ตอนที่99 ยอมแพ้2

ตอนที่ 99 ยอมแพ้2

กู้ฮอนเหลือบมองที่เขา ใจเต้นเบาๆ ผู้ชายคนนี้ยิ่งได้มองก็ยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นจริงๆ "......"

เป่หมิงโม่เหลือบมองมาที่เธอแล้วมองดูบะหมี่สองชามบนโต๊ะ ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวว่า "ผมไม่กิน"

"อ่อ......" เธอไม่อยากจะยอมรับเลย ว่าที่เขาปฏิเสธจะกินบะหมี่ที่เธอทำ มันทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย "คุณจะไปทำงานแล้วเหรอ?"

"อืม" ตอบกลับอย่างเย็นชา

ราวกับว่าชายร้อนแรงบนเตียงคนนั้นไม่ใช่เขา

เขากลับสู่โหมดเงียบขรึมอีกครั้ง ใบหน้าเขาปราศจากอารมณ์ใดๆ

เมื่อเปลี่ยนรองเท้าเสร็จ เขาหันหลังและจับลูกบิดประตู--

"เอ่อ เป่หมิงโม่ -" เธอเรียกเขา "เรื่อง ตระกูลกู้......"

เขาหยุดฝีเท้าและพูดออกมาเบาๆ "คุณไปพักผ่อนก่อน และค่อยมาทำงานในตอนบ่าย ผมถึงจะให้คำตอบคุณ"

จากนั้น ปัง~

ประตูปิดลง

ภายในบ้านกลับสู่ความเงียบเหงาอีกครั้ง

กู้ฮอนจ้องมองดูบะหมี่ร้อนสองชามบนโต๊ะ รู้สึกความเหงาผ่านเข้ามาในใจ

จากนั้น นั่งลงหยิบตะเกียบขึ้นมาก่อนจะเริ่มกิน......

หึ ไม่มีใครแย่งเธอกิน ดีซะอีก!

หลังจากกินไปได้ครึ่งชาม คุณกู้เพิ่งจะตอบสนอง--

สิ่งที่เขาพูดก่อนที่จะออกไปยังคงอยู่ในหูของเธอ

ให้เธอนอนพัก ก็หมายความว่าเป็นห่วงที่เมื่อคืนเธอนอนไม่พอเหรอ?

แต่ว่า ให้มาทำงานในตอนบ่ายหมายความว่าอย่างไร?

หรือว่า......ครั้งนี้ เธอไม่แม้แต่สูญเสียร่างกาย แต่ยังสูญเสียอิสระอีก?

*

กู้ฮอนถือโอกาสช่วงพักเที่ยง รีบไปโรงเรียนเด็กดาวอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นใบหน้าสีขาวใสของลูกชายปรากฏต่อหน้า หัวใจที่นึกเป็นห่วงเมื่อคืนที่ผ่านมาก็หายไปทันที