ตอนที่ 480
ตอนที่480 เรียกผมว่าสามี
October 22, 2026
ตอนที่480 เรียกผมว่าสามี
“ผมรู้”เขาโอบเธอเข้าอ้อมกอด ขากรรไกรที่แข็งแรงวางตรงหน้าผากเธอ “แต่ตั้งแต่วันนี้ไป คุณก็จะสบายแล้ว ผมจะส่งคนให้ย้ายคุณแม่คุณไปในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดของเมืองA ผมสัญญา ทุกวันจะมีคนคอยเฝ้าเธอ จนกว่าเธอจะตื่นมา!”
“หืม?”เธอตกใจกับคำพูดของเขา! “นายรู้?”
เธอยังไม่เคยบอกเรื่องของลู่ลู่กับเขา เขากลับรู้ดีทุกอย่าง!
“ใช่ ผมรู้ทุกอย่างเลย!”เขาถอนหายใจ “แม้ว่าผมจะไม่อยู่ในเมืองS แต่ทุกการกระทำของคุณผมรู้หมด......แน่นอนอยู่แล้ว ที่คุณอยู่กับหยินปู้ฝันไอ่นั่นทั้งวัน ทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจ!”
คำสุดท้ายที่พูดนี้ ท่านโม่พูดได้อย่างเจ็บจี๊ด
“นายส่งคนติดตามฉัน?”กู้ฮอนพูดด้วยน้ำเสียงสูงอย่างไม่น่าเชื่อ เห็นได้ชัดเลยว่า ประเด็นของเธอกับประเด็นของเขามันต่างกัน!
เขาขมวดคิ้ว “หืม อย่าพูดว่าติดตามไม่น่าฟังแบบนั้นสิ!ผมต้องแน่ใจความปลอดภัยของคุณ”
“เป่หมิงโม่!นายทำแบบนี้ได้ยังไง!”เธอกัดปากพูด ในระหว่างที่โมโหนั้น ก็กังวลว่าจะเกิดขึ้น
ถ้าหากคนที่เขาส่งมาติดตามรู้เรื่องจิ่วจิ่วทำยังไง?!
“งั้นก็กลับเมืองAกับผม ผมสัญญาว่าจะส่งคนติดตามคุณ”เขาคิดไว้แล้วว่าเธอจะแสดงปฏิกิริยาแบบนี้ ความจริงแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะว่าหลังจากที่ถังเทียนจื๋อออกจากคุกแล้ว เกิดเรื่องติดต่อกันมา เขาก็ไม่คิดแผนทำงี้หรอก
ถึงแม้ว่าภายนอกอาจดูไม่เป็นห่วงเธอ แต่ความจริงแล้วก็เป็นห่วงเธอ กลัวว่าถังเทียนจื๋อจะมาหาเรื่องเธอ!
แต่เมื่อวานที่ผ่านมา เขายังคงประเมินความเกลียดชังของถังเทียนจื๋อไว้ต่ำเกินไป
เธอกลอกตาใส่เขา “ไม่ต้องกลับกับนาย ฉันก็จะกลับเมืองAอยู่แล้ว!ยังไงลูกๆก็ยังรอฉันกลับไป!แต่ฉันเป็นห่วงแม่ของฉัน......ฉันรู้สึกว่าอุบัติเหตุทางรถยนต์ของเธอมันแปลกๆ!ฉันกลัวว่ามีคนตั้งใจจะทำร้ายเธอ!
“งั้นก็ยิ่งต้องไปจากที่นี่ ให้เธอไปรักษาที่ที่ปลอดภัย เชิญคุณหมอที่ดีที่สุดของอเมริการักษาเธอ”
“......”กู้ฮอนเงียบไปพักหนึ่ง รู้สึกว่าคำพูดของเขาก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน
ถ้าในเมืองSมีคนตั้งใจจะทำร้ายคุณแม่ละก็ งั้นพาเธอกลับเมืองAก็เป็นทางที่ดี “แต่ฉันไม่ต้องการความเห็นใจของนาย ฉันอยากดูแลเธอด้วยตัวเอง!”
ระหว่างพวกเขาเหลือเวลาแค่หกวัน หลังจากที่จบก็ต่างคนต่างไป เธอไม่อยากเป็นเพราะคุณแม่เลยติดหนี้บุญคุณเขา!
“......”เขาถอนหายใจเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “หกวัน กู้ฮอนผมขอแค่คุณเป็นของผมอีกเวลาหกวัน!ยากมากเลยเหรอ?”
เธอตกใจกับความเศร้าที่มาอย่างกะทันหัน
ในขณะนี้ เธอเพิ่งจะรู้สึกว่าเขาแปลกๆ
แผลที่เต็มไปทั้งมือ สกปรก แม้กระทั่งไม่ยอมล้างดีๆ ก็มาเร่งรีบกับเธอ......
นี่ไม่ใช่สไตล์ของไอ่บ้านี่ที่รักสะอาดอย่างเห็นได้ชัด!
“เป่หมิงโม่นาย......ตกลงเป็นอะไรไป?”
“เรียกผมว่าสามี!”เขาบอก ด้วยท่าทีที่ไม่สบอารมณ์
“เรียแล้วมันสนุกปากเหรอ?”เธอเบ้ปาก “ไร้สาระ!”
“ไร้สาระตรงไหน?”เขากอดเธออย่างไม่รู้ไม่ชี้ “ก็อยากฟังคุณเรียก!”
เธอจ้องมองเขาอย่างสงสัย “นี่ เป่หมิงโม่ เส้นประสาทส่วนไหนของนายเพี้ยนไปหรือเปล่า?”
เห็นแค่ว่าเขาขมวดคิ้ว พึมพำเบาๆอย่างหงุดหงิด “เพี้ยนไปก็จริง แต่ไม่ใช่สมอง แต่งเป็นปิกาจู......”
น้ำเสียงแหยและทุ้มต่ำเพิ่งพูดจบ ก็รวบเอวเธอไว้ โน้มปากลง ประกบปากเธอลงไป
“อื้อ......”
เขาโหยหาความหอมหวานจากเธออย่างก้าวร้าว
คนที่อยู่ในอ้อมกอดราวกับดอกที่มีหยาดน้ำค้างในยามเช้า งดงามน่าหลงใหล เขาดูดดื่มอย่างตะกละ
ไม่เหลือพื้นที่ให้เธอต่อต้าน อดมาทั้งสัปดาห์ที่ไม่ได้เจอเธอ เขาเก็บกดแรงกำลังไว้เยอะ เมื่อคืนยังเอาเธอไม่พอ!
“......”
หลังจากเมื่อคืนที่ต่อต้านผ่านมา ไม่มีประโยชน์
แต่ความอ่อนโยนของผู้ชายคนนี้กลับทำให้เธอหวั่นไหว
ร่างกายที่อ่อนล้าของเธอ ทำได้เพียงรักความรักจากเขาอย่างนิ่ง
ในใจลึกๆถอนหายใจเบาๆ ทั้งที่รู้ว่าควรผลักเขาออกแรงๆ แต่กลับตกหลุมในความรักเอ็นดูของเขา
ทันใดนั้น เต็มไปด้วยความอ่อนช้อย
“กู้ฮอน......เรียกผมว่าสามี......เรียกสิ!ผมไม่อนุญาตให้คุณเก็บไว้ ทั้งหมดเป็นผมของผม......”
เขาแสดงความเป็นเจ้าของอย่างก้าวร้าว ราวกับผู้ชนะ ไม่เหลือทางให้เธอทั้งสิ้น......
“ไม่......ไม่เรียก......”
ถึงแม้ว่าจะเหลือแค่หกวัน แม้ว่าจะต้องทนเขาอีกหกวัน เธอก็ไม่ยอมเรียกคำว่า‘สามี’สองคำนี้ออกมา
เขาจะรู้ไหมว่า‘สามี’หมายความว่าอะไร?
กู้ฮอนกัดริมฝีปาก ใจคิดถึงจะรักษาตัวไม่ได้ สิ่งเดียวที่เธอทำได้ ก็คือเก็บใจตัวเองไว้!
เขากระตุกรอยยิ้มขึ้น “ปีศาจน้อยที่ดื้อรั้น ผมจะดูว่าคุณว่าปากแข็งได้ถึงเมื่อไหร่......”
พูดเสร็จ เขาก็ประกบปากเธออีกอีกครั้ง
การเสียดสีของผิว การสัมผัสร่างกายไม่เพียงพอที่จะเติมเต็มใจที่เริ่มอ้างว้างของเขา
ถ้าหากเวลาหยุดได้ เขาหวังว่าจะกอดเธอเข้าอ้อมกอดแบบนี้ไปอย่างไม่ต้องกังวลไปตลอดชีวิตเลย......
ที่แท้การรักคนคนหนึ่ง เป็นความรู้สึกแบบนี้นี่เอง
ทำให้คนเสพติด ทำให้คนหลงใหล
สุดท้ายเขาเข้าใจสักที แต่กลับสายไป......
ชีวิตที่สำมะเลเทเมาครั้งนี้ ไม่รู้ว่าเปลืองแรงของท่านโม่ไปไม่รู้เท่าไหร่
ทันใดนั้น เสียงริงโทนของโทรศัพท์ก็ดังขึ้น!
รบกวนทั้งสองที่อยู่บนเตียง
“......โทร โทรศัพท์......”กู้ฮอนผลักเขาแล้วออกหายใจหอบ
“ไม่รับ!”คำเท่ห์ๆสองคำออกจากปากเขา แล้วทำเธอต่อ......