ตอนที่323 ต้องการแค่ลูก​ ไม่ต้องการแม่1

ตอนที่323 ต้องการแค่ลูก​ ไม่ต้องการแม่1

“ฮอนฮอน ฉันรู้ว่าเป่หมิงโม่ทำร้ายเธอ​ ไม่เป็นไร​นะ​ ไหล่ของฉันพร้อมให้เธอซบ​ แผ่นอกของฉันพร้อมให้เธอกอด…...กระทั่ง​ร่างกายของฉัน​ เธอก็สามารถเอาไปใช้ได้อย่างเต็มที่เลย……”

พูดจบ​ มือของเขาก็วางบนเอวผอมเพรียวของเธอ

“นี่…...ชูหยุนเฟิง…...นายถอยไปหน่อยเถอะ…..ฉันไม่ได้ต้องการร่างกายของนาย……” กู้ฮอนขมวดคิ้ว​ มือเธอดันแผ่นอกของชูหยุนเฟิงเอาไว้​ ไม่ให้เขาเข้ามาใกล้

ไอ้เจ้านี่จู่ๆโดนผีเข้าสิงหรือไงกัน​ สายตาชั่วร้ายจ้องมาที่เธอ น่าหวาดกลัวมาก

“เหอะๆ​ ฮอนฮอนน้อยของฉัน​ ไม่ต้องอายหรอกนะ…...ในเมื่อพวกเรามาที่นี่แล้ว​ เรามาแสดงความรักกันไม่ดีกว่าหรือ​ ให้เธอได้รู้ว่า​ ฉันชูหยุนเฟิงไม่ได้แย่ไปกว่าเป่หมิงโม่เลย…...จุ๊ๆ​ ผิวของเธอ​ลื่นมากเลย…...ถึงว่าเป่หมิงโม่ถึงรักถึงหลงเธอขนาดนี้……”

“เฮ้​ ชูหยุนเฟิง เอามือออกไปเดี๋ยวนี้นะ”

กู้ฮอนเพิ่งจะพูดจบ​ ทันใดนั้น——

ปัง

มีเสียงดังขึ้น

มันสะเทือนจนประตูห้องเกือบจะพัง

“อ๊าย……” ‘หญิงขายบริการ’ ที่นอนอยู่บนเตียง​ ตกใจจนรีบไปหลบตรงมุมเตียง​ แล้วหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกาย

ตอนที่ชูหยุนเฟิงได้ยินเสียงกระแทกประตู​ ​ในที่สุดเขาก็รู้สึกโล่งอก

กู้ฮอนยังไม่ได้สติกลับมา​ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ​ แล้วสายลมเย็นพัดผ่าน

หัวใจเธอเต้นแรง

วินาทีต่อมา​ ก็ได้ยินเสียงชูหยุนเฟิงร้องขึ้น​“โอ้——”​

แต่เธอ​ ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดแข็งแรงอย่างรวดเร็ว​

ในพริบตาเดียว​ กลิ่นที่คุ้นเคยก็ลอยเข้ามาในจมูก​ หัวใจเธอสั่น——

เป่หมิงโม่

เธอผลักเขาออกอัตโนมัติ​ จ้องชายเย็นชาผู้มีใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้า

“นายมาที่นี่ได้ยังไง”

เป่หมิงโม่กำหมัดแน่น​ ดวงตาที่ลึกราวกับทะเลสาบที่เงียบสงัด​ มันถูกปกคลุมด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธ​

เข้าจ้องเธอเขม็ง​ แล้วพูดขึ้น: “ฉันต้องถามเธอถึงจะถูก​ ทำไมเธอถึงมาที่แบบนี้กับชูเอ้อ”

ชูหยุนเฟิงที่โดนผลักออก​ ลูบแผ่นอกที่เจ็บ​ แล้วพูดขึ้นด้วยสีหน้าน้อยใจ: “เห้ เป่หมิงโม่​ นายฟังให้ดีนะ​ ฮอนฮอนบังคับให้ฉันมาที่นี่​ ไม่ได้มากับฉัน……”

ตั้งแต่ต้นจนจบ​ เขาเป็นคนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมที่สุด…...

“นายหุบปาก” เป่หมิงโม่หรี่ดวงตาเย็นชา​ แล้วเหลือบมองชูหยุนเฟิง “นายเพิ่งแตะตัวเธอตรงไหนไป มือข้างไหน​ ชูเฮ้อ​ นายไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม”

“เป่หมิงเอ่อ​ จะโทษฉันไม่ได้นะ​ ถ้าไม่ทำแบบนี้​ นายจะยอมเข้ามาไหม​” ชูหยุนเฟิงทำหน้าเข้ม​ สีหน้าไม่รู้สึกผิด​ “คืนนี้​ ฉันทนพวกนายมามากพอแล้ว…...อีกคนพยายามใช้ฉัน​ อีกคนก็จะลงโทษฉัน​ ฉันเข้าใจซึ้งแล้ว​ พวกนายสองคนอยากทารุณ​ฉันให้ตาย……”

ชูหยุนเฟิงพูดพร้อมทำหน้ามุ่ย​​ แล้วก็หมุนตัวหยิบเสื้อผ้าใส่กลับคืนทีละชิ้นๆ

ถ้าเขาไม่บังคับให้เป่หมิงโม่ออกมา​ กู้ฮอนต้องมองเขาเที่ยวผู้หญิงจริงๆแน่

ล้อเล่น​ เขาชูหยุนเฟิงก็เลือกอยู่เหมือนกันนะ

หญิงขายตัวแบบนั้น​ เขาทำไม่ลงจริงๆ…...

กู้ฮอนตกใจ​ ชี้ไปที่จมูกของเป่หมิงเอ้อตวาดอย่างโมโห​——