วจิ่วไม่อยากถูกคุณป้าเฉียวเฉียวซ่อนไว้ในตู้มืดๆ ...”
ลั่วเฉียวโบกมือ พูดกับกู้ฮอนอย่างมั่นใจว่า: “ที่จริงเรื่องนี้จัดการได้ง่าย ฉันสามารถเป็นโจโฉได้”
“โจโฉ?” กู้ฮอนแปลกใจเล็กน้อย
“โฉโฉคือใครเหรอ?” จิ่วจิ่วเบิกตาโต พูดพึมพำ: “ฟังดูแล้วเหมือนจะเป็นคนไม่ดี”
เฉิงเฉิงพยักหน้า แล้วอธิบายให้จิ่วจิ่ว: “ไม่ใช่โฉโฉ คือโจโฉ คือโจโฉ เป็นฮีโร่ในยุคสามก๊ก” จากนั้นก็เลือกประเด็นสำคัญบางตอนให้ความรู้เรื่องสามก๊กกับจิ่วจิ่ว
ในตอนท้าย เฉิงเฉิงเหลือบมองท้องโตของลั่วเฉียว และพูดอย่างครุ่นคิดว่า: “ผมคิดว่า คุณป้าเฉียวเฉียวต้องการ ‘ใช้พระราชโองการของโอรสสวรรค์ออกคำสั่ง ”
“บิงโก นายตอบถูกต้อง สมแล้วที่เป็นเด็กห้องอัจฉริยะ” ลั่วเฉียวพูด พรางทำหน้าทำตา
“หากอาฮัวคนนั้นไม่กุมความลับไว้ให้ดี ฉันก็จะลงมือกับลูกของเขา ตอนนั้นจะดูว่าเขาจะรักฉันไหม” ครั้งนี้ลั่วเฉียวมั่นใจมากจริงๆ
กู้ฮอนถอนหายใจเบาๆ : “เฉียวเฉียว ลูกของเขาก็เป็นลูกของเธอ เธอทำได้ลงคอเหรอ ฉันไม่อยากให้เธอเสียสละครั้งใหญ่นี้เพื่อจิ่วจิ่ว แทนที่จะเป็นแบบนี้ ฉันกับลูกๆ ย้ายออกจากที่นี่ยังจะดีกว่า จะเป็นการสร้างปัญหาให้เธอเปล่าๆ”
ลั่วเฉียวโบกมือ: “ฮอนงั้นเธอไม่ต้องแล้ว อยู่ที่นี่ดีแล้ว วางใจเถอะ ฉันก็แค่พูดๆ ฉันเชื่อว่าเพียงแค่ฉันพูดเรื่องนี้ให้ชัดเจน ก็แค่เป็นการเล่นละครตบตาเขาก็เท่านั้น”
*
เช่นเดียวกับที่ลั่วเฉียวได้รู้วิธีที่จะขู่ฉิงฮัวได้แล้ว เขาที่กำลังดื่มน้ำอยู่ที่ห้องทำงานของเป่หมิงโม่ก็ต้องสำลัก
เป่หมิงโม่เงยหน้าขึ้นมองฉิงฮัว: “นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
ฉิงฮัวรีบเช็ดน้ำบนโต๊ะให้สะอาด: “ไม่มีอะไรครับเจ้านาย เมื่อครู่แค่ไม่ทันระวัง”
ขณะนี้ เสียงโทรศัพท์ในแผนกของฉิงฮัวก็ดังขึ้น
เขารีบรับสายอย่างเร่งรีบ: “มีธุระอะไรเหรอ?”
รู้แค่ว่าเลขาโทรมา: “คุณฉิง เพื่อพัฒนาธุรกิจในประเทศจีน บริษัทGTได้ตัดสินใจย้ายสำนักงานใหญ่มาที่เมืองA ผมได้รับแฟกซ์จากพวกเขาเมื่อครู่ เป็นจดหมายเชิญ ประธานเป่หมิงไปที่สำนักงานชั่วคราวเพื่อหารือเกี่ยวกับการออกแบบสำนักงานใหญ่ของพวกเขา”
***
ฉิงฮัวพยักหน้า: “ผมรู้แล้ว สำนักงานชั่วคราวของพวกเขาอยู่ที่ไหน?”
“อยู่โรงแรมแมนดาริน วันเวลาเชิญคือเก้าโมงเช้าของวันพรุ่งนี้ ถึงตอนนั้นคุณมารับบัตรเชิญที่ฉันก็ได้แล้ว” เลขาพูดเสร็จก็วางสาย
เป่หมิงโม่ก็มีคำถามเช่นเดียวกันกับฉิงฮัว ยิ่งไปกว่านั้นบริษัทเป่หมิงของพวกเขาไม่เคยติดต่อกับบริษัทGTเลย
หลังจากเขาคิดอยู่นานสองนานก็พูดกับฉิงฮัวว่า: “พรุ่งนี้ฉันมีตารางอะไรไหม?”
ฉิงฮัวพลิกดูตารางงาน: “พรุ่งนี้ไม่มีตารางงาน”
“อืม งั้นพรุ่งนี้เราไปดูกัน เดี๋ยวนายแวะไปแผนกออกแบบ ให้เป่หมิงยี่เฟิงไปด้วย” ครั้งนี้เป่หมิงโม่ตัดสินใจอย่างระมัดระวังมาก
“เจ้านาย หากพาคุณชายยี่เฟิงไปด้วย...”
ไม่รอให้ฉิงฮัวได้พูดจบ เป่หมิงโม่โบกมือ: “นายวางใจเถอะ ฉันไม่ปล่อยให้เขาได้ภูมิใจเป็นครั้งที่สองแน่นอน ทำให้เขารู้ว่าใครคือคนสำคัญของบริษัทเป่หมิง”
โครงการครั้งที่แล้วของบริษัทเจียเม้า เหตุที่เป่หมิงยี่เฟิงได้เปรียบ เพราะตอนนั้นตัวเองไม่มีเวลาไปเข้าร่วม
เมื่อวันนี้ได้มีโอกาสอีกครั้ง ครั้งนี้เขาต้องลองแข่งขันกับเป่หมิงโม่ดูสักตั้ง จะได้ทำให้เขารู้ว่าตัวเองไม่ได้เก่งขนาดนั้น
*
เป่หมิงยี่เฟิงนั่งอยู่ในห้องทำงานของแผนกออกแบบ ดูสบายๆ อย่างเห็นได้ชัด
ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่น ครั้งนั้นที่ได้ไปทานข้าวร่วมกับประธานหลัวประธานของบริษัทเจียเม้า แต่ได้ทำร้ายความเด็ดเดี่ยวของเป่หมิงโม่อย่างรุนแรง
นี่เป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับเขาในการรุกล้ำหน่วยงานที่เหลือของตระกูลเป่หมิง
เขามองหน้าจอบนโต๊ะทำงานที่มีโลโก้ของบริษัทเป่หมิง มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกขึ้น เหมือนว่าเขาจะได้ขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์อันสูงสุดของอาณาจักรบริษัทเป่หมิงในเร็วๆ นี้
“ก๊อกก๊อก...”
เสียงเคาะประตูเบาๆ ปลุกเขาตื่นจากความฝัน