เด็กดื้อ | 2

เช้า

ในตอนนี้ฉันกำลังนั่งกินข้าวกับคุณป๋า ฉันไม่ได้ไปเรียนเพราะจบแล้ว ในตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงเข้าเรียนมหาวิทยาลัย แต่ก็ยังไม่ตัดสินใจว่าจะเรียนที่ไหนดี

กินข้าวไปได้แค่ไม่กี่คำฉันก็วางชอนลง “หนูอิ่มแล้วค่ะ”

“จะรีบไปไหน ?” คุณป๋าถามในขณะที่ฉันกำลังลุกขึ้น

“จะไปหาเอวาที่บ้านค่ะ”

“ให้ไอ้กล้าไปส่ง ไม่ต้องขับรถไปเอง”

“หนูอยากขับรถไปเองมากกว่าค่ะ”

“เธอจะขัดคำสั่งของฉัน ?” คุณป๋าเงยหน้าขึ้นถามเสียงเย็น สีหน้าที่ไร้ความรู้สึกแต่มันแฝงไปด้วยความน่ากลัวนั้น มันทำให้ฉันไม่อยากที่จะเถียงอะไรต่อ

“ค่ะ”

ฉันเดินออกมาจากบ้าน มีรถมารอรับเรียบร้อย ข่าวถึงพี่กล้าเร็วจังนะว่าฉันจะไปบ้านเอวาน่ะ

พี่กล้าขับรถมาส่งฉันที่บ้านของเอวา แถมบอกให้กลับไปก็ไม่ยอมกลับ เพราะคุณป๋าเป็นคนสั่งให้รอรับฉันกลับไปด้วย

“ฟาร์นยังไม่มาหรอเอวา” ฉันถาม เพราะนี่มันก็สายแล้วไม่เห็นฟาร์นมันโผล่หัวมาเลย

“คงจะยังไม่ตื่นน่ะ”

ฉันพยักหน้าตอบเพราะเราจะรู้ดีว่าฟาร์นมันเป็นคนที่นอนกินบ้านกินเมืองมาก กว่าจะตื่นคนอื่นก็ใช้ชีวิตไปได้ครึ่งค่อนวันแล้ว

“เมเบล แกคิดได้หรือยังว่าจะเข้าเรียนที่ไหน”

“แกกับไอ้ฟาร์นเรียนที่ไหน ฉันก็เรียนที่นั่น” ฉันตอบสั้นๆ พลางเดินไปนั่งลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์

“ฉันดูไว้สองที่เป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของไทย แกจะลองดูสองที่นี้ก่อนมั้ย”