เด็กดื้อ | 99 หวง

ถึงจะคิดว่าคุณป๋าไม่ได้อยู่หน้าประตูแล้วแต่ฉันก็ยังโวยวาย เอาแต่ทุบประตูห้องอยู่แบบนั้นเผื่อคุณป๋าจะเห็นใจกลับมาเปิดให้

“อื้อ หนูทุบประตูจนมือแดงหมดแล้วนะคะ” ฉันแสร้งทำเป็นพูด ถ้าคุณป๋าแอบฟังอยู่คงจะเห็นใจ นี่ฉันเป็นเมียเชียวนะ จะใจดำขนาดนั้นหรือไง

แต่!!! ไร้สัญญาณใดๆ จากด้านนอก เงียบกริบไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น

“คุณป๋าหนูปวดฉี่ ฉี่จะลาดแล้ว”

ปังๆๆๆๆ พูดจบฉันก็ทุบประตูห้องรัวๆ

“คุณป๋าหนูพูดจริงๆ นะ เปิดประตูให้หน่อย หนูจะไม่ทำแล้ว ไม่ดื้อแล้ว”

ไม่ว่าจะตะเบ็งเสียงออกไปเท่าไหร่ก็ไร้วี่แววจากนั้นด้านนอก ถ้าคุณป๋าคิดจะขังฉันไว้ในห้องนี้ถึงเช้าจริงๆ ฉันจะหักเงินจากวันละสามร้อยให้เหลือวันละร้อยห้าสิบเลยคอยดูเถอะ!!

ฉันนั่งลงที่พื้นอย่างหมดแรง ทั้งแหกปากตะโกนทั้งทุบประตูห้องผ่านไปครึ่งชั่วโมงทุกอย่างยังคงเงียบ

ฉันก้มหน้าลงดูมือของตัวเองทั้งสองข้างที่แดงเถือกจากกับเคาะประตูรัวๆ ติดกันเป็นเวลานาน

“ไม่คิดเลยว่าคุณป๋าจะใจดำได้มากขนาดนี้” ฉันพัดพ้อออกมาเพราะความโกรธ

ใช่! ฉันเองที่ผิดไปยั่วโมโหคุณป๋าทำให้ฟิวขาด แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าคุณป๋าจะมาขังไว้แบบนี้ ที่คิดไว้มันคนละแบบกันเลย

ป่านนี้ไม่รู้ทุกคนจะกลับกันหรือยัง แต่คงกลับแล้วแหละงานกร่อยอีกตามเคย

แกร็ก! เสียงประตูห้องถูกเปิดเข้ามา พร้อมกับร่างของคุณป๋าที่เดินมาหยุดตรงหน้าของฉัน พอเห็นว่าเป็นคุณป๋าฉันก็เบือนหน้าหนีทันที

“โกรธฉัน ?”

“….”

“โกรธฉันเรื่องอะไร ทั้งที่เธอผิด”

“….”

“หรือเธอจะให้ฉันนั่งดูเมียตัวเองโป๊ต่อหน้าผู้ชายคนอื่น ?”

“….” ไม่ว่าคุณป๋าจะพูดอะไรฉันก็เอาแต่เงียบ ไม่อยากพูดอะไรด้วยทั้งนั้น งอน!!

“เป็นอะไรทำไมไม่พูด!!” ครั้งนี้คุณป๋าตวาดถามเสียงดัง