ตอนที่758 การ์ดเชิญ

"เฮ้อ ไอ้เด็กคนนี้ไปเรียนคำพูดนี้มาจากไหน เหมือนมีหลักเหตุผลอยู่นะ แล้วนี่ขานายเป็นอะไร?" เป่หมิงยันเดินไปข้างๆหยางหยางแล้วถามขึ้นมา

หยางหยางยังไม่ทันได้พูดว่า'วีรบุรุษผู้หาญกล้า' เฉิงเฉิงก็พูดออกมาคำนึงว่า:" ลุงสามครับ ลุงถือซะว่าเขาคือวีรบุรุษช่วยหญิงงามเถอะครับ"

" เป่หมิงซีเฉิง พูดมากจริงๆ"หยางหยางโกรธจนพูดคำนี้ออกมา เขาฟังออกว่าเฉิงเฉิงกำลังประชดเขาอยู่

เป่หมิงยันยื่นนิ้วโป้งออกมาให้กับหยางหยาง:"สมแล้วที่เป็นหลานของลุงเป่หมิงสาม ถึงเวลาลุงจะให้อั๋งเปากับนายให้นายหายตกใจ"

น้ำเสียงเขาเพิ่งจบลง ได้ยินเสียงเท้าเดินดังออกมาจากหน้าประตู เสียงของใครบางคนทำให้เป่หมิงยันรู้สึกหนาวเย็นอย่างไม่รู้ตัว

***

เป่หมิงยันได้ยินคำพูดนึงดังออกมาจากหน้าประตูว่า:" เป่หมิงยันนายเก็บอั่งเปาของนายไว้ให้ตัวเองได้หายตกใจเองเถอะ"

เห็นเป่หมิงโม่เดินเข้ามาจากข้างนอกอย่างเร่งรีบ ข้างหลังของเขายังมีฉิงฮัวตามหลังอีกด้วย

เป่หมิงยันแค่เห็นสีหน้าที่เย็นชาของเขา ตกใจจนคอหดอย่างกะทันหัน

" ฮอน หนูดูสิ ปกติมีแต่ยายแก่คนนี้คนเดียวที่อยู่บ้านกับหยางหยาง วันนี้ไม่รู้ว่าฝนฟ้าเป็นใจรึเปล่าคนสองคนที่งานยุ่งสุดๆก็กลับมาที่บ้านแล้ว" วันนี้เจียงฮุ่ยซินดีใจเป็นอย่างยิ่ง

เป่หมิงโม่เดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารปุ๊บ เห็นว่ากู้ฮอนและเฉิงเฉิงก็อยู่ด้วย

" พอดีเลย ผมกำลังอยากให้ฉิงฮัวเอาอันนี้ให้กับคุณ ดูท่าตอนนี้ไม่จำเป็นซะแล้ว ทำไมคุณไม่เป็นตัวแทนทนายความที่GTแล้ว?" เป่หมิงโม่เข้าไปนั่งที่นั่งตัวเองเปิดเสื้อซับข้างในชุดสูทออกมา ยื่นการ์ดเชิญสีแดงที่ประณีตมากให้กับกู้ฮอน

"คุณพ่อ นี่คุณพ่อกำลังจะหาแม่เลี้ยงให้กับเราใช่ไหมครับ? หวังว่าครั้งนี้คงไม่ใช่คนอัปลักษณ์คนนั้นอีก"วันนี้หยางหยางตื่นเต้นผิดปกติ พูดจาตรงๆเหมือนปากไม่มีหูรูด

เฉิงเฉิงมองสีหน้าคุณพ่ออย่างระมัดระวัง เขาเป็นห่วงคำพูดชุ่ยๆของหยางหยาง มันจะทำให้พ่อเกิดปฏิกิริยามากแค่ไหน

เป่หมิงยันจ้องหน้าหยางหยางแรงๆ จากนั้นยิ้มแย้มอย่างฝืนๆแล้วหันหน้าไปพูดกับกู้ฮอนว่า:"คงจะเป็นคนที่คุณและเป่หมิงรองต่างรู้จักกันมาเชิญชวนพวกคุณไปร่วมงานใหญ่ที่อลังการหรอกมั้ง"

แปลกมากที่เป่หมิงโม่ไม่โมโห ยิ่งไปกว่านั้นไม่มองหน้าหยางหยางด้วยซ้ำ

แต่ว่ากล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขากระตุกเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว

กู้ฮอนรีบเปิดออกมา นี่เป็นการ์ดเชิญงานเลี้ยงเต้นรำ โม้จิ่งเฉิงเป็นคนส่งมาเอง

โม้จิ่งเฉิงตัดสินใจจัดงานเลี้ยงเต้นรำนี้ขึ้นมา หนึ่งคือ เพื่อฉลองให้กับการร่วมงานกันของสองบริษัทยักษ์ใหญ่

สองคือ เพื่อกำจัดข่าวในงานแถลงข่าวตอนนั้น และเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงได้ส่งผลกระทบขึ้นมา

สามคือ เพื่อทุเลาความผิดพลาดของหวีหรูเจี๋ยที่มีต่อเธอและแม่ของกู้ฮอนในอดีต ความห่างเหินระหว่างพวกเธอ

กู้ฮอนไม่ได้เป็นตัวแทนทนายความที่บริษัทGTแล้วโม้จิ่งเฉิงจึงคิดว่าเป่หมิงโม่อาจพาเธอมา

เนื้อหาบนการ์ดเชิญเขียนแบบง่ายมากๆ:"ขอเชิญชวนคุณชายเป่หมิงโม่และคุณหนูกู้ฮอนจากใจจริงเพื่อมาร่วมงานเลี้ยงเต้นรำของบริษัทGTที่จัดขึ้นในโรงแรมแมนดารินในคืนพรุ่งนี้

ชื่อคนเชิญคือ:โม้จิ่งเฉิง

หลังกู้ฮอนดูจบ สีหน้าที่เผยออกมาไม่ค่อยธรรมชาติสักเท่าไหร่ เธอเอาการ์ดเชิญให้กับเป่หมิงโม่:"งานเลี้ยงเต้นรำครั้งนี้ฉันไม่อยากไป หวังว่าคุณจะบอกกับเขานะ และขอบคุณในน้ำใจของเขาแทนฉันด้วย"

เวลานี้เธอยังไม่ได้เตรียมตัวใดๆเพื่อจะเผชิญหน้ากับพ่อบุญธรรมอีกครั้ง เพราะว่าเห็นเขาหนึ่งครั้งเธอก็จะนึกถึงหวีหรูเจี๋ยทันที

เป่หมิงโม่ไม่รับการ์ดเชิญมา ยิ่งไปกว่านั้นแม้แต่มองยังไม่อยากจะมองเลยด้วยซ้ำ เขายกถ้วยขึ้นมา และถือตะเกียบขึ้นมาทานข้าวแบบไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

ถึงแม้เป่หมิงยันไม่เข้าค่อยใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ว่าที่กู้ฮอนและเป่หมิงโม่ถูกเชิญไปร่วมงานเลี้ยงเต้นรำนั้นเขาได้เข้าใจแล้ว

"ฮอนฮอน มีงานเลี้ยงเต้นรำทำไมไม่ไป นี่เป็นโอกาสดีๆที่จะได้รู้จักกับชายหนุ่มหน้าตาดีและมีความสามารถ คุณอย่าพลาดโอกาสไปสิ ถ้าคุณคิดว่าไม่อยากไปกับเป่หมิงรองพร้อมกันแล้วละก็ พรุ่งนี้ผมมี Partyนึงพอดีเลย คนที่มาร่วมงานต่างเป็นผู้ดีมีสกุลไม่แพ้งานที่เป่หมิงรองจะไปร่วมด้วยเลยนะ คุณว่ายังไงหล่ะ? "

เสียงพูดของเป่หมิงยันเพิ่งจบลง ก็ถูกสายตาที่เย็นชาของเป่หมิงโม่จ้องเข้ามาทันที หัวใจอันน้อยๆของเขากระตุกโดยไม่รู้ตัว

" เอาหล่ะเอาหล่ะ ทานข้าวทานข้าว โตๆกันแล้ว ยังล้อเล่นที่โต๊ะทานข้าวเหมือนตอนเด็กๆอีก"เจียงฮุ่ยซินรู้สึกบรรยากาศมันแปลกๆ โดยเฉพาะเธอรู้สึกว่าเป่หมิงยันล้อเล่นเกินไปแล้ว ตัวเองรีบพูดขึ้นมาเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศให้กับทั้งสองฝ่าย

***

เจียงฮุ่ยซินมองหน้ากู้ฮอนอีกที:" ฮอน ป้ารู้สึกว่าหนูควรจะไปร่วมงานเลี้ยงเต้นรำครั้งนี้นะ ป้าไม่ได้เข้าข้างโม่นะ ป้าเห็นว่าหนูยุ่งกับงานทั้งวันเลย น่าจะหาเวลาพักผ่อนไปสังสรรค์หน่อย ตอนนี้โอกาสดีๆมาถึงแล้วไปรู้จักกับคนอื่นๆ ไม่แน่อาจนำพาลูกค้าให้กับงานของหนูได้บ้างไม่ใช่หรือ?"

"แม่ครับ แม่ลองไปดูสิครับ ผมดูแลตัวเองได้ ที่สำคัญมีป้าแอนนิและป้าเฉียวเฉียวอยู่ด้วย"เฉิงเฉิงก็ให้กำลังใจกับกู้ฮอนอยู่ข้างๆ"

แผนการในใจของเขาคือสักวันพ่อกับแม่สามารถมาอยู่ด้วยกัน

"แม่ครับ ผมว่าแม่ให้เกียรติคุณพ่อครั้งนี้เถอะครับแม่ดูสิสีหน้าคุณพ่อบึ้งจนดำไปหมดแล้ว" หยางหยางพูดแทรกเข้ามาหนึ่งคำ

คำพูดเจียงฮุ่ยซินและเฉิงเฉิง เป่หมิงโม่ยอมรับว่าน่าฟังกว่าเยอะ

แต่ว่าคำพูดประมาณนี้ซึ่งออกมาจากปากหยางหยาง ทำไมฟังแล้วมันรู้สึกยังไงก็ไม่รู้

" เอาเถอะ ในเมื่อทุกคนเห็นด้วยที่ฉันไป ถ้าอย่างนั้นฉันก็ตอบตกลงไปร่วมงานเลี้ยงเต้นรำครั้งนี้กับเขาแต่ว่าฉันขอพูดไว้ก่อน วันหลังมีเรื่องประมาณนี้อีก ฉันจะไม่ไปอีกแล้วนะ" กู้ฮอนเห็นว่าทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างเห็นด้วยที่ตัวเองและเป่หมิงโม่ไปร่วมงานเลี้ยงเต้นรำในครั้งนี้

ความคิดเห็น