ตอนที่ 3
Chapter 3
September 18, 2026
Chapter 3
“หนูไม่ได้ชื่อยัยแว่น หนูชื่อ เจ้าขา”
“จะชื่ออะไรก็เรื่องของเธอ ออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้”
“ไม่ไปค่ะ”
“ฉันบอกให้เธอออกไปไงวะ”
“ไม่ไปค่ะ หนูยังไม่ได้ค่าจ้างเลย เอ้ย! หนูยังไม่ได้ทำงานเลยนะคะ เจ้านายใจเย็น ๆ แล้วนอนต่อเถอะค่ะ หนูไม่รบกวนแล้ว” เจ้าขาดึงผ้าห่มมาคลุมส่วนนั้นของเขาเอาไว้ จากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องไป
“ผู้หญิงอะไรวะหน้ามึนฉิบหาย” ซีวิคบ่นไล่หลังเจ้าขายังไม่ทันเท่าไร เสียงเครื่องดูดฝุ่นก็ดังกระหึ่มทั่วบ้าน
วี้ดดดด!!
วี้ดดดด!!
“ยัยเด็กคนนี้มันกวนประสาทไม่เลิกจริง ๆ” ซีวิคบ่นเจ้าขาด้วยความหัวเสียพร้อมทั้งยกมือขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด ที่ไม่สามารถออกไปจัดการเจ้าขาได้ทันที เพราะยังรู้สึกจุกช่วงล่างไม่หาย เขานั่งอยู่ที่พื้นสักพักใหญ่ หลังจากหายจุกช่วงล่างแล้ว เขาก็ลุกเดินออกจากห้องด้วยสภาพล่อนจ้อน
เจ้าขาที่กำลังดูดฝุ่นภายในบ้านด้วยความขยันขันแข็ง เมื่อเห็นเจ้าของบ้านเดินออกมาจากห้องด้วยสภาพล่อนจ้อน ส่วนล่างห้อยโตงเตงอย่างน่าเกลียดเจ้าขารีบถอดแว่นสายตาเอาขาแว่นเสียบไว้ที่คอเสื้อ จากนั้นก็ยกหัวดูดฝุ่นไปตรงหว่างขาคนตัวสูงที่มายืนจังก้าอยู่ตรงหน้า
“เฮ้ย!! ทำอะไรของเธอวะ” ซีวิคกระโดดหลบเครื่องดูดฝุ่นด้วยความตกใจที่ยัยตัวแสบเอาหัวดูดฝุ่นยกจ่อใกล้แท่งร้อนราวกับจะดูดมันเข้าไปในท่อเครื่องดูดฝุ่น
“ขอโทษค่ะเจ้านาย หนูคิดว่าไอ้พวง ๆ นั่นเป็นมะเขือยาวเน่าซะอีก เกือบดูดมันทิ้งไปซะแล้ว”
“นี่เธอกวนตีนฉันเหรอ?” ซีวิคตวัดมองเจ้าขาด้วยแววตาไม่พอใจสุด ๆ ที่ยัยเด็กคนนี้กล้ามาว่ามังกรยักษ์หัวชมพูของเขาเป็นมะเขือยาวเน่า