ตอนที่ 836 เขาเป็นผู้ต้องสงสัย

ตอนที่ 836 เขาเป็นผู้ต้องสงสัย

อย่างไรเธอก็คิดไม่ถึงว่าการเสียชีวิตกะทันหันของคุณแม่นั้นจะเกี่ยวข้องกับเป่หมิงโม่

“วันนี้คุณพ่อของลูกกลับมาหรือยัง”

เฉิงเฉิงส่ายหน้า “คุณพ่อไม่ได้กลับมาครับ ทั้งยังไม่ได้โทรศัพท์มาหาพวกเราสักสายเลยครับ คุณแม่จะไปไหนหรือ จะไปหาคุณพ่อหรือครับ”

เฉิงเฉิงเอ่ยจบ ก็เห็นว่าหลังจากที่คุณแม่ฟังจบแล้วก็สะบัดผ้าห่มออกลงจากเตียงในทันที

กู้ฮอนจัดการเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อย สะพายกระเป๋าใบเล็กของตัวเองแล้วก็เอ่ยกับเฉิงเฉิงว่า “จะถือว่าแบบนั้นก็ได้ ลูกรัก ตอนที่ลูกกลับบ้านให้จำเอาไว้ว่า เรื่องนี้ไม่สามารถพูดกับใครได้รู้ไหม”

เฉิงเฉิงพยักหน้าอย่างแรง

กู้ฮอนพาเฉิงเฉิงเดินออกมาจากห้องพักผู้ป่วย คนที่รับผิดชอบดูแลไม่ได้หยุดยั้งการเคลื่อนไหวของพวกเธอแม่ลูก

เมื่อถึงหน้าประตูโรงพยาบาล กู้ฮอนก็หยุดรถแท็กซี่คันหนึ่งเอาไว้แล้วให้เฉิงเฉิงขึ้นไปนั่งเพื่อกลับไปยังบ้านใหญ่ของตระกูลเป่หมิง

จากนั้นตัวเองก็รีบขับรถไปยังสถานีตำรวจ

สถานีตำรวจในเมือง A มีหลายแห่ง แต่ละสถานีก็แบ่งหน้าที่ดูแลรับผิดชอบในพื้นที่หนึ่ง เธอไม่รู้ว่าเป่หมิงโม่ถูกพาไปสถานีตำรวจไหน จึงทำได้เพียงแค่เตรียมใช้วิธีการที่โง่มากที่สุดอย่างการไปหาในแต่ละแห่ง

เพียงแต่ที่เธอเลือกสถานีตำรวจที่รับผิดชอบดูแลพื้นที่แถวโรงพยาบาลก่อนก็เป็นเพราะว่าสถานีแห่งนี้มีความเป็นไปได้มากที่สุด

เมื่อเธอมาถึงสถานีตำรวจเฉิงซีตาม GPS และพูดจุดประสงค์ในการมากับคุณตำรวจชัดเจนแล้วก็ได้รับคำตอบอย่างรวดเร็วว่า เมื่อคืนวานเป่หมิงโม่นั้นถูกพาตัวมาที่สถานีตำรวจแห่งนี้จริงๆ

เพียงแต่ว่าก่อนที่เธอจะมาถึงก็ถูกส่งกลับไปยังบ้านตระกูลเป่หมิงแล้ว

อย่างไรเป่หมิงโม่ก็เป็นถึงบุคคลที่มีชื่อเสียงมากในเมือง A คนหนึ่ง ก่อนที่ทางฝ่ายตำรวจจะหาหลักฐานที่มีน้ำหนักมากพอมาได้มากกว่านี้ ก็ยังคงไม่สามารถปฏิบัติต่อเขาอย่างบุ่มบ่ามได้

เพียงแต่จำกัดการเคลื่อนไหวอย่างอิสระของเขา เพราะว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความผิดร้ายแรงฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนา

“คุณตำรวจคะ คุณสามารถอธิบายรายละเอียดให้ดิฉันฟังหน่อยได้ไหมคะว่าคดีความนี้เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร ทำไมถึงได้ดึงเขาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย”

สำหรับการตายของคุณแม่ จนวันนี้กู้ฮอนก็ยังไม่รู้สถานการณ์ทั้งหมด

ตำรวจที่รับผิดชอบรับรองเธอลังเลชั่วครู่ จากนั้นก็เอ่ยว่า “ตามกฎระเบียบแล้วผมไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดในคดีให้กับคุณได้ แต่เนื่องด้วยคุณกับผู้เคราะห์ร้ายมีความสัมพันธ์แม่ลูกกัน อย่างนั้นผมก็จะเปิดเผยให้คุณทราบสักเล็กน้อย หลังจากพวกเราได้ตรวจสอบและวิเคราะห์สาเหตุการเสียชีวิตของคุณแม่ของคุณแล้ว ผลสรุปที่ได้ออกมาคือการเสียชีวิตของเธอเกิดจากอาหารเป็นพิษที่ทำให้มีภาวะหายใจไม่ออกจนเสียชีวิต”

“ความหมายของคุณตำรวจก็คือ คุณแม่ของดิฉันเสียชีวิตเพราะหายใจไม่ออกหรือคะ” กู้ฮอนนั้นไม่กล้าเชื่ออยู่บ้าง “คุณแม่ของฉันทานอาหารของทางโรงพยาบาลมาโดยตลอด อีกทั้งทุกคนก็ล้วนทานด้วย ทำไมถึงได้เกิดจากอาหารได้กัน พวกคุณตรวจสอบผิดหรือเปล่าคะ”

“คุณกู้ ผมรู้ว่าสำหรับคุณแล้วเรื่องนี้มันยากที่จะเชื่อ แต่ว่านี่คือความจริง พวกเราตรวจพบส่วนผสมของโหราน้ำเต้าและยาจีนที่มีพิษชนิดอื่นๆจากการทดสอบในกากอาหารที่คุณแม่เคยทานมาก่อน”

“โหราน้ำเต้าหรือ มันคืออะไรหรือคะ” กู้ฮอนนั้นเพิ่งได้ยินว่ามีสิ่งแบบนี้อยู่ด้วยเป็นครั้งแรก

ตำรวจนายนั้นจึงต้องอธิบายให้เธอฟังว่า “เดิมโหราน้ำเต้าเป็นสมุนไพรจีนชนิดหนึ่ง คนปกติทานในปริมาณ 9 กรัมนั้นถือว่าปลอดภัย แต่หากทานมากไปจะทำให้บริเวณคอหอยบวมเป็นอย่างมากจนทำให้เสียชีวิตลงจากภาวะหายใจไม่ออก คุณแม่ของคุณก็ถูกจัดอยู่ในประเภทนี้”

***

กู้ฮอนได้ยินแล้วร่างกายก็อ่อนแรงจนเกือบจะร่วงลงไปกองกับพื้น โชคดีที่ตำรวจที่อยู่ด้านข้างนั้นตาไวมือเร็วจึงพยุงเธอเอาไว้ได้ทันการณ์ “คุณกู้ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ”

กู้ฮอนพยุงร่างให้ยืนได้อย่างมั่งคงแล้วก็เอ่ยเสียงเบาว่า “คุณตำรวจ ฉันไม่เป็นไรแล้วค่ะ ทำไมคุณถึงต้องไปหาเป่หมิงโม่กันคะ”

“นั่นก็เป็นเพราะว่า พวกเราดึงข้อมูลจากกล้องวงจรปิดที่อยู่รอบๆห้องพักผู้ป่วยของคุณแม่คุณมา ก่อนที่เหยื่อจะเสียชีวิตสามวันก่อนหน้านี้นั้น คุณเป่หมิงล้วนกลับไปที่ห้องพักผู้ป่วยของคุณแม่คุณ ทั้งยังนำกล่องอาหารมาด้วยกล่องหนึ่ง หลังจากที่พวกเราได้รับการรายงานจากทางโรงพยาบาล พวกเราก็ทำการปิดล้อมห้องพักผู้ป่วยที่คุณแม่คุณพักอยู่ในทันที ทั้งยังสกัดส่วนผสมของโหราน้ำเต้าที่ผมบอกกับคุณเมื่อครู่นี้ออกมาได้จากในกล่องอาหารที่ถูกทิ้งเอาไว้ก่อนเสียชีวิตด้วย ดังนั้น พวกเราจึงคาดว่าคุณเป่หมิงนั้นอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องเป็นอย่างมากกับการเสียชีวิตของคุณแม่คุณ”

สำหรับกู้ฮอนแล้ว นี่ช่างเป็นที่การโจมตีครั้งหนึ่งบวกกับการโจมตีอีกครั้งหนึ่งจริงๆ

การเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดของคุณแม่ กลับเกี่ยวข้องกับอาหารที่เป่หมิงโม่นำมาส่งให้เธอ

เป่หมิงโม่เป็นฆาตกรที่ฆ่าคุณแม่ตายหรือ

ทำไมเขาถึงทำแบบนี้กัน แม้ว่าคุณแม่จะเคยบอกกับตัวเองว่าอย่าไปมาหาสู่กับเขาอีก แต่ในตอนนั้นเขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นินา

อีกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นห้องพักผู้ป่วยที่คุณแม่พักอยู่ไปจนถึงคุณหมอที่ให้การรักษาก็ล้วนเป็นการจัดการของเป่หมิงโม่

ในตอนนี้นั้นเธอคิดไม่ออกจริงๆว่าเหตุผลอะไรกันแน่ที่สามารถทำให้เป่หมิงโม่เกิดอยากจะฆ่าคุณแม่ขึ้นมา

แม้ว่าตัวเองจะคิดแบบนี้ แต่ก็ไร้หนทางเปลี่ยนแปลงความจริงเรื่องหนึ่งที่ว่า ตอนนี้เป่หมิงโม่นั้นกลายเป็นผู้ต้องสงสัยในการฆาตกรรมผู้อื่นแล้ว

*

เป่หมิงโม่กลายเป็นผู้ต้องสงสัย ก็เป็นสิ่งที่เขาคิดไม่ถึงเลยเช่นกัน

แต่ต่อหน้าหลักฐานที่ทางตำรวจนำมาเสนอ เขากลับไม่มีอะไรจะพูด เพราะว่าบนกล่องอาหารนั้นมีรอยนิ้วมือของตัวเองทิ้งเอาไว้

ในกล้องวงจรปิด มีเงาร่างของตัวเองเดินเข้าออกห้องพักผู้ป่วยของลู่ลู่ ตอนนี้ทางตำรวจนั้นถือได้ว่ามีพยานหลักฐานมัดตัวได้แน่นหนาแล้ว

ตอนที่เขาออกมาจากสถานีตำรวจนั้น เดิมคิดจะกลับไปเยี่ยมกู้ฮอนที่โรงพยาบาล แต่เขาก็รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองอาจจะไม่เหมาะสมไปพบกับเธออีก

เขากลับไปยังบ้านใหญ่ของตระกูลเป่หมิงเองคนเดียว

ตอนนี้เฉิงเฉิงกลับมาก่อนไปก้าวหนึ่ง

เขาเห็นคุณพ่อกลับมาแล้วก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าคุณแม่ไปหาคุณพ่อที่สถานีตำรวจแล้ว

แต่ว่าคุณพ่อกลับมาแล้ว ส่วนคุณแม่กลับไม่ได้อยู่ข้างกายคุณพ่อ

เป่หมิงโม่มองเฉิงเฉิงที่มองมาที่ตัวเอง ตอนนี้พ่อลูกสองคนเข้าใจกันและกันโดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาแล้ว

ถึงอย่างไรคนที่รู้เรื่องราวความจริงในบ้านนี้ก็มีเพียงแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น

*

กู้ฮอนออกมาจากสถานีตำรวจแล้ว ในสมองของเธอตอนนี้มีทั้งคำถามและความโมโหที่ทำให้จิตใจของเธอสับสนวุ่นวายจริงๆ

บางทีตอนนี้การกลับไปบ้านของลั่วเฉียวถึงจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

*

นับตั้งแต่แอนนิโทรศัพท์หากู้ฮอนแล้ว เธอก็เหมือนกับว่ามีความทุกข์ในใจอยู่อย่างหนึ่ง

เธอเป็นกังวลแทนกู้ฮอนมากจริงๆ เธอรู้ว่าในใจของกู้ฮอนนั้นลู่ลู่มีน้ำหนักมากขนาดไหน

จนกระทั่งตอนกลางคืนที่เธอเห็นกู้ฮอนกลับมา ในใจถึงจะโล่งอก