เด็กดื้อ | 98 แกล้ง (ดื้อดีนักเอาคืนซะบ้าง)

น้ำเสียงอำมหิตของคุณป๋าทำให้ขนทั้งตัวของฉันมันลุกซู่ คืนนี้คงจะเจอศึกหนักอีกแล้วสินะ ไหนๆ ก็จะเจอศึกหนักแล้วขอแกล้งหน่อยแล้วกัน อยากเห็นจังว่าเวลาคนแก่หึงมากๆ จะเป็นยังไง

ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นหรอกเพราะปกติคุณป๋าก็ขี้หึง แต่ครั้งนี้อยากทำให้หึงสุดๆ ไปเลย แล้วก็ไปจบที่เตียง คืนนี้ฉันคงต้องร้องขอชีวิตกับคุณป๋าอีกแน่ๆ

“นี่เอวาไปเข้าห้องน้ำกัน ^_^” เอวามองฉันอย่างแปลกใจที่จู่ๆ ฉันก็ชวนไปห้องน้ำ

คุณป๋าที่ได้ยินฉันพูดจึงกระตุกแขนเบาๆ แล้วพูดเสียงเข้ม “ถ้าอยากไปเข้าห้องน้ำ ฉันจะพาไป”

“ไม่เอาค่ะ หนูอยากไปกับเอวามากกว่า” ฉันรีบปฏิเสธ ขืนให้ไปด้วยก็ไม่สนุกสิ

ฉันตั้งท่าจะลุกขึ้นอีกครั้งแต่คุณป๋าไม่ยอมปล่อยมือที่รั้งเอวของฉันอยู่ ฉันจึงหันไปทำหน้าดุใส่

“ปล่อยนะคะ”

คุณป๋าพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ดูก็รู้ว่าไม่อยากให้ฉันลุกขึ้นจากตักของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมปล่อยมือออก

ฉันจับมือเอวาให้ลุกขึ้น ก่อนจะจูงมือพาเดินเข้ามาในบ้าน

“เดี๋ยว! ห้องน้ำอยู่ทางนั้นแกจะไปไหนเมเบล” เอวาชี้ไปทางห้องน้ำชั้นล่างของบ้าน

“ใครบอกว่าฉันอยากจะมาเข้าห้องน้ำจริงๆ ล่ะ”

“หื้อ อะไรของแกเนี่ยเมเบล”

“ตามมาเถอะน่า ถามเยอะจริงๆ”

#ภายในห้องของฉัน…

ฉันเปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาดูบิกินี่ เพราะเอาซ่อนคุณป๋าไว้ ขืนไม่ซ่อนไว้คงได้ถูกเผาทิ้งแน่ๆ

“เจอแล้ว ^_^” ฉันหยิบบิกินี่สีแดงสดออกมาจากตู้เสื้อผ้า

“เมเบลแกคงไม่คิดจะใส่มันหรอกนะ” เอวาเบิกตากว้างมองบิกินี่ในมือของฉัน เพราะเอวารู้ดีว่าถ้าฉันใส่คุณป๋าต้องของขึ้นแน่ๆ

“ใช่” ฉันยิ้ม ทำให้เอวาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “ฉันคิดจะใส่มัน”

เอวาทำหน้าตกใจอีกครั้งแล้วห้ามปราม “ไม่ได้นะ! พี่ดินอยู่ด้วย แกจะทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นไม่ได้”

“แค่ขำๆ เอง ยังไงคืนนี้ฉันก็ต้องถูกคุณป๋าจัดการอยู่แล้ว ^_^”

ฉันยิ้มหวานให้เอวาก่อนจะหอบบิกินี่เข้าห้องน้ำแล้วเปลี่ยนใส่มัน พร้อมกับสวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นทับลงไปให้เหมือนปกติ เอาไว้ลงไปที่สระค่อยถอด

“แกดูมีความสุขมากกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนะเมเบล” จู่ๆ เอวาก็ท้วงขึ้นมาแบบนี้ ทำให้ฉันหันไปถามอย่างแปลกใจ “ยังไงหรอ ?”

“ก็แกยิ้ม แกหัวเราะ ไม่ได้มีท่าทีอมทุกข์เหมือนแต่ก่อน”

ฉันย้อนคิดตามคำพูดของเอวา ใช่! เมื่อก่อนฉันไม่ได้มีความสุขแบบนี้ คนที่ทำให้ฉันทุกข์คือคุณป๋า และในตอนนี้ก็เป็นคุณป๋าที่ทำให้ฉันมีความสุข

“ฉันไม่อมทุกข์หรอก ชอบอมอย่างอื่นมากกว่า ^_^”

“อมอะไรหรอ ?” เอวาขมวดคิ้วเป็นปมถามฉันอย่างไม่เข้าใจ

“ก็อมของคุณป๋าไง ^_^”

“เมเบล!! แกพูดอะไรออกมาเนี่ย” เอวาก้มหน้าลงด้วยท่าทางเขินอาย ทั้งที่ฉันเป็นคนพูดยังไม่ได้เขินเท่านี้เลย อย่างว่าแหละเพื่อนฉันเป็นคนใสๆ

“มันเรื่องปกตินี่นา”

“พอเลยไม่ต้องพูดแล้ว”

“^_^ งั้นลงไปด้านล่างกันเถอะ”

ฉันกับเอวาเดินกลับมาที่สระเหมือนเดิม เห็นว่าตอนนี้คุณป๋าเอาแต่นั่งจ้องหน้าพี่ดินอย่างไม่ละสายตา

“พี่ดินคะ ถ้าอยากจะเล่นน้ำก็เล่นได้เลยนะคะ” ฉันพูดกับพี่ดินโดยไม่สนใจคุณป๋า

“ครับ ^_^”

“ไม่ได้!”

“คุณป๋าคะ!”

“ที่นี่มันบ้านฉัน ฉันไม่อนุญาต”

“ไม่เป็นไรครับ ^_^” พี่ดินมองหน้าฉัน แล้วค่อยๆ ตวัดสายตามองคุณป๋า “เพราะยังไงผมก็ไม่คิดจะเล่นน้ำที่สระบ้านคุณลุงอยู่แล้ว”

อ่า! พี่ดินก็เอาเรื่องอยู่นะ แต่ฉันก็แอบสะใจฮ่าๆ

ฉันนี่ท่าจะโรคจิต ชอบเห็นคุณป๋าหงุดหงิด ดูหน้าสิบูดบึ้งไปหมดแล้ว

คุณป๋าคว้ามือมาจับมือฉันแล้วดึงให้ฉันนั่งลงมาบนตักของตัวเอง แล้วถาม “ทำไมถึงไปนาน”

“ก็เดินไปนี่คะ ไม่ได้วิ่งไป”

“เป็นอะไร ทำไมวันนี้ถึงเอาแต่ยั่วโมโหฉันนักห๊ะ!!” คุณป๋าตวาดถามเบาๆ พูดจบก็เอามือมาหยิกที่ขาอ่อนของฉันทำให้เกิดรอยแดง เจ็บเอาเรื่อง

“โอ้ย! มันเจ็บนะคะ”

“ใครใช้ให้ใส่กางเกงขาสั่น”

ดูเอาเถอะ! แค่ใส่ขาสั้นยังโดนหยิกจนแดงเถือก ถ้าเห็นว่าฉันใส่บิกินี่ไม่หยิกจนขาเขียวเลยหรือไง เผลอๆ คงได้ไปหาไม้เรียวมาตีจนก้นลายแน่ๆ

ฟาร์นขึ้นมาจากน้ำอีกครั้ง มันเดินมาหยิบแก้วเข้าขึ้นดื่มแล้วก็หยิบโทรศัพท์ไปคุยกับใครสักคน คงจะเป็นพวกผู้หญิงของมันนั่นแหละ

“นี่มาชงเหล้าให้พี่ดินสิ เห็นมั้ยว่าหมดแก้วแล้ว” ฉันสั่งลูกน้องของคุณป๋า

“ไม่ต้อง!” คุณป๋าห้ามไว้ ทำให้ลูกน้องถึงกับหยุดชะงัก “ถ้ามันอยากจะแดกก็ให้มันไปหาแดกเอง”