ตอนที่312 ถ้าคำพูดไม่ทำให้รู้สึกทึ่ง ก็จะไม่ยอมหยุด2

ตอนที่312 ถ้าคำพูดไม่ทำให้รู้สึกทึ่ง ก็จะไม่ยอมหยุด2

“ชิ” ชูหยุนเฟิงแสยะยิ้ม​ “ลูกชายของนายจิตใจเข้มแข็งจริงๆ​ เทียบกับคนที่เคร่งขรึมอย่างนายแล้ว​ ลูกชายนายจะดูเปิดเผย​ และมีคุณธรรมมากกว่า”

เป่หมิงโม่กลอกตาใส่ชูหยุนเฟิง หรี่ตาลงเล็กน้อย​ “ใช่​ มี‘คุณธรรม’มาก​ คนแรกที่โกรธ​ คือฉันที่เป็นพ่อของเขา”

“เหอะๆๆ……” ชูหยุนเฟิงยิ้มยินดีกับความโชคร้ายของเขา​ “นั่นคือสิ่งที่นายสมควรได้รับ”

เป่หมิงโม่จ้องชูหยุนเฟิง “ซีหยางไม่พอใจ​เรื่องที่ฉันจะหมั้นกับเฟยเอ๋อ​ นายว่าเรื่องนี้ใครเป็นคนริเริ่มกันแน่” ​

ไม่นึกเลยว่ายังจะหัวเราะเยาะ​เขาอย่างไม่ละอายใจ

ใบหน้าของชูหยุนเฟิงกระตุกเล็กน้อย​ “ได้​ ฉันยอมรับ……ว่าเรื่องเฟยเอ๋อ ฉันเก็บเอาไว้ในใจมานานพอแล้ว​ นายก็ยังทำเป็นไม่สนใจความรู้สึกฉัน​ ฉันเสียใจแทนเฟยเอ๋อ……ฉะนั้น​ เลยบังคับตัวเองไม่ได้……” เขายักไหล่​ “แต่ว่าเป่หมิงเอ้อ​ ถ้านายไม่อยากแต่งงานกับเฟยเอ๋อ​ ก็ไม่มีใครถือปืนมาบังคับนายหรอก​ จะเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทัน”

เป่หมิงโม่สูดลมหายใจเข้าลึก​ จากนั้นก็พ่นควันบุหรี่​ออกมา​ หว่างคิ้วขมวดเหมือนมีความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในใจ​

“ไม่ทันแล้ว……” เขาพูดเสียงเบา​ ดวงตาดำสนิท

“เหอะ​ งั้นนายก็บังคับตัวเองไม่ได้จริงๆ” ชูหยุนเฟิงถอนหายใจแล้วส่ายหน้า

เป่หมิงโม่กลับส่ายหน้า​ มองไกลออกไปนอกหน้าต่าง​ แสงไฟริบหรี่​ “​ไม่ใช่บังคับตัวเองไม่ได้​ ถ้าตอนนั้นเฟยเอ๋อไม่ประสบ​อุบัติเหตุ​เสียก่อน​ คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยในชีวิตนี้ก็คือเธอ……”

น้ำเสียงเขาเรียบ​ จนเหมือนกับการบรรยายสภาพอากาศ​ง่ายๆอย่างนั้น

“ฉันรู้……ฉันที่เห็นเฟยเอ๋อลำบากขนาดนี้​ เลยรู้สึก​ทุกข์ใจ​แทนเธอ……เธอสามารถอยู่กับนายอย่างมีความสุขได้ แต่กลับต้องมาทุกข์ใจหลายปีอย่างไม่มีสาเหตุเลย……” ชูหยุนเฟิงหย่อนตัวลงบนขอบหน้าต่างอย่างเกียจคร้าน “เป่หมิงเอ้อ นายยอมให้Sosoอยู่กับนายมาสิบปี ฉันเข้าใจนะ แต่นายเคยนึกถึงจิตใจของเฟยเอ๋อบ้างไหม……”

ชูหยุนเฟิงรู้ดี อย่างแรก ซูยิ่งหวั่นเป็นลูกสาวอาจารย์ของเป่หมิงเอ้อ อาจารย์ฝากฝังลูกสาวให้เขาดูแล เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

อย่างที่สอง ซูยิ่งหวั่นรักเป่หมิงเอ้อมาก แต่เป่หมิงเอ้อคนนี้เป็นฝ่ายได้รับมาโดยตลอด ดังนั้นตราบใดที่ซูยิ่งหวั่นยังคงอยู่ข้างเขาอย่างเงียบๆ ไม่วุ่นวาย รักษาระยะห่างของทั้งสองฝ่าย ไม่รบกวนชีวิตปกติของเป่หมิงเอ้อ เขาก็สามารถทนต่อการมีตัวตนของซูยิ่งหวั่นได้

อย่างที่สามเป็นข้อที่สำคัญที่สุด ตอนที่ซูยิ่งหวั่นยิ้ม มันเหมือนเฟยเอ๋อก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บ……เป่หมิงเอ้อเห็นแล้ว รู้สึกว่าเฟยเอ๋อยังอยู่ข้างๆเขา เขายังสามารถมอบชีวิตที่มีความสุขให้เธอได้ ทำให้เธอไม่ต้องทุกข์ใจ……

ในเมื่อเฟยเอ๋อกลายเป็นแบบนี้แล้ว เป่หมิงเอ้อจึงเอาแต่ตำหนิตัวเองมาโดยตลอด คิดเสมอว่าอยากจะชดใช้ให้เธอ……

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมซูยิ่งหวั่นถึงสามารถอยู่ข้างเป่หมิงโม่มาได้ถึงสิบปี

ถ้าจะบอกว่าเป่หมิงโม่ไร้หัวจิตหัวใจ แต่จะมีใครที่มีความรักที่ยาวนานเช่นเขา

ผู้ชายที่มีนิสัยเย็นชาแบบเขา ถ้าได้ตกหลุมรักแล้ว ก็จะเป็นความรักที่ฝังใจไปตลอดชีวิต

จะต้องรอดู ว่าใครจะเป็นผู้หญิงโชคดีคนนั้นที่ทำให้เขาตกหลุมรัก……

แต่ในเวลานี้ น่าจะเป็นเฟยเอ๋ออย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ทำไม——

ใจของเขากลับมีความกังวลมากมายลอยอยู่เต็มไปหมดราวกับหมอกควัน