ตอนที่ 435
ตอนที่435 ทำให้คนโมโห1
October 22, 2026
ตอนที่435 ทำให้คนโมโห1
พอทั้งสองเดินเข้าไปในห้องครัว พื้นที่แคบก็เปลี่ยนเป็นแออัดทันที
“เห้ ในเมื่อนายจะไม่ทำอาหารเช้าก็เชิญออกไปด้วย อย่ามายืนเกะกะ” เธอเข้าไปในครัว แล้วก็พลิกกลับมาได้เปรียบในทันที เธอทำสีหน้าเหมือนไม่เชื่อว่าคุณชายคนนี้จะมีฝีมือทำอาหารให้อร่อยได้
จากนั้น พอมองเห็นเคาน์เตอร์ในครัว สาหร่ายทะเลที่ถูกหั่นอย่างละเอียดยิ่งกว่าเส้นผม ซี่โครงหมูที่ถูกทอดจนเป็นสีเหลืองทอง ที่แค่เห็นความอยากอาหารก็เพิ่มขึ้นในทันที แล้วยังมีพวกเครื่องเคียง เครื่องปรุงรสที่ทำได้อย่างพิถีพิถันทีเดียว
เพิ่งจะเข้าใจว่า คนที่มีฝีมือ เป็นพวกน้ำนิ่งไหลลึกโดยแท้จริง
เธอกลืนน้ำลาย “เป่หมิงโม่……นาย แน่ใจนะว่ากำลังทำอาหารเช้า”
“อืม ก็แค่ทำซี่โครงหมู สาหร่ายทะเล แล้วก็หมี่แห้งไปเรื่อยน่ะ”
“นี่เรียกว่าทำไปเรื่อยหรือ”
เรียกได้ว่าเป็นอาหารที่ทำในโรงแรมระดับห้าดาวจริงๆ
เขายักไหล่
“เป่หมิงโม่ นายจะทำให้คนโมโหแบบนี้ไปถึงไหน”
“ทำให้คนโมโหหรือ” สีหน้าเขาดูไม่ดี ไม่พอใจกับข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงของเธอ “ฉันไปทำให้คนโมโหยังไง”
“นายเก่งเกินไปแล้วโอเคไหม ทำให้หลายคนต้องหมดหนทาง แล้วยังมีฝีมือในการทำอาหารอีก แบบนี้ไม่เรียกว่าทำให้คนโมโหหรือไง”
ประเด็นสำคัญคือ เธอไม่มีอะไรที่จะเก่งไปกว่าเขาเลย ตอนนี้ขนาดเรื่องทำอาหารยังต้องแพ้ให้กับเขา ให้ตายเถอะ ยังจะให้เธอมีชีวิตอยู่ต่ออีกไหม
เขาตะลึงไปเล็กน้อย แล้วก็ยิ้มทันที
เขาขยับร่างกายเข้ามา โอบเอวของเธอจากทางด้านหลัง และกระซิบที่บริเวณคอของเธอ “ฉันเพิ่งจะรู้นะว่า เธอชื่นชมฉันขนาดนี้……”
เขาเม้มปากที่บริเวณหูเธอเบาๆ
เธอตัวสั่น “หลบไปเลย ชื่นชมนายซะที่ไหน นายไม่ทำให้ฉันอิจฉาได้ทุกวัน ฉันจะขอบคุณนายมาก”
เขาจ้องมองรอยจูบบนคอของเธอ ดวงตาโค้งเป็นรอยยิ้มขึ้น นี่เป็นสิ่งที่เขาจงใจปลูกไว้เมื่อคืน
เพื่อป้องกันไม่ให้หยินปู้ฝันคิดไม่ดีกับเธออีก เขาตัดสินใจว่าจะทิ้งรอยสตรอเบอร์รี่เล็กๆที่สะดุดตาไว้บนตัวเธอทุกๆวัน
“ปล่อยมือนะ” กู้ฮอนชำเลืองมองเขา “อาหารเช้าของนาย ฉันทำไม่ได้หรอก นายทำเองต่อเถอะ”
“ไม่เอา” เขาทำตัวขี้โกงจนเป็นนิสัย “ฉันจะสอนเธอทำ มา ซอสอันนี้ควรปรุงแบบนี้……”
เขาพูด พลางจับมือเธอขึ้นมา แล้วแนบกับข้างหูของเธอ ในห้องครัวก็เริ่มยุ่งวุ่นวายขึ้น……
ภาพนี้……ดูกำกวมเสียจริงๆ
“เป่หมิงโม่ นายอย่าทำแบบนี้……ฉันอึดอัด……”
“งั้นหรือ งั้นแบบนี้แล้วกัน” ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหน มือของเขามันเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขขึ้นมา……
“ฟู่” เธอสูดลมหายใจเข้า แล้วหยิบมีดทำครัวขึ้นมา “เชื่อไหมว่าฉันจะสับมือลามกนายทิ้งซะ”
“เหอะๆๆ……” เขากลับหัวเราะเสียงต่ำ หดมือกลับไป วางมีดทำครัวในมือเธอลง “รู้ไหมว่าการยั่วโมโหเธอ ทำให้รู้สึกดียิ่งกว่าการทานอาหารเช้าแสนอร่อยเสียอีก”
“รู้สึกดีบ้านนายน่ะสิ” เธอบิดตัว อยากสะบัดคนที่ตัวติดอยู่ด้านหลังของเธอออกไป แต่กลับถูกเขาจับไว้แน่น “นายจะให้ฉันทำอาหารไหม นายไม่หิว แต่เด็กๆหิวแล้วนะ”