Chapter 4

Chapter 4

..

ฟูว!!

หลังจากซีวิคเข้าห้องไปแล้ว เจ้าขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมทั้งยกมือกุมหน้าอกด้วยใจเต้นแรง

ถึงเธอจะไม่ได้ใส่แว่นสายตา แต่กลับมองเห็นส่วนนั้นของเขาได้ชัดเต็มตา แต่ที่ต้องทำเป็นไม่รู้สึกอะไร เพราะไม่อยากตกเป็นเหยื่อโดนเขาแกล้ง

‘เพื่อเงิน ๆ อดทนเข้าไว้ทำงานที่นี่แค่วันเดียวเท่านั้น’ เจ้าขาสะกดจิตเตือนตัวเองในใจให้อดทน จนสามารถสลัดความคิดว้าวุ่นใจออกจากหัวไปได้

จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงผ่านไป...ในขณะที่เจ้าขากำลังเช็ดโต๊ะกระจกตัวเตี้ยตรงโซนโซฟา เจ้าของบ้านก็เดินออกจากห้องมานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา

เขาเทกล่องถุงยางกระจายเต็มโต๊ะ จากนั้นก็ฉีกซองฟอยล์ดึงถุงยางทิ้งลงบนพื้นอันแล้วอันเล่า

คราแรกเจ้าขาก็ตามเก็บโดยไม่พูดไม่จา จนกระทั่งความอดทนสิ้นสุดลง เธอก็เลยจ้องมองซีวิคด้วยแววตาเรียบนิ่ง

“มองหน้าฉันแบบนี้ เธอมีปัญหาอะไร”

“ที่เจ้านายกวนหนูแบบนี้ เพราะเจ้านายโกรธหนูเรื่องวันนั้นใช่ไหมคะ?”