ตอนที่ 759
ตอนที่759 พรุ่งนี้คุณกล้าไปจดทะเบียนสมรสรึเปล่า
October 28, 2026
ตอนที่759 พรุ่งนี้คุณกล้าไปจดทะเบียนสมรสรึเปล่า
ถึงแม้ไม่ได้กินหรูอยู่หรูเหมือนที่บ้านเป่หมิง ไม่ได้ใช้ชีวิตที่ชี้สั่งคนรับใช้ แต่ว่าอยู่กับคุณแม่และป้าๆชีวิตเต็มไปด้วยความสุขและความสนุกสนาน นี่อาจเป็นชีวิตที่เขาต้องการจริงๆก็ได้
ลั่วเฉียวรีบแก้ตัว:"ทำไมไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน ที่นี่ก็มีแล้วนะ จะให้ทำยังไงอีกถึงเป็นครอบครัวเดียวกันกับเขา?" เธอพูดตรงไปตรงมาและชี้ไปที่ท้องตัวเอง
กู้ฮอนรู้สึกว่านี่เป็นโอกาสดีๆที่จะช่วยฉิงฮัว เธอหัวเราะพูดว่า:"พวกคุณยังขาดเล่มแดงๆเล่มนึงนะ"
***
คาดว่าลั่วเฉียวคงถูกกู้ฮอนกระตุ้นอารมณ์เสียแล้ว หรืออาจเป็นไปได้ที่เธอนั้นพอใจกับปฏิกิริยาของฉิงฮัวในเวลานี้มาก
รีบพูดขึ้นมาว่า:"ก็แค่เล่มแดงๆเล่มนึง จะอะไร นักหนา" ลุงฮัว พรุ่งนี้คุณไปเอาทะเบียนบ้านของคุณมา ตามฉันไปเปลี่ยน"
คำพูดคำนี้ออกมา คำพูดที่หนักแน่นเช่นนี้ ร่างกายฉิงฮัวสะดุดอย่างไม่รู้ตัว
ไม่ใช่เขาไม่อยากจดทะเบียนสมรสกับลั่วเฉียว แต่ว่าอารมณ์ของเธอในวันนี้มีความวูบวาบปนอยู่ด้วย มันต่างจากคำพูดของเธอเมื่อก่อนหน้านี้ที่เคยบอกกับตัวเองมาก
"นี่ ลุงฮัว คุณไม่ตอบตกลงหรือ?" ลั่วเฉียวเห็นฉิงฮัวไม่มีปฏิกิริยา เธอขมวดคิ้ว:"ดูท่าเรื่องก่อนหน้านี้ที่คุณทำหลอกฉันทั้งนั้น ถึงเวลาที่สำคัญ คุณก็ล้มเลิกเด็กคนนี้ฉันไม่เอาแล้ว"
พูดอยู่ลั่วเฉียวยื่นมือกำลังจะชกท้องตัวเอง เวลานี้ฉิงฮัวว่องไวมาก เขาเข้าไปจับมือลั่วเฉียว และกอดเธอเอาไว้
สีหน้าของเขาแปลกๆทั้งจริงจังและเข้มงวด:" ผมไม่เคยล้มเลิก ไม่ว่าจะตอนนี้หรือวันข้างหน้า ผมหวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอยู่กับคุณด้วยกัน พาลูกของเรา เพียงแต่ว่าผมกังวลว่าการตัดสินใจของคุณในครั้งนี้คุณไม่ได้คิดอย่างรอบคอบ ถึงเวลานั้นคุณจะเสียใจทีหลัง"
กู้ฮอนและแอนนิได้ยินคำพูดของฉิงฮัว พยักหน้าให้กับเขา
เดิมทีเรื่องนี้มันได้ถูกเปิดโปงไปแล้ว แต่ว่าฉิงฮัวเผชิญกับความคาดหวังของตัวเองที่ใกล้จะมาถึงในเวลานี้ กลับทำตัวนิ่งสงบอย่างผิดปกติ
เขาไม่ได้จู่โจมอย่างเห็นแก่ตัวเพื่อให้ได้ลั่วเฉียวมาแต่กลับมองในมุมมองของเธอ และทำเพื่อเธอ
เวลานี้อารมณ์ดีๆของลั่วเฉียวค่อยๆเฉยชาขึ้นมา
เธอมองฉิงฮัวตรงหน้า ความจริงเธอไม่เคยมองเขาอย่างละเอียดเหมือนเช่นตอนนี้เลยสักครั้ง
ผู้ชายที่มีนิสัยแข็งแกร่งคนนี้ ทันทีนั้นข้างหลังของเขาได้เปล่งประกายแสงที่สะดุดตาออกมา
เธอยื่นมือไปจับแก้มของฉิงฮัวเบาๆ ความอบอุ่นในใจล้นออกมา
ในที่สุดเธอได้จูบฉิงฮัวด้วยตัวเธอเอง
"ย้า~" กู้ฮอนตะโกนหนึ่งครั้ง ถัดมาเธอปิดตาของเฉิงเฉิงเอาไว้
แต่ว่าวินาทีนี้เธอกับแอนนิต่างดีใจแทนลั่วเฉียวที่หาคู่ครองที่ดีได้แล้ว น้ำตาแห่งความสุขก็ไหลออกมา
ผ่านไปสักพัก เฉิงเฉิงผลักมือของแม่ออกไป:"แม่ครับ แม่บังผมไว้แล้ว"
"นี่ นายยังเป็นเด็กนะ เด็กไม่ควรฮ่ะรู้มั้ย?" กู้ฮอนเช็ดน้ำตาที่หน้าเบาๆ
"แค่นี้เอง ในทีวีมีบ่อยจะตายไม่ใช่หรือครับ ผมรู้สึกว่านี่เป็นการแสดงความรักที่ดีที่สุดสำหรับมนุษย์" เวลานี้เฉิงเฉิงพูดอย่างมีเหตุมีผล
เพิ่งเริ่มต้นเอง ฉิงฮัวถูกลั่วเฉียวจูบจนเบลอ สมองของเขาว่างเปล่า สุดท้ายเขาก็ถูกความรักที่ลั่วเฉียวยื่นให้กับเขาซาบซึ้งจนบอกไม่ถูก
" พอแล้วพอแล้ว หลังจากพวกคุณได้รับใบสมรสเรียบร้อยแล้ว ปิดประตูอยากทำอะไรก็ตามสบายเลย ตอนนี้ขอเถอะที่นี่ยังมีเด็กอยู่นะ" แอนนิพูดอย่างหัวเราะ
เวลานี้ฉิงฮัวและลั่วเฉียวถึงรู้การกระทำของตัวเองเมื่อครู่ อยู่ที่นี่ไม่สมควรจริงๆ
ฉิงฮัวรีบพยุงตัวลั่วเฉียว จากนั้นจับหัวตัวเองแบบแก้มแดงๆ จากนั้นมือเท้าไม่รู้จะวางไว้ที่ไหนดี
สุดท้ายพูดออกมาคำนึง:"เวลาสายแล้ว ผมขอตัวกลับไปก่อน"
ลั่วเฉียวไม่รั้งเขาไว้ แต่ผายมือให้กับเขา:"ระวังตัวด้วย"
***
เป่หมิงโม่กำลังอ่านหนังสือในห้องหนังสือตัวเอง นานมากแล้วที่เขาไม่ได้อ่านหนังสือเงียบๆคนเดียวที่นี่
เวลานี้ประตูเปิดอย่างกะทันหัน ฉิงฮัวเดินเข้ามาจากข้างนอก
ความจริงเป่หมิงโม่โมโหเล็กน้อย เพราะว่าเขาไม่ชอบถูกรบกวนในเวลาที่ตัวเองกำลังอ่านหนังสืออยู่
เขาเงยหน้าขึ้นมาดูฉิงฮัวที่เดินเข้ามาตรงหน้าตัวเอง เชิดจมูกขึ้นมาสูดดม ขมวดคิ้ว:"นายดื่มเหล้าหรือ?เฮ้ย ทำไมแก้มของนายมีรอยลิปสติก?"
ฉิงฮัวไม่พูดจา
"ลั่วเฉียวทำให้นายเสียใจอีกแล้วใช่มั้ย นายจึงดื่มเหล้าและไปหาผู้หญิงข้างนอก?" เป่หมิงโม่วางหนังสือเอาไว้ข้างๆ มองหน้าฉิงฮัว
ฉิงฮัวรีบผายมือปฏิเสธใหญ่เลย:" เจ้านายครับไม่ใช่แบบนี้ครับ เธอให้ผมไปจดทะเบียนสมรสกับเธอพรุ่งนี้" จากนั้นชี้ไปที่รอยลิปสติก:" นี่เป็นของเธอเอง"
เป่หมิงโม่ฟังแล้ว หน้าที่บึ้งๆก็ได้ยิ้มแย้มออกมาทันที:"เธอจะจดทะเบียนสมรสกับนาย แล้วทำไมนายต้องดื่มเหล้าด้วยหล่ะ ควรฉลองสิถึงจะถูก"
"เจ้านาย ความจริงใจของผมสับสน ผมอยากสร้างครอบครัวกับเธอ แต่ว่าผมรู้สึกว่าเธอแค่วูบวาบเท่านั้น" ฉิงฮัวยังไม่หายกังวล ต่อให้ลั่วเฉียวได้จูบเขาด้วยตัวเองที่บ้านเดี่ยวแล้วก็ตาม
ระหว่างทางกลับบ้านเขายังรู้สึกว่ามันเป็นความฝันไม่ใช่เรื่องจริง ใกล้ถึงบ้านเป่หมิง จึงซื้อเหล้าขวดนึงในซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างทาง หลังดื่มหมดค่อยกลับมา
เป่หมิงโม่มองหน้าเขาอย่างขมวดคิ้ว ส่ายหน้าเบาๆ:"นายโรคจิตใช่ไหม คนอื่นดีด้วยหน่อยก็ทำเป็นรับไม่ได้ จะให้ตบตีนายทุกวันรึไง ต้องทำหน้าบึ้งใส่นาย นายถึงจะสบายใจใช่มั้ย? "
"เจ้านายครับ ความหมายของเจ้านายคือผมควรไปจดทะเบียนสมรสกับเธอพรุ่งนี้เหรอครับ?" ฉิงฮัวถามอย่างเสียงเบา
"แน่นอนอยู่แล้ว พรุ่งนี้ต้องจดให้เรียบร้อยเลยนะ ฉันไม่ได้จะหลอกนายเลยนะ:"ช้าๆจะเสียการ" เป่หมิงโม่ตบไหล่เขาเบาๆ"นายต้องเข้าใจด้วยตัวนายเอง"
จากนั้นเขาดูนาฬิกา ยืดเส้นยืดสายเดินออกไปจากห้องหนังสือ
คืนนี้ฉิงฮัวถือว่านอนไม่หลับ เขาคิดนานมากนานมาก