บทที่ 7

นิ้วหัวแม่มือกดคลึงกับปุ่มไตที่กำลังบวมเป่ง ส่วนปลายบานเริ่มคืบคลานเข้ามาในตัวเธอช้า ๆ เขาพยายามยั้งแรงไว้ให้มากที่สุด สะโพกแกร่งซอยเนิบช้าอีกสามที จนมันเข้าได้ลึกสุด

“อา” คนหน้าดุแยกเขี้ยวครางเสียงยาวออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงการตอดรัดกายเขาแน่น

“ยังเจ็บอยู่ไหม” เสียงเขาอ่อนลงทั้งที่ในกายแทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ

“มะ ไม่แล้วค่ะ แต่มันจุก อุ้มหายใจไม่ออก”

“เดี๋ยวก็ชิน…ผมขยับนะ” พูดพร้อมขยับบั้นท้ายแน่นเครียดช้า ๆ ถอดถอนตัวตนออกจนเกือบสุดแล้วสอดแทรกเข้าไปใหม่ จนกายสาวยอมรับตัวตนของเขาให้เข้าออกได้ง่ายขึ้น มือทั้งสองที่จับเอวนุ่มไว้ ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปจับเต้าขาวแล้วนวดคลึงเบา ๆ

“อือ คุณ” ความเสียวเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูในกายเล็ก พร้อมกับความร้อนที่อัดแน่นอยู่ตรงท้องน้อยมากขึ้น

“หืม” ตอนนี้เขาอยากกระแทกเธอแรง ๆ แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้เธอเจ็บทั้งที่ไม่เคยเอาใจหญิงใดมาก่อนยกเว้นแฟนสาว

“…”

“ครางออกมาดัง ๆ” เขาสั่งร่างใหญ่สั่นเทิ้มเหงื่อผุดพรายออกมาและดูเหมือนว่าความอดทนของเขาจะไม่หลงเหลืออีกแล้ว

สะโพกหนาเริ่มขยับแรงขึ้น คนใต้ร่างได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองแน่น เขาก้มลงไปจูบปากที่ปิดแน่นให้เผยอออก

“ขอลิ้นหน่อย” เขาพูดเสียงกระเส่าบั้นท้ายก็ขยับไปด้วย คนตัวเล็กก็ตามใจลุ่มหลงไปกับการหลอกล่อของเขา แขนเรียวทั้งสองโอบกอดคอเขาไว้แน่น มือหนาประคองแผ่นหลังเธอขึ้นมาแล้วกระแทกหนัก ๆ เหมือนอยากให้เธอร้องออกมา ดูดลิ้นเธอแรง ๆ แล้วปล่อยให้เป็นอิสระ

“อา”

“…”

“ครางออกมาอุ้ม ผมชอบฟังเสียงอุ้มคราง” เสียงทุ้มพร่าสั่งเธออย่างเผลอไผล อชิรญาบ้าไปแล้วที่อยากฟังเสียงเขาเรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ ทั้งคืน

สะโพกแกร่งยังกระแทกไม่หยุด เธอสัมผัสได้ถึงการเสียดสีของจุดอ่อนไหวกับกายใหญ่ของเขาที่ทำให้เธอเสียวจนต้องร้องครางเสียงแหบแห้ง สีหราชช้อนร่างเล็กขึ้นมาแล้วตอกตรึงของรักแข็งขึงเข้ากับกายเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขากำลังรู้สึกติดใจรสหอมหวานของเด็กคนนี้ แขนเรียวเล็กทั้งสองกอดเขาแน่น

หูตาพร่าพรายไปหมด เขาซอยถี่ ๆ หนัก ๆ จนเธอแทบลืมหายใจ