เด็กดื้อ | 97 ยั่วโมโห !!

เลิกเรียน

ฉันนัดกับเพื่อนและพี่กินให้มาที่บ้านของฉันตอนหนึ่งทุ่ม พอขึ้นมาบนรถฉันก็รีบบอกคุณป๋าไว้ก่อนว่าวันนี้เพื่อนจะมาที่บ้าน

“วันนี้หนูนัดเอวากับฟาร์นให้มาปาร์ตี้ที่บ้านนะคะ” ฉันบอกแต่บอกไม่หมด เพราะไม่ได้บอกว่าพี่ดินจะมาที่บ้านด้วยเหมือนกัน

“ปาร์ตี้ ?” คุณป๋ามองหน้าฉันแล้วขมวดคิ้วเป็นปม

“ก็ใช่ไงคะ ขอไปคลับคุณป๋าก็ไม่อนุญาต หนูเลยชวนเพื่อนมาดื่มที่บ้าน”

“ทำไมถึงไม่ถามฉันก่อน ?”

“ทำไมล่ะคะ หนูไม่มีสิทธิ์จะทำอะไรตามใจตัวเองเลยหรือไง ต้องขออนุญาตทุกครั้งเลยใช่มั้ยคะ”

คุณป๋าถอนหายใจออกมาเบาๆ “มันไม่ใช่แบบนั้น ฉันก็แค่อยากให้เธอบอกก่อน”

“นี่ไง หนูก็บอกคุณป๋าอยู่นี่ไงล่ะคะ”

ทั้งฉันและคุณป๋าต่างก็ทำเงียบใส่กัน อยากจะงอนก็งอนไปเถอะวันนี้ฉันไม่ง้อหรอก ไม่ยอมให้ฉันไปเที่ยวดีนัก อีกอย่างฉันก็แค่ชวนเพื่อนมาดื่มที่บ้านเอง

นี่แหละ ฉันกับคุณป๋ามักจะงอนกันเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องประจำ

พอมาถึงบ้านคุณป๋าก็เหมือนจะอารมณ์ดีขึ้น เดินมาเปิดประตูรถให้ แต่ยังฟอร์มอยู่

“ฝากบอกให้พี่กล้าจัดเตรียมของที่สระว่ายน้ำด้วยนะคะ เดี๋ยวหนูจะขึ้นไปอาบน้ำ” ฉันออกคำสั่ง

“ห้ามใส่บิกินี่” คุณป๋าชี้หน้าฉันออกคำสั่งเหมือนรู้ทัน

“ได้ไงล่ะคะ !!”

“ไม่ได้ มีผัวแล้วต้องใส่ให้ผัวดูเท่านั้น”

“คำก็ผัวสองคำก็ผัว หนูไม่อยากมีผัวแล้ว!!”

“ไม่ได้!!” ทั้งฉันและคุณป๋าต่างจ้องหน้ากันอย่างหาเรื่อง

“แล้วก็ห้ามดื่มเกินเที่ยงคืน ห้ามดื่มเหล้าเกินสองขวด ห้าม…”

“ห้ามๆๆๆๆ ห้ามเก่งยังเลยนะคะ คอยดูนะถ้าหนูเห็นคุณป๋ากับอาเหนือดื่มด้วยกันเมื่อไหร่ เจอดีแน่”

ฉันเบ้บปากใส่คุณป๋าก่อนจะรีบเดินเข้าบ้าน ขืนยืนอยู่ตรงนั้นเดี๋ยวก็ได้ทะเลาะกันใหญ่โต ว่าจะบอกเรื่องที่พี่ดินจะมาดื่มด้วย แต่อารมณ์ของคุณป๋าเป็นแบบนี้ ให้เห็นตอนพี่ดินมาถึงคงจะดีกว่า

ตกดึก…

ฉันมาอาบน้ำแต่งตัวที่ห้องตัวเองเนื่องจากงอนคุณป๋า ซึ่งปกติฉันจะอาบน้ำแต่งตัวที่ห้องคุณป๋า แถมพอรู้ว่าฉันงอนคุณป๋าก็ไม่ง้อด้วยสิ ให้มันได้แบบนี้สิ

ฉันเปิดประตูเดินออกมาจากห้อง เพราะเอวาโทรบอกว่านางกับฟาร์นมาถึงแล้วส่วนพี่ดินอีกสักพักก็คงจะมา เพราะเขาติดธุระ

ฉันเดินไปหาเพื่อนที่สระว่ายน้ำหลังบ้าน ตอนนี้สถานที่ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

“ไหนพี่ดินล่ะแก” เอวาถาม

“เดี๋ยวตามมาน่ะ”

“แล้วอาหิรัญล่ะ ?” ฟาร์นถามพร้อมกับมองหาคุณป๋า

“ไม่รู้สิ อยู่บนห้องละมั้ง”

“ตอบแบบนี้แสดงว่างอนกับอาหิรัญแน่เลย” เอวาพูดอย่างรู้ทัน

“ช่างเถอะ! แกไม่ต้องสนใจหรอก มาดื่มกันดีกว่า”

ฉันกับเพื่อนนักดื่มกันโดยมีลูกน้องของคุณป๋าคอยชงเหล้าให้

“เล่นน้ำมั้ย ?” ฟาร์นลุกขึ้นถอนเสื้อออกแล้วหันมาถามฉันกับเอวา

“ยังน่ะ” ฉันบอกส่วนเอวาส่ายหน้าปฏิเสธ ฟาร์นจึงเดินไปที่ริมสระแล้วกระโดดลงน้ำ

“นี่ฉันขอถามอะไรหน่อยสิเมเบล” พออยู่กับเอวาตามลำพัง นางก็ทำเหมือนกำลังสงสัยอะไรอยู่สักอย่าง

“อะไรหรอ ?”

“แกเคยคิดจะแต่งงานมั้ย ?”

“…..”

“คือฉันแค่สงสัย เพราะสถานะของแกกับอาหิรัญ…”

“ไม่รู้สิ แต่คุณป๋าไม่เคยพูดเรื่องนี้นะ คงไม่หรอก อยู่แบบนี้ก็ดีแล้วหนิ”

รู้สึกเฟลนะพอถูกถามถึงเรื่องแต่งงาน แต่ที่ผ่านมาฉันแทบไม่เคยได้ยินคุณป๋าเอ่ยถึงเรื่องนี้เลย แต่ก็ช่างเถอะมันคงไม่สำคัญอะไรมากหรอก

ถึงฉันอยากจะแต่งงาน แต่ถ้าพูดถึงเรื่องสถานะของฉันกับคุณป๋าที่คนอื่นมองมาและรับรู้ มันคงจะยากที่ให้ใครหลายคนยอมรับ

แค่ฉัรรักคุณป๋า และคุณป๋ารักฉันมันก็พอแล้ว

“แล้วแกล่ะ ไม่คิดจะมีแฟนบ้างหรือไง” ฉันเป็นฝ่ายตั้งคำถามกับเอวาบ้าง

“ไม่หรอก ฉันยังไม่อยากรักใคร ความรักมันน่าปวดหัวจะตาย” เอวาตอบด้วยรอยยิ้ม

“แต่ถึงยังไงฉันก็ยังอยากเห็นแกมีความรักอยู่นะ อยาดเห็นหน้าผู้ชายที่โชคดีคนนั้นจัง ^_^”