เด็กดื้อ | 92 ระแวงไปเรื่อย…

เช้าวันต่อมา

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอคุณป๋านอนอยู่ข้างๆ แล้ว ก็เป็นปกตินั่นแหละที่คุณป๋าจะตื่นก่อนในทุกเช้า

แกร็ก! เสียงประตูเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างของคุณป๋าที่เดินมานั่งลงบนเตียงข้างๆ กับตัวฉันที่นอนอยู่ บ่นถึงยังไม่ทันจะจาดคำก็โผล่มาซะแล้ว

คุณป๋าก้มลงมาประทับจูบลงบนหน้าผากของฉันอย่างแผ่วเบาพร้อมกับพูดเสียงหวาน

“เมื่อคืนหลับสบายมั้ย ^_^”

แปะ! ฉันตีแขนคุณป๋าเบาๆ ทำให้คุณป๋ายิ้มออกมาอย่างชอบใจ

“หลับสบายอะไรล่ะคะ กว่าจะได้นอนเกือบเช้า ไม่ต้องมายิ้มเลยนะ” ฉันพูดค้อน ก็เมื่อคืนนะสิคุณป๋าไม่รู้ไปหื่นมาจากไหน

“ฉันทำอาหารเช้าไว้ให้แล้ว ลุกขึ้นไปอาบน้ำล้างหน้าสิจะได้ลงไปกินข้าวพร้อมกัน”

“มีพ่อครัวไว้ทำไมคะ ?” ที่ฉันถามแบบนี้ก็เพราะส่วนมากคุณป๋าจะเป็นคนทำอาหารให้ฉันกิน

“อยากทำให้เมีย”

“เข้าใจแล้วค่ะคุณพ่อ ^_^” ฉันแซวแล้วยิ้มหวาน แต่ถูกคุณป๋าจ้องหน้าด้วยสายตาที่ดุดัน ก่อนตะบอกเสียงแข็ง “ผัว ไม่ใช่พ่อ!”

“อื้อ ก็แค่พูดเล่นริดหน่อยเอง ทำหน้าเป็นยักษ์ไปได้”

“รีบไปอาบน้ำ วันนี้เธอต้องไปบริษัทกับฉัน”

“หื้อ! ไม่เอาหนูขี้เกียจ ขออยู่บ้านนะคะ ^_^” ฉันยิ้มอ้อนเพื่อให้คุณป๋าเห็นใจ

“ไม่ได้!” ก็นั่นแหละ ถูกคุณป๋าตอบกลับมาเสียงแข็งทันที

“ใจคอจะหิ้วหนูไปด้วยทุกที่เลยหรือไงคะ” ฉันทำหน้าบึ้งแล้วลุกขึ้น

“แน่นอน ผัวอยู่ไหนเมียต้องอยู่นั่น”

“เหอะ! มีผัวจอมเผด็จการแบบนี้ สู้หาใหม่ซะยังดีกว่า” พูดจบฉันก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำให้เร็วที่สุด เพราะรู้ดีว่าถ้าหากชักช้าจะเจอกับอะไร

“เมเบลเธอว่าไงนะ เมเบล!!” เสียงคุณป๋าตะโกนถามตามหลัง แต่ฉันไม่ตอบหรอก “ออกมาจากห้องน้ำได้เห็นดีกันแน่ ยัยเมียตัวดี!!”

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว พอเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เห็นว่าคุณป๋ากำลังนั่งหน้าไม่รับแขกอยู่บนปลายเตียง นี่จริงจับกับคำพูดของฉันขนาดนั้นเชียว

“ฉันได้ยินมาแว่วๆ ว่าเธออยากจะมีผัวใหม่ ?” นั่นไง พอเห็นฉันออกมาจากห้องน้ำคุณป๋าก็ถามหาเรื่องทันที แถมยังกอดอกทำเสียงแข็งใส่อีกด้วย

“เปล่านะคะหนูไม่ได้พูดนะ” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธรัวๆ “คุณป๋าแก่แล้ว หูคงจะเพี้ยนไปเอง”

“อยากถูกลงโทษ ?”

“ไม่เอานะ หนูปวดขาไปหมดแล้ว” ฉันเดินนวยนาดมานั่งลงบนหน้าตักของคุณป๋าด้วยท่าทางที่ออดอ้อน “หนูก็แค่พูดเล่น จะจริงจังทำไมขนาดนี้ล่ะคะ”

“ถ้าฉันบอกว่าจะหาเมียใหม่บ้างเธอจะคิดยังไง ?”

“ก็ลองดูสิคะ!!” พอได้ยินแบบนั้นฉันก็เกอดความไม่พอใจขึ้นมาทันที พร้อมกับจะลุกขึ้นจากตักแต่ถูกคุณป๋ารั้งเอวเอาไว้

“เห็นมั้ยขนาดเธอยังไม่ชอบที่ฉันพูด ฉันก็ไม่ชอบที่เธอพูดเหมือนกัน”

มือหนาปัดไรผมออกมาพาดไว้ที่ด้านหลัง ก่อนที่คุณป๋าจะกดจูบลงมาบนต้นคอของฉันอย่างแผ่วเบา

“ห้ามเอ่ยถึงผู้ชายคนไหนอีก”

คุณป๋าพูดย้ำ รู้แล้วล่ะน่าว่าหวงน่ะ เฮ้อ! จริงๆ มันก็ดีอยู่หรอก แต่บางทีมันก็ชวนอึดอัดเหมือนกัน

หลังจากกินข้าวเสร็จฉันก็ถูกคุณป๋าหิ้วปีกให้ขึ้นรถมากับตัวเองด้วย ใจคอจะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาสักวินาทีเดียวเลยสินะ ดีที่ไม่ตามเฝ้าในห้องน้ำด้วย

“ไหนจะไปที่บริษัทคะ ?” ฉันถามเมื่อเห็นคุณป๋าขับรถมาคนละทางกับทางไปบริษัท

“แวะไปคุยธุระกับไอ้เหนือก่อน”

“อ๋อ”

“หรืออยากให้ฉันแวะโรงแรมแถวนี้ก่อน ?”

“บ้าหรอคะ!”