ตอนที่324 ต้องการแค่ลูก​ ไม่ต้องการแม่2

ตอนที่324 ต้องการแค่ลูก​ ไม่ต้องการแม่2

เธอนั่งติดหน้าต่างรถด้วยความโมโห หันหัวออกไปนอกรถ ไม่มองเขา ไม่สนใจเขา ไม่พูดอะไรกับเขาสักคำ

สงครามเย็น

นี่เป็นทางเดียวที่เธอจะสามารถเอาชนะเขาได้

เป่หมิงโม่เริ่มเครียด เส้นเลือดปูดออกมา

ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถที่จะทำให้เขาคลั่งได้ตลอดเวลา

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เขาลองทำตัวเองให้เย็นลง แล้วพูดขึ้นด้วยเสียงหนักแน่น——

“เธอไม่พอใจเรื่องที่ฉันจะหมั้นกับเฟยเอ๋อใช่ไหม”

“……” เธอยังคงดื้อดึงไม่ยอมมองหน้าเขา นิ้วมือเธอซีด

เขามองเธอ ขมวดคิ้วแน่น แล้วพูดเสียงต่ำ: “ถ้าฉันบอกว่า……ถึงฉันจะหมั้นกับเฟยเอ๋อ หรือถึงขั้นแต่งงานก็ตาม แต่ความสัมพันธ์ของพวกเราก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง……เธอยังจะโกรธฉันแบบนี้อยู่ไหม”

“……” เธอเลิกมุมปากขึ้น รู้สึกเจ็บจมูกนิดหน่อย ไม่ยอมสนใจเขา

เขาถอนหายใจ เห็นท่าทีเย็นชาของเธอแบบนี้ น้ำเสียงของเขาก็อ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว: “ที่จริงแล้ว……เธอจะเป็นแม่ของลูกฉันตลอดไป……ฮอน ถ้าเธอยินยอม ฉันจะทำเหมือนว่าสองปีนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น พวกเราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง ดีไหม”

“……” หัวใจเธอเย็นเยือก เธอบิดนิ้วมือ แล้วยังคงไม่ไหวติง

เขาขยับเข้าไปใกล้เธอ ค่อยๆดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน แต่รู้สึกว่าร่างกายของเธอยังแข็งทื่ออยู่……

“ไม่ต้องเอาเรื่องของเฟยเอ๋อมาโกรธฉันแล้วได้ไหม” เขาไม่ค่อยได้ใช้น้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้บ่อยนัก “ฉันซื้อตึกหลังเก่าที่เธอเช่าแล้วนะ แล้วก็ย้ายไปอยู่บ้านตรงข้ามกับเธอด้วย เธอยังไม่เข้าใจความหมายของฉันอีกหรือ”

“……” กู้ฮอนกัดริมฝีปาก กำหมัดแน่น จนเล็บเกือบจะฝังลงไปในฝ่ามือ เธอยังคงไม่พูดอะไร

เขาขมวดคิ้วแน่น พลิกตัวเธอกลับมา บังคับให้เธอมองหน้าเขา——

คิดไม่ถึงว่า เธอไม่ยอมสบตาเขาตรงๆเลย

“ฮอน……” เขาพูดด้วยเสียงเบา นิ้วเรียวยาวสัมผัสแก้มอันอ่อนนุ่มของเธอ แล้วเอาหน้าผากแนบกับหน้าผากของเธอ “อย่าโกรธฉันอีกเลยได้ไหม ฉันไม่ชอบให้เธอดื่มเหล้าจนเมา ไม่ชอบให้เธอไปเดทกับผู้ชายคนอื่น……แม้ว่าเธอเคยหลอกลวงฉันมาก่อน แต่ขอแค่เธอคอยอยู่ข้างๆฉัน ฉันจะทำเหมือนว่าไม่เคยเกิดอะไรขึ้น พวกเราเริ่มต้นกันใหม่เหมือนเมื่อก่อน ดีไหม……”

เพล้ง

เสียงหัวใจเธอแตกสลาย

ครั้งนี้ ดวงตาใสของเธอเงยหน้ามองดวงตาที่ลึกเหมือนน้ำทะเลของเขาอยู่นาน

เธอหัวเราะเยาะหนึ่งครั้ง——

“เป่หมิงโม่ นายคิดว่าพวกเรายังจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกหรือ ย้อนกลับไปเป็นคู่นอนของนายเหมือนเมื่อก่อนหรือ เหอะ……นายเห็นฉัน กู้ฮอนเป็นคนยังไงกันแน่ ไม่สิ นายเห็นฉันเป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่ง เหมือนสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง เวลามีความสุขก็เอาอกเอาใจ เวลาไม่มีความสุขก็ตอบโต้อย่างบ้าคลั่ง” ดวงตาของเธอเศร้าสลด “บางทีเมื่อก่อน ฉันก็โง่จริงๆ ฉันเคยหวังว่าจะมีชีวิตที่มีความสุขกับคุณและพวกลูกๆ……แต่ท้ายที่สุด มันกลับกลายเป็นแค่ความเพ้อฝันของฉัน นายจะแต่งงานกับใคร ก็เป็นอิสระของนาย ฉันจะอยู่กับใคร ก็เป็นอิสระของฉัน”

ดวงตาเขาหวาดกลัว นิ้วมือแข็งทื่อ: “ทำไมเธอถึงสนใจเรื่องการแต่งงานถึงขนาดนี้ เพราะว่าฉันให้เธอไม่ได้หรือ เธอเลยไม่ยอมอยู่ข้างๆฉันใช่ไหม”

“……” เธอจุกอก ดวงตาเป็นประกาย “ใช่ แล้วก็ไม่ใช่”