ตอนที่ 780 หยางหยางมีอันตราย

ตอนที่ 780 หยางหยางมีอันตราย

แต่สิ่งที่ทำให้เธอผิดหวังก็คือ เป่หมิงโม่จ้องมองเธอไม่ถึงหนึ่งนาทีหลังจากนั้นก็หันหน้าไปมองที่อื่น “คุณลืมไปแล้วหรือว่าเธอเป็นตัวการที่ทำให้คุณกับคุณแม่ของคุณ แม่ลูกต้องจากกันไป 20 กว่าปี”

กู้ฮอนพยักหน้า “ไม่ผิด ตอนแรกฉันก็คิดว่าเป็นเช่นนั้น แต่ช่วงหลายวันมานี้ฉันพบว่าเรื่องราวมีจุดหักเห แม้ว่าตอนนี้ฉันจะไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยัน แต่ฉันสามารถยืนยันได้ว่าตอนแรกที่คุณป้าหวีหรูเจี๋ยทำฉันหายไปนั้นเป็นอุบัติเหตุเรื่องหนึ่ง”

ใบหน้าเป่หมิงโม่ปรากฏแววยากจะเชื่อขึ้นมา เขามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นของกู้ฮอน

หลังจากนั้นเขาก็หมุนตัวเดินไปทางรถของตัวเอง ก่อนเขาจะไปก็เอ่ยประโยคหนึ่งทิ้งเอาไว้ “รอคุณหาหลักฐานทั้งหมดได้เรียบร้อยแล้วค่อยมาพูดเรื่องของคุณกับผมก็แล้วกัน”

กู้ฮอนยืนอยู่บนสนามหญ้ามองเป่หมิงโม่เข้าไปในรถแล้วก็ขับออกไปจากโรงพยาบาลทั้งอย่างนั้น

ที่จริงแล้วเธอมองออกว่าเป่หมิงโม่นั้นเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งในสิ่งที่เธอพูด แต่ว่าหลายปีมานี้จิตใจอันชั่วร้ายของคุณแม่เขายังคงหยั่งรากลึก ถ้าต้องการจะขุดรากถอนโคนก็จำเป็นจะต้องใช้เวลาเล็กน้อย

กู้ฮอนหมุนตัวเดินกลับไปยังห้องพักผู้ป่วยของคุณแม่อย่างเงียบๆ

*

“หม่ามี๊ หม่ามี๊กลับมาแล้ว” เวลากลางคืนทุกคนนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องรับแขกด้วยกัน ตอนนี้ฉิงฮัวยังไม่ได้กลับมา

กู้ฮอนโค้งตัวลงไปอุ้มจิ่วจิ่วขึ้นมา หอมลงบนใบหน้ารูปไข่เล็กๆครั้งหนึ่ง “ทารกน้อย วันนี้อยู่บ้านเชื่อฟังหรือไม่คะ”

จิ่วจิ่วกระพริบนัยน์ตาโตฉ่ำวาวพยักหน้าจริงจังเป็นอย่างมาก

“คุณแม่ สุขภาพของคุณยายเป็นอย่างไรบ้างครับ ทำไมเธอไม่กลับมากับคุณแม่” เฉิงเฉิงกระโดดลงจากโซฟา เดินมาถึงข้างกายกู้ฮอนเช่นกัน

“ใช่แล้ว อาการป่วยของคุณป้าเป็นอย่างไรบ้าง ร้ายแรงไหม” แอนนิและลั่วเฉียวนั้นไม่ได้เจอหน้าเธอเลยทั้งวัน จึงรีบเอ่ยถาม

กู้ฮอนรู้สึกตื้นตันใจสำหรับความห่วงใยของพวกเธอทั้งสองคนที่มีต่อคุณแม่

เธอยิ้มบางๆ “เธอกลับไปพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลแล้ว คุณหมอบอกว่าไม่หนักหนาอะไร”

***

กลางดึก กู้ฮอนกล่อมจิ่วจิ่วจนหลับไปแล้ว

เธอเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องนอนก็ได้ยินเฉิงเฉิงเอ่ยเรียกเธออยู่ด้านหลัง “คุณแม่ครับ”

กู้ฮอนหมุนตัวกลับไป “ลูกรัก มีเรื่องอะไรหรือ”

เฉิงเฉิงกวักมือเรียกกู้ฮอน “คุณแม่ มาที่ห้องของผมครับ ผมมีเรื่องอยากจะพูดกับคุณแม่”

กู้ฮอนยิ้มบางๆให้กับเฉิงเฉิง “ได้ แม่จะไปเดี๋ยวนี้” กู้ฮอนเอ่ยจบก็เดินตามเฉิงเฉิงเข้าไปในห้องนอนของเขา

เธอดึงม้านั่งใต้โต๊ะเขียนหนังสือออกมานั่ง มองไปยังเฉิงเฉิงที่ยื่นศีรษะออกไปมองด้านนอกอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ปิดประตูให้เรียบร้อย

“ลูกรัก มีเรื่องอะไรกันแน่ถึงได้ทำท่าทางลึกลับเช่นนี้”

เฉิงเฉิงเดินกลับมาถึงเบื้องหน้ากู้ฮอน “คุณแม่ วันนี้ผมเจอหน้าหยางหยางที่โรงเรียนจึงตรวจสอบเรื่องเมื่อวานที่เขาบอกอีกครั้งหนึ่ง”

เมื่อกู้ฮอนได้ยินว่าเกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อวาน เธอก็มีท่าทางสดชื่นขึ้นมา “หยางหยาง เขาพูดว่าอย่างไรบ้าง”

“หยางหยางแสดงให้เห็นว่าเรื่องที่บอกกับพวกเราเมื่อวานล้วนเป็นความจริง อีกทั้งเมื่อคืนวานเขาก็ยังไปแอบฟังความเคลื่อนไหวทางฝั่งของคุณย่าด้วย ผลลัพธ์ก็คือได้ยินว่าคุณย่าพูดว่าจะต้องจัดการหวีหรูเจี๋ยให้เด็ดขาดอะไรเนี่ยแหละครับ ไม่อย่างนั้นก็ไร้หนทางที่จะยืนอยู่ในบ้านตระกูลเป่หมิงได้......”

กู้ฮอนได้ยินเรื่องพวกนี้แล้ว จิตใจก็ตึงเครียดขึ้นมา เธอยกนิ้วขึ้นมานิ้วหนึ่งให้เฉิงเฉิง ให้เขาพูดเสียงเบาเล็กน้อย

จากนั้นมือทั้งคู่ของเธอก็คว้าไปที่ไหล่เล็กๆของลูกชายแน่น เอ่ยพูดด้วยสีหน้าจริงจังและหนักแน่นว่า “ลูกรัก เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ลูกรีบไปบอกหยางหยางว่าอย่าไปแอบฟังเลย ถ้าหากว่าถูกพบเข้า ผลลัพธ์อาจจะค่อนข้างหนักหนานะ!”

เฉิงเฉิงก็เข้าใจว่าคุณแม่หมายถึงอะไร เขารีบเปิดคอมพิวเตอร์ของตัวเอง เปิด QQ ขึ้นมาก็เห็นว่าหยางหยางกำลังออนไลน์อยู่

“นายอยู่ไหม”

หยางหยางตอบกลับมาอย่างรวดเร็วประโยคหนึ่งว่า “OK”

นี่คือวิธีการตอบกลับที่หยางหยางทำเป็นนิสัย

เฉิงเฉิงเอ่ยต่อว่า “หยุดการปฏิบัติการชั่วคราว รอคำสั่งอีกครั้ง”

ผ่านไปครู่หนึ่งหลังจากนั้น หยางหยางก็ตอบกลับมาอีกครั้งว่า “OK”

เห็นหยางหยางตอบกลับมาแล้ว กู้ฮอนถึงจะโล่งใจ เธอไม่อยากให้ลูกต้องไปเสี่ยง

ถ้าหากว่าเจียงฮุ่ยซินเป็นเหมือนกับที่พวกเขาพูดแบบนั้นจริงๆ บวกกับเบาะแสที่ตัวเองได้มาจากพ่อบุญธรรมอีกเล็กน้อย

อย่างนั้นเจียงฮุ่ยซินก็เป็นคนที่น่ากลัวมากคนหนึ่ง ปกติดูแล้วเธอเป็นมิตรเป็นกันเอง แต่เธอทำเรื่องเหล่านั้นกับหวีหรูเจี๋ยในปีนั้นออกมาได้ แม้จะไม่รู้ว่าใช้วิธีการใด แต่ก็บรรลุผลลัพธ์อย่างที่เธอคาดเอาไว้

เพียงแต่ว่าสวรรค์นั้นมีลิขิตของตัวเอง หลังจากเรื่องนี้ปิดบังมาได้ 20 กว่าปี การปรากฏตัวของคุณแม่ทำให้เรื่องนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมา

เธออาจจะต้องเริ่มดำเนินการแล้ว สำหรับดำเนินการอะไรนั้นตอนนี้เธอยังไม่รู้แน่ชัด แต่สามารถรู้ได้ว่าเธอนั้นเริ่มจะอดทนไม่ไหวแล้ว

เป้าหมายของเธอในตอนนี้น่าจะเป็นคุณป้าหวีหรูเจี๋ย

กู้ฮอนคิ้วขมวดแน่น เธอควรจะใช้วิธีการใดไปหยุดยั้งไม่ให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไปได้กัน

ตอนนั้นเองที่เฉิงเฉิงดึงแขนเสื้อของกู้ฮอน “คุณแม่ครับ ถ้าหากว่าเรื่องที่หยางหยางได้รู้มานั้นถูกต้องล่ะก็ ผมคิดว่าหยางหยางอาจจะมีอันตรายได้”

“ลูกรัก ทำไมถึงพูดเช่นนี้กัน” กู้ฮอนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

“ที่จริงแล้วง่ายมากครับ หยางหยางเป็นคนที่ควบคุมตัวเองไม่เก่งคนหนึ่ง อีกทั้งนิสัยของเขายังดื้อรั้น อาจจะทำให้ความสัมพันธ์กับคุณย่าที่เดิมดีอยู่นั้นแย่ไปแล้ว ถึงเวลานั้นเขาทำเรื่องโง่ๆอะไรขึ้นมานั้นก็ไม่อาจคาดเดาผลลัพธ์ได้แล้ว”

ประโยคนี้ของเฉิงเฉิงเตือนกู้ฮอน ทำให้ในใจของกู้ฮอนรู้สึกอันตรายแทนหยางหยางขึ้นมาในทันที