ตอนที่ 479
ตอนที่479 ลุกขึ้น!
October 22, 2026
ตอนที่479 ลุกขึ้น!
เมื่อเห็นเขาไม่ตอบอะไรสักพัก เธอก็กระแอมเสียงอย่างกระอักกระอ่วน แล้วพูดว่า:“ฉันรู้ว่าคำขอนี้ของฉัน นายอาจจะไม่เห็นด้วย แต่ว่าเป่หมิงโม่ ยังไงสัปดาห์หน้าจะจะแต่งงานแล้ว นายกับเฟยเอ๋อของนายกำลังจะสร้าง......ครอบครัวที่มีความสุข......ในตอนนั้น พวกนายก็จะมีลูกของพวกนาย......”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ความเจ็บจี๊ดก็วาบผ่านใจของเธอ เธอยิ้มอย่างดูแคลน “ถ้าเป็นแบบนี้ เฉิงเฉิงกับหยางหยางอยู่กับฉันจะดีกว่า เผื่อไปรบกวนชีวิตหลังแต่งงานของพวกนาย......”
ทันใดนั้น เธอรู้สึกว่าหัวไหล่เธอถูกเขาบีบอย่างแรง อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
น้ำเสียงเย็นชาของเขาลอยมาข้างๆหู——
“อย่าได้คิด!”
คำพูดที่เรียบง่ายดูแรง ตัดความคิดของเธออย่างถี่ถ้วน
“หญิงสาว อย่าได้คืบเอาศอกนะ!”คำพูดไม่กี่คำที่ทุ้มต่ำของเป่หมิงโม่แฝงไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก!
คำพูดของเธอในเมื่อกี้ ทำให้ปลุกไฟไร้นามบนตัวเขาออกมา!
นิ้วมือที่เรียวยาวบีบคลึงหน้าอกที่ยกสูงของเธอแรงๆราวกับเป็นการทำโทษ......
“อ๊ะ......”เธอกัดปากครางเจ็บ
ใครจะรู้ เปิดปากก็ถูกเขาประกบอีกครั้ง......
ในห้องที่มืดนั้นค่อยๆมีกลิ่นของชะมดที่ชวนหลงใหลลอยมา
อุณหภูมิสัมผัสผ่านผิวทุกชั้นของเธอ เขาไม่ให้โอกาสเธอต่อต้านหรือหลบหนีเลย ต้องการอย่างเร่งรีบ......
หลังจากไม่นาน ก็มีเสียงที่เย็นชาวาบผ่านหูของเธออีกครั้ง——
“ไม่มีลูกแน่นอน!”
“หืม?”เธอตะลึง ไม่ทันได้ตอบสนอง
ครั้งนี้ กลิ่นไอที่เย็นชาของเธอกวาดผ่านปากเธอเบาๆ ทุกคำพูด: “ผมกับเฟยเอ๋อจะไม่มีลูกแน่นอน!”
เขาพูดอย่างแน่วแน่
ถึงขั้นเขาสามารถแน่ใจได้ว่า แม่ของลูกของเขา นอกจากผู้หญิงคนนี้แล้ว จะไม่มีคนที่สองในชีวิตนี้!
อีกอย่าง พี่น้องทั้งสามของตระกูลเป่หมิง ทุกคนต่างเป็นพ่อเดียวกันแต่แม่คนละคน เขาไม่อยากให้ลูกของเขามีพี่น้องแบบนั้นอีก
ถ้าหากมี ก็ต้องเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกันเท่านั้น!
ใจของกู้ฮอนสั่นอย่างไร้สาเหตุ พยายามระงับความพอใจที่ไม่รู้สาเหตุ เธอเริ่มปวดหัวอีกแล้ว
เมื่อเป็นแบบนี้ ผู้ชายคนนี้ให้ตายก็ไม่ยอมปล่อยเฉิงเฉิง?
ก็เริ่มตึงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เธอเบ้ปาก “นายจะมีลูกหรือไม่มีกับผู้หญิงคนไหนเกี่ยวอะไรกับฉัน?ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ฉันฟัง!”
สายตาเขาหมองลง “ฉะนั้น คุณไม่ต้องเป็นห่วงชีวิต‘หลังแต่งงาน’ของผม!”
‘หลังแต่งงาน’ เขาพูดออกมาอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ดูเหมือนไม่เต็มใจมาก
คำพูดของเขาดูเหมือนเป็นหินก้อนใหญ่ ทับบนหัวใจของเธอจนหายใจไม่ออกทันที
“ใครเป็นห่วงนาย!”แม้ว่าจะรู้เรื่องที่เขาจะแต่งงาน แต่พอได้ยินมาจากปากของเขาแล้ว กลับเจ็บราวกับมีเข็มทิ่มแทง
“ผมแค่เตือนคุณ ไม่ว่ายังไง ต้องมีลูกชายคนหนึ่งอยู่กับฉัน!แต่จะเลือกคนไหนนั้น สิทธิ์อยู่ที่เธอ!”
เขาพูดตั้งแต่แรกแล้วว่า ลูกชายสองคน ให้เธอเลือกหนึ่งในสอง ไม่ว่าคนไหนอยู่กับเธอ เขาเห็นด้วยหมด
“......”เธอกัดริมฝีปาก น้ำเสียงเศร้า “เป่หมิงโม่ นายรู้ว่าพวกเขาเป็นฝาแฝด ไม่ว่าจะเลือกคนไหน เป็นการแยกพวกเขาออกจากกันอย่างโหดร้าย......”
เขากลับตอบกลับด้วยเสียงเย็นชา “คุณก็รู้ ทำไมต้องขโมยไปคนหนึ่งจากผมเมื่อเจ็ดปีก่อน?คุณเป็นคนที่ทำให้พวกเขาแยกจากกันตั้งแต่แรก และตอนนี้ผมก็แค่ให้พวกเขากลับมาอยู่ด้วยกันเท่านั้น!”
เธออึ้งไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงสั่นคลอน “ฉัน......”
ก็จริง เจ็ดปีก่อนคือเธออารมณ์ชั่ววูบ คือเธอที่เห็นแก่ตัว คือเธอที่จากเลือดเนื้อของตัวเองไปไม่ได้ ก็เลยเหลือลูกคนหนึ่งอยู่เคียงข้างตัวเอง
ถามจริงมีคุณแม่คนไหนที่ยอมจากลูกที่ตัวเองตั้งท้องมาสิบเดือนไป?
ตอนนั้นคือเธอจำใจต้องทำจริงๆ......
คิดไปสักพัก กู้ฮอนรู้ว่าตัวเองไม่สามารถเปลี่ยนการตัดสินใจของเป่หมิงโม่ได้
ยิ่งกลัวว่าเขาจะผิดคำพูดไม่ให้ลูกกับเธอสักคน ดังนั้นก็เลยจำใจต้องยอม แต่ปากกลับไม่ท้อถอย “......เป่หมิงโม่ ฉันเตือนนายนะ ถ้าหากนายกับเฟยเอ๋อของนายกล้าทารุณลูกฉันละก็ พวกนายก็เตรียมตัวมีคดีความได้เลย!ฉันจะฟ้องจนพวกนายไม่มีใส่แม้แต่กางเกงใน!”
เขาขมวดคิ้ว มุมปากกระตุกยิ้มขึ้นมาไม่ถูกที่ถูกเวลา กลั้นเสียงไว้ ล้อว่า “ปกติคนทั่วไปเขาจะฟ้องกันจนบ้านล้มละลายไม่ใช่เหรอ?”
“บ้านล้มละลายจะพอได้ไง!สำหรับคนที่ยอมไม่เอาเงิน แต่กลับเอาหน้าแบบนายมาว่าละก็ ต้องฟ้องจนแม้แต่กางเกงในก็ไม่มีใส่ถึงจะทำให้นายรู้สึกอับอาย!”เธอพูดฮึดฮัด คดีความที่ขึ้นศาลในสองปีก่อน ยังคงแพ้จนเธอเจ็บใจ!
เกลียดที่เขามีอำนาจและเงินมหาศาล เล่ห์เหลี่ยมเยอะ และเกลียดที่ตอนนั้นตัวเองไม่เอาไหน หลงเข้ากับดักของผู้ชายคนนี้อย่างโง่ๆ!
หลงใหลในตัวเขา และสูญเสียตัวเอง สุดท้ายกับรับการกระทบที่รุนแรง!
ครั้งนี้ ทำเพื่อลูกๆ เธอจะไม่อ่อนแออีกต่อไป!
“ใช่เหรอ?”สายตาที่อยู่ในความมืดนั้นก็หมองลง
เผยรอยยิ้มบางที่เธอมองไม่เห็น กำมือเรียวเล็กของเธอด้วยมือใหญ่ทันที มาตรงระหว่างเอวที่แข็งแกร่งของเขา——
“ที่แท้กู้ฮอนของฉันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ได้แค่นี้เองเหรอ......”
กู้ฮอนราวกับว่าแตะโดนอะไรสักอย่าง นิ้วมือตกใจ ท่าทีจะดึงมือกลับไป แต่กลับถูกเขากำไว้แน่นๆ
“ทะ ทำไม!ไม่ได้เหรอ?”เธอเม้มปากประชด หัวใจกลับเต้นขึ้นมารัวๆ
เจอผีนะสิ ผู้ชายคนนี้ยิ้มได้ชวนขนลุกจริงๆ!
“ได้!”เป่หมิงโม่ตอบอย่างฉับไว น้ำเสียงทุ้มต่ำลอยออกมาจากลำคอเขา น่าฟังเป็นพิเศษ
แต่ก็ฟังจนใจเธอสั่นสะเทือน
นั่นไง เขาจับมือน้อยๆของเธอแน่น เข้าใกล้ตัวเอง ยิ้มอย่างคลุมเครือ——
“จริงๆ ไม่ต้องรอให้คุณบอกผม ตอนนี้ผมก็ทำตามที่คุณปรารถนาได้!”
ต่อจากนั้น ‘แคว็ก’เสียงหนึ่ง