Chapter 2

Chapter 2

“ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ” เจ้าขายกมือไหว้หญิงวัยกลางคนที่สวมใส่ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านด้วยความนอบน้อม

“จ้ะ” แม่บ้านรับไหว้เด็กสาวด้วยท่าทางอบอุ่น พร้อมทั้งแอบมองสำรวจหญิงสาวผิวขาวที่มัดผมทรงหางม้า สวมใส่เสื้อโปโลสีดำกางเกงสีเดียวกันอย่างพิจารณา จากนั้นก็พยักหน้าหงึก ๆ อย่างถูกใจที่เด็กสาวคนนี้แต่งตัวได้ทะมัดทะแมงพร้อมทำงานเอามาก ๆ

“เจ้าขาตามป้ามาทางนี้”

“ค่ะป้า” เจ้าขาแอบยิ้มในใจที่หญิงวัยกลางคนใช้สรรพนามเป็นกันเองกับเธอ

เจ้าขาเดินตามป้าแม่บ้านไปด้านหลังออฟฟิศประมาณสามร้อยเมตรก็มายืนอยู่หน้าบ้านชั้นเดียวสไตล์โมเดิร์นที่มีรั้วต้นไทรเกาหลีล้อมรอบบ้าน

“บ้านหลังนี้เป็นบ้านของคุณซีวิค เจ้าของสนามแข่งรถ วันนี้หนูทำความสะอาดที่นี่ก็แล้วกัน” ป้าแม่บ้านเอ่ยบอกคร่าว ๆ พร้อมทั้งยื่นคีย์การ์ดให้เจ้าขา

“ป้าคะ หนูขอถามนิดหนึ่งนะคะ คือหนูสมัครงานเป็นคนทำความสะอาดบริเวณสนามแข่งรถ เอ่อ...ทำไมหนูถึงได้มาทำความสะอาดบ้านเจ้านายคะ”

“แล้วทำความสะอาดบ้านเจ้านายไม่ดีหรือไง หนูจะได้ไม่ต้องไปทำงานตากแดด”

“มันดีมากเลยค่ะ แต่หนูแค่สงสัยว่า หากหนูมาทำงานตรงนี้ หนูยังได้เงินพิเศษเหมือนเดิมไหมคะ” เจ้าขารีบถามถึงผลประโยชน์ของตัวเอง

“ได้เหมือนเดิม แต่ที่หนูได้มาทำงานตรงนี้ เพราะแม่บ้านที่ทำความสะอาดประจำบ้านหลังนี้ท้องเสียกะทันหัน ป้าก็เลยดึงตัวหนูมาทำแทนน่ะ”

วันนี้เป็นวันทำบิ๊กคลีนนิ่งเดย์ครั้งใหญ่ ทางสนามแข่งรถจึงประกาศรับสมัครคนทำความสะอาดชั่วคราวมาช่วยงานพนักงานประจำ ป้าแม่บ้านที่ลูกน้องในแผนกลาป่วยกะทันหัน ก็เลยขอคนงานจากฝ่ายบุคคลมาช่วยงานชั่วคราวหนึ่งคน ฝ่ายบุคคลจึงบอกให้ป้าแม่บ้านเอาเด็กสาวคนนี้ไปช่วยงานบ้าน

“อ้อ...แบบนี้นี่เอง งั้นหนูจะทำความสะอาดบ้านของเจ้านายไม่ให้มีฝุ่นสักเม็ดเลยค่ะ” พอรู้ว่าได้เงินพิเศษเท่าเดิม แถมงานยังสบายกว่าที่สมัครไว้ เจ้าขาก็รีบตอบกลับแม่บ้านด้วยความขยันขันแข็ง

“ดีมาก”

“เอ่อป้าคะ ว่าแต่ถ้าหนูเข้าไปทำความสะอาดบ้านตอนนี้ จะไม่รบกวนเวลานอนของเจ้านายเหรอคะ”

“เจ้านายไม่ได้นอนค้างประจำบ้านหลังนี้หรอก นาน ๆ ถึงจะมานอนค้างที่นี่ที”

“อ๋อ...เข้าใจแล้วค่ะ” เจ้าขาพยักหน้าหงึก ๆ ทันที

“มีอะไรจะถามป้าอีกไหม”

“ไม่มีแล้วค่ะ”

“ถ้าไม่มีก็เข้าไปทำงานได้แล้ว”