ตอนที่ 771 รถเก๋งสีขาวของชายหนุ่ม

ตอนที่ 771 รถเก๋งสีขาวของชายหนุ่ม

ชายหน้ารอยหยักมองมาที่กู้ฮอน มุมปากยกขึ้น มองเธอเหยียดๆ จากนั้นก็ยกนิ้วโป้งขึ้นมาชี้ที่จมูกของตัวเองแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าดูหมิ่นว่า “สาวน้อย คุณก็อย่าไม่มีเหตุผลไปหน่อยเลย ในเมือง A แห่งนี้มีใครไม่รู้จักชื่อของผมบ้าง ตอนที่กลับบ้านก็ระวังตัวเอาไว้ให้ดี ถ้าหากว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วล่ะก็ ใบหน้ารูปไข่ที่งดงามของคุณก็คงจะ.......หึๆๆ”

เห็นท่าทางเย่อหยิ่งถือตัวของเขาแล้ว กู้ฮอนก็โกรธเป็นอย่างมาก “คุณรู้หรือไม่ว่า อาศัยเพียงแค่ประโยคนี้ ฉันก็สามารถฟ้องร้องว่าคุณข่มขู่ฉันได้แล้ว ที่นี่เป็นสังคมที่มีระบบกฎหมาย คงจะทำตามอย่างที่ใจคุณต้องการไม่ได้”

“ดี ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็มารอดูกัน ถึงเวลานั้นคุณก็อย่าเสียใจภายหลังก็แล้วกัน” เขาเอ่ยแล้วก็ยื่นมือโบกไปมาเบาๆ

กลุ่มวัยรุ่นอันธพาลมารวมตัวกันอยู่หน้าประตูศาลไม่น้อยในทันที

ชายหน้ารอยหยักเดินกร่างวางท่าออกไป จากนั้นก็หันกลับมาพูดกับกู้ฮอนว่า “ผมจะดูว่าคุณมีความกล้าที่จะเดินออกไปจากที่นี่หรือไม่”

“ทนายกู้ ฉันว่าพวกเราแจ้งตำรวจก่อนเถอะค่ะ เขาคนนี้พูดได้ก็ทำได้” หญิงสาวแซ่หลี่รีบจับแขนเธอเอาไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกตึงเครียด

กู้ฮอนมองไปที่ชายหน้ารอยหยัก ความรู้สึกที่อยู่ในใจนั้นแทบจะกดเอาไว้ไม่อยู่บ้างแล้ว เธอมีความรู้สึกหุนหันพลันแล่นอยากจะเดินออกไปทั้งอย่างนี้ ดูสิว่าพวกเขาจะสามารถทำอะไรกับตัวเองได้เมื่ออยู่หน้าประตูศาล

***

ในเวลานั้นเอง เสียงคำรามของเครื่องยนต์ก็ดังมาจากที่ไกลๆจนเข้ามาในระยะใกล้ ชายหน้ารอยหยักพากลุ่มลูกน้องถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เผยให้เห็นทางเส้นเล็กๆเส้นหนึ่ง

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันนี้ ทำให้ชายหน้ารอยหยักรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง เขากำลังจะสั่งสอนกู้ฮอนแต่การปรากฏตัวขึ้นของรถคันนี้กลับทำลาย ‘ความสนุก’ ของเขาไป

เขาหันหน้ากลับไปมอง ถุยน้ำลายลงบนพื้น จากนั้นก็มองไปยังรถที่ยังไม่ได้ดับเครื่องยนต์คันนั้นอย่างไม่คลาดสายตา “เฮ้ รีบขับรถออกไปเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาเกะกะบิดาตรงนี้”

......

รถคันนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะเคลื่อนตัว

“ปังๆ......”

ชายหน้ารอยหยักเห็นรถไม่ขยับ เขาก็รู้สึกอับอายขึ้นมาเล็กน้อย จึงใช้มือตบลงไปที่หน้าคันรถขาวอย่างวางท่า

ในพริบตาสีขาวสะอาดเคลือบเงาก็มีรอยฝ่ามือสีดำเพิ่มขึ้นมา

ตอนนั้นเองที่ประตูรถเปิดออก ชายหนุ่มหล่อเหลาคนหนึ่งลงมาจากรถ เขาสวมชุดสูทสีขาวที่เข้าคู่กันกับรถคันนี้เป็นอย่างมาก

เขายืนอยู่เบื้องหน้าชายหน้ารอยหยัก สูงกว่าเขาช่วงศีรษะหนึ่งเต็มๆ แต่รูปร่างก็บางกว่าเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

ชายหนุ่มคนนั้นมองรอยฝ่ามือบนหน้ารถแล้วก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆว่า “นี่คือรอยที่คุณตบหรือ”

ชายหน้ารอยหยักมองพิจารณาชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าขึ้นๆลงๆอยู่ชั่วครู่ แม้ว่าเขาจะสูงกว่าตัวเองหนึ่งช่วงศีรษะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกถึงความหวาดกลัวแม้แต่นิดเดียว แต่กลับยิ่งเพิ่มความกร่างมากขึ้นไปอีก

เขาหัวเราะเสียงเย็น “เป็นฉันที่ตบเอง แล้วจะอย่างไร ถ้าหากว่าคุณฉลาดสักหน่อย ก็เปิดทางถอยให้กับพวกเราเสีย”

กู้ฮอนที่ยังยืนอยู่ด้านในประตูศาลในตอนนั้น เมื่อเธอเห็นชายหนุ่มลงมาจากรถก็มองออกทันทีว่าเป็น Noton

เธอรู้ชัดเจนแจ่มแจ้งว่าชายหน้ารอยหยักคนนั้นเป็นคนประเภทไหน อีกทั้งตอนนี้ข้างกายเขาก็ยังมีลูกน้องปรากฏตัวเพิ่มขึ้นมาอีกไม่น้อย เธอกังวลมากว่า Noton จะเสียเปรียบเอา

เธอรีบเดินอ้อมหน้ารถไปถึงข้างกายถังเทียนจื๋อ ยื่นมือไปดึงแขนเขาเบาๆ กระซิบกับเขาว่า “Noton คุณรีบไปเถอะ พวกเขาเหล่านี้ล้วนเป็นพวกอันธพาลไร้มารยาท ฉันจะไปแจ้งตำรวจแล้ว สำหรับคนประเภทนี้ต้องให้ตำรวจมาจัดการเก็บกวาดพวกเขา”

ถังเทียนจื๋อหันหน้ามามองกู้ฮอน ใบหน้าของเธอตึงเครียดเล็กน้อย

เขายิ้มบางๆ “คุณเข้าไปนั่งรอผมในรถก่อน รับมือกับคนไม่กี่คนไม่ต้องให้ตำรวจออกหน้าหรอก”

เขาเอ่ยแล้วก็เปิดประตูให้กู้ฮอนเขาไปนั่งในรถอย่างสุภาพบุรุษราวกับว่ารอบด้านไม่มีคนอื่น ทั้งยังให้เธอล็อคประตูรถให้ดี

เป้าหมายของชายหน้ารอยหยักก็คือกู้ฮอน เมื่อเห็นเธอขึ้นรถแล้ว จะปล่อยให้เธอจากไปอย่างปลอดภัยโดยไม่มีเรื่องอะไรได้อย่างไรกัน

เขายกนิ้วขึ้นมา เหล่าลูกน้องด้านหลังก็กรูเข้ามาขวางทางรถคันนี้เอาไว้

“พวกคุณหมายความว่าอย่างไร”

ชายหน้ารอยหยักชี้ไปที่กู้ฮอนที่อยู่ในรถ “ทิ้งเธอไว้ให้กับพวกเรา” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการข่มขู่อย่างชัดเจน

แน่นอนว่าถังเทียนจื๋อก็ไม่ได้ถูกคำพูดข่มขู่ไม่กี่ประโยคทำให้ตกใจ “คนคนนี้ผมจะต้องพาไปด้วยให้ได้ ถ้าหากว่าพวกคุณไม่อยากมีปัญหาก็เปิดทางให้ผมเสีย แล้วก็เช็ดรอยอุ้งเท้าของคุณที่ทิ้งเอาไว้ให้สะอาดด้วย”

“หือ ดูท่าว่าคุณอยากจะมีเรื่องกับผมใช่หรือไม่ แล้วก็ไม่รู้จักถามว่าผมเป็นใคร ในเมื่อคุณไม่รู้จักดีชั่ว อย่างนั้นผมก็จะสั่งสอนให้คุณได้รู้เอาไว้!” ดูท่าชายหน้ารอยหยักจะถูกถังเทียนจื๋อยั่วจนโมโหแล้ว

ดีร้ายอย่างไรเขาก็เป็นถึงลูกพี่ใหญ่ในพื้นที่แห่งนี้ การแพ้คดีก็ทำให้ในใจเขาโมโหมากแล้ว ตอนนี้ยังมีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งกระโดดออกมาท้าทายเขาอีก

***

ในตอนนั้นเขาแทบจะอดทนไม่ไหวแล้ว มือกำหมัดจนมีเสียงดัง “กร๊อบๆๆ”

ตอนนี้เองก็มีลูกกระจ๊อกท่าทางอันธพาลสี่คนเดินมาจากด้านหลังเขา พวกเขาเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามมีแค่คนเดียว ก็อยากจะหาความดีความชอบให้กับตัวเองต่อหน้าลูกพี่ “ลูกพี่ใหญ่ ลูกพี่ไม่ต้องลงมือเองหรอก พวกเราก็สามารถจัดการกับไอ้หมอนี่ได้แล้ว”

เอ่ยจบ ลูกกระจ๊อกแต่ละคนก็ไปยืนจังก้าอยู่เบื้องหน้าถังเทียนจื๋อ

กู้ฮอนนั่งอยู่ในรถ มองสถานการณ์ด้านนอกผ่านกระจกรถอย่างเป็นกังวลอยู่บ้าง