น่าสนุก

- ทางด้านลลิตา -

"อึก~ " ทันทีที่ร่างบางออกมาจากห้องนั้นได้เธอก็รีบวิ่งลงบันไดเพื่อออกไปจากที่คลับบ้าๆ นี้ทันที

ผลัก~

"ลิตา! เกิดอะไรขึ้น" จุ๊บแจงผู้จัดการร้านที่เดินสวนขึ้นมาเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตกใจที่เห็นร่างบางที่กำลังร้องไห้อยู่วิ่งลงมา

"ไม่มีอะไรค่ะ วันนี้ลิตาขอกลับก่อนนะคะค่าตัวลิตาไม่เอาแล้วค่ะ" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับปาดน้ำตาทิ้งอย่างไม่กล้าสบตาก่อนจะรีบวิ่งออกไปโดยที่ไม่รอฟังที่จุ๊บแจงจะเอ่ยต่อ

"ดะ..เดียวสิ"

ทันทีที่ลลิตาออกมาจากคลับมาได้เธอก็รีบขึ้นแท็กซี่เพื่อที่จะไปบ้านทันที

ตลอดทางกลับบ้านหญิงสาวเอาแต่นั่งร้องไห้เงียบๆ อย่างพยายามข่มเสียงสะอื้นและใช้สองมือกอดตัวเองที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความกลัวจากเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้น

"อกหักรอยัยหนู ความรักหนุ่มสาวก็แบบนี้และนะ" คุณลุงคนขับรถมองหญิงสาวที่กำลังร้องไห้อยู่ผ่านกระจกมองหลังเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูที่เห็นเธอร้องไห้ไม่ยอมหยุดมาตั้งแต่ขึ้นรถแล้ว

"อึก~ " ร่างบางไม่ได้เอ่ยตอบอะไรทำเพียงแค่ใช้มือเรียวปาดน้ำตาออกจากแก้มสวย

เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเพราะเธอไม่รู้จะบอกยังไงว่าเธอนั้นเกือบโดนข่มขืนจากชายแปลกหน้ามา

"เอาลุงให้ลูกอมนะของหวานจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้น" คุณลุงคนขับรถเอ่ยพร้อมกับหยิบลูกอมออกจากกระเป๋าเสื้อตัวเองพร้อมกับยื่นมาให้ร่างบางอย่างเป็นการปลอบใจ

"ขอบคุณค่ะ" เธอเอ่ยพร้อมกับเอื้อมมือที่สั่นเทาไปรับลูกอมจากคุณลุงคนขับรถก่อนที่จะค่อยๆ แกะลูกอมนั้นเข้าปากเพื่อให้น้ำตาลในลูกอมนั้นช่วยกระตุ้นให้สมองหลั่งสารเอนโดรฟินที่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น ถึงมันแทบจะไม่ได้ผลในยามนี้เลยก็ตาม

ณ บ้านของลลิตา

หลังจากลงมาจากรถร่างบางก็ยืนเช็ดย้ำตาอยู่พักใหญ่ก่อนจะหายใจเข้าปอดลึกๆ พร้อมกับเดินเข้าไปในบ้านด้วยท่าทางปกติเพื่อไม่อยากให้ผู้เป็นพ่อเป็นกังวล

แกร็ก~

"กลับมาแล้วหรอลูก เหนื่อยไหม? " คนเป็นพ่อที่กำลังแต่งหน้าขนมเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูบ้าน

"ไม่เหนื่อยเลยค่ะ มีออเดอร์มาหรอคะ"

"ใช่ ป้าสุบอกพรุ่งนี้วันเกิดหลานเเกเลยสั่งคัพเค้ก 50 ชิ้นไปเลี้ยงเพื่อนหลานที่โรงเรียน"

"งั้นเดียวลิตาช่วย"

"ไม่ต้องหรอกเดียวพ่อทำเองอีก 10 ชิ้นก็เสร็จแล้วไปอาบน้ำนอนเถอะลูก"

"แต่ว่า..."

"ไปเถอะ แค่นี้เองพ่อทำได้" คนเป็นพ่อเอ่ยเพราะอยากจะให้ลูกสาวของตนนั้นได้พักผ่อน

เขารู้ดีว่าช่วงนี้ลูกสาวของตนนั้นต้องวิ่งรับงานหนักขนาดไหนเพราะใกล้ถึงวันจ่ายค่าผ่อนหนี้ที่ตนถูกบริษัทหาว่าโกงเงินไป 10 ล้าน ทำให้เขานั้นตกงานแถมยังต้องจ่ายหนี้ที่เขาไม่ได้ก่อเดือนละ 3 หมื่น เขาเลยไม่อยากเพิ่มภาระให้ผู้เป็นลูกสาวเพิ่ม

"งั้นฝันดีนะคะพ่อ"

"ฝันดีลูก"

หลังจากเอ่ยจบร่างบางก็รีบขึ้นไปยังห้องทันทีเพราะตอนนี้นั้นเธอก็ไม่มีกระจิตกระใจจะทำขนมเช่นกัน

ร่างบางที่ตอนนี้ถอดเสื้อคุ้มตัวนอกออกพร้อมทั้งยืนดูตัวเองผ่านกระจกด้วยสายตารังเกียจที่ตอนนี้ตามเนื้อตัวเธอนั้นมีแต่รอยรักของมาเฟียหนุ่มก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงและแววตาเกลียดชัง

"ไอเลว ฉันขอสาปแช่งนายให้ชีวิตมีแต่ความชิปหาย!! "

- ทางด้านฟอลคอร์ -

ณ บริษัท GR สาขาประเทศไทย