ตอนที่ 98 ยอมแพ้1

ตอนที่ 98ยอมแพ้1

กู้ฮอนเป็นผู้หญิงที่เคยถูกเขาไล่ลงเตียง ไม่คิดว่าชายรองจะหวนกลับมากินอีกครั้ง!!

แม้ว่าจะมีการคาดการณ์ผลลัพธ์เช่นนี้ แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้วจริงๆ ชายชราจะไม่โกรธได้อย่างไร?

เป่หมิงโม่ยิ้มเยาะ "ถ้าพูดให้ถูกก็ต้องยกเครดิตให้คุณนะ"

สิ่งที่เขาพูด ก็คืออยากจะประชดชายชราที่ส่งกู้ฮอนมาให้เขา

ประโยคนั้น ทำเอาชายชราเกือบโยนโทรศัพท์ของตัวเองทิ้ง!

"ดูเหมือนว่ากู้ฮอนเป็นคนใจร้อนจริงๆ เพียงไม่นานก็ทำให้นายเลิกกับผู้หญิงนามสกุลสุ และไม่นานก็ยอมขึ้นเตียงกับนายด้วยความเต็มใจ!" ชายชราโกรธมาก "ชายรอง นายจะทำอย่างนี้กับพี่ใหญ่จริงๆเหรอ?!"

การกระทำของชายรอง ไม่มีอะไรมากไปกว่าการบอกเขาว่า เขาต้องการหุ้น 20% ของตระกูลเป่หมิงที่อยู่ในมือของชายใหญ่!

มันหมายความว่า ชายใหญ่จะถูกขับออกจากตระกูลเป่หมิงอย่างสมบูรณ์!

เมื่อวานนี้ มีข่าวเกี่ยวกับชายรองและหญิงนามสกุลสุเต็มไปหมด ทำให้เขารู้สึกมีความสุข แต่ก็ต้องมาโมโห เพราะเช้านี้ได้เห็นรูปถ่ายนั้น ชายชรารู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาอาจประเมินชายรองต่ำเกินไป หรือไม่ก็ประเมินผู้หญิงนามสกุลสุสูงเกินไป!

ในที่สุดชายชราก็ถอนหายใจ "ชายรอง แต่ถึงยังไง ชายใหญ่ก็เป็นพี่ชายของนาย แม้ว่าจะไม่ได้เกิดจากแม่คนเดียวกัน แต่พวกนายสองคนก็มีเลือดของตระกูลเป่หมิง ทำไมถึงต้องทำขนาดนั้นด้วย......"

ดวงตาของเป่หมิงโม่เย็นชา

เขาหลีกเลี่ยงคำถามของชายชรา เพียงแค่ตอกย้ำประโยคอย่างไม่แยแสว่า "รักษาสัญญาของคุณด้วย"

จากนั้น คลิก~

วางหูโทรศัพท์โดยทันที

กู้ฮอนที่ตื่นขึ้นมาทันทีตั้งแต่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

เธอนอนอย่างเงียบๆ รู้สึกอึดอัดเพราะลำแขนทั้งสองของเป่หมิงโม่โอบรอบตัวอยู่

เธอไม่รู้ว่าคนในสายคือใคร แค่รู้สึกว่าเป่หมิงโม่ดูไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

ทันใดนั้น ภายในห้องก็กลับมาเยือกเย็นอีกครั้ง

"ตื่นแล้วเหรอ?" เสียงต่ำแหบห้าวของเขาพ่นออกมา พร้อมลมอุ่นที่เปาอยู่ด้านข้างลำคอของเธอ

ทำเอาเธอชาไปทั่วร่างอยู่ขณะหนึ่ง......

เมื่อนึกได้ถึงความเปลือยเปล่าของกันและกัน แก้มของเธอก็ร้อนขึ้นมา และพยายามขยับออกห่างจากเขาอย่างระมัดระวัง

แต่ก็ถูกแขนยาวของเขา ดึงกลับเข้ามาอย่างง่ายดาย ก่อนจะลัดแน่นมากกว่าเดิม

"เพิ่งจะมารู้สึกเขินอายตอนนี้ มันไม่สายไปหน่อยเหรอ?" เสียงเยาะเย้ยของเขาดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปบนร่างกายของเธออย่างไม่เกรงใจอีกครั้ง......