ตอนที่ 4
บทที่ 4 ครั้งแรก NC+
November 4, 2026
แคว่ก!
"กรี๊ดดดดดด" ลิตากรีดร้องอย่างสุดเสียงเมื่อชุดนักศึกษาถูกแม็กเครย์กระชากแค่เพียงครั้งเดียว กระดุมเหล็กบนเสื้อนักศึกษากระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง กระโปรงทรงเอถูกถอดออกด้วยความชำนาญ จนร่างอรชรเหลือเพียงบราเซียและแพนตี้สีขาวยิ่งทำให้เธอดูเหมือนเด็กสาวที่ยังบริสุทธิ์
"ทะ...ที่หนูบอกว่า จะให้ทำอะไรก็ได้ หนูไม่ได้หมายถึงจะนอนกับคุณ"
"แล้วคิดว่าผู้หญิงอย่างเธอมีค่าอะไรมากกว่าให้ฉันเอา"
"...อึก~" เธอได้แต่อึ้งกับถ้อยคำดูถูกของคนตรงหน้า สองมือเล็กยกขึ้นมาป้องปิดของสงวน
"อย่ามาทำเหมือนไม่เคย ถอดที่เหลือออกให้หมด" เจ้าของคำสั่งว่าพลางถอดเสื้อเชิ้ตสีดำออกอย่างใจเย็น เผยให้เห็นรอยสักที่ต้นแขนบ่งบอกความเป็นตัวตนของเขา แผงอกแกร่งหน้าท้องลอนซิกซ์แพ็กแสดงให้เห็นถึงการดูแลร่างกายอย่างสม่ำเสมอ
ดวงตาอำพันจ้องมองหน้าอกที่ซ่อนรูปของเด็กสาว ทั้งที่เธอตัวเล็กนิดเดียวกลับมีหน้าอกที่ใหญ่เกินตัว ทำเอาความกระสันในตัวเขาพลุ่งพล่านขึ้นเรื่อยๆ
"เพราะถ้าฉันถอดเองมันจะไม่เหลือชิ้นดี"
"ฮึก..ฮือ" ลิตายังคงร้องไห้ไม่หยุด แต่สถานการณ์ตรงหน้ากลับบีบให้เธอต้องทำตามคำสั่งของเขาอย่างไม่มีทางเลือก เธอค่อยๆ ถอดบราเซียและชิ้นส่วนปราการสุดท้ายออกด้วยความเขินอาย มันเป็นครั้งแรกที่เธอเปลือยกายต่อหน้าผู้ชาย และเขาก็กำลังถอดกางเกงออกจนร่างกายเปลือยกายเช่นกัน
เด็กสาวชะงักไปชั่วขณะเมื่อเห็นเขากำลังรูดท่อนเอ็นสีแดงก่ำรายล้อมไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนกำลังพองออกมีขนาดขนาดใหญ่กว่าแขนของเธอ ทำเอาเธอหวาดผวา
"หึ..หุ่นเธอดูใช้ได้หนิ" แม็กเครย์ลากสายตามองเรือนร่างของเด็กสาวอย่างจาบจ้วง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นด้วยความพึงพอใจ เขาเดินไปหยิบถุงยางอนามัยที่เขาสั่งทำขึ้นมาพิเศษในลิ้นชักออกมาก่อนจะสวมเครื่องป้องกันอย่างใจเย็นเหมือนทุกๆ ครั้ง แม้เขาจะมีอะไรกับผู้หญิงมานับไม่ถ้วน แต่เขาเองไม่คิดจะมีทายาทกับผู้หญิงที่ไหนทั้งนั้น
"อื้อออ" ไม่ทันที่ปาลิตาจะได้ทันตั้งตัวเขาผลักร่างบางลงบนนอนบนเตียงนอนอีกครั้ง พร้อมๆ ฉกริมฝีปากของเธออย่างแรง เรียวลิ้นอุ่นชื้นตวัดเข้ามาในโพรงปากเล็ก รสจูบหนักหน่วงผสมกลิ่นควันบุหรี่จางๆ แทบทำให้เธอลืมหายใจไปชั่วขณะ
"ถ้าจะโทษ ก็ต้องโทษที่เธอเข้ามารุกล้ำเส้นฉันก่อน" เขาผละริมฝีปากออกแล้วโทษว่าเป็นความผิดเธอทุกอย่าง ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะแหย่เข้าไปในช่องทางรักคับแคบเพื่อเบิกทาง มือข้างหนึ่งบีบหน้าอกอวบที่เต่งตึงสู้มือ
"อื้อ...จะ...เจ็บ~"
"หึ...ไม่น่าเชื่อ ยังไม่เคยสินะ" เขาถอนนิ้วยาวออกจากใจกลางความเป็นสาว ดวงตาสีอำพันจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาหื่นกระหาย เขาไล่สายตามองเนินสามเหลี่ยมอันโหนกนูนมีขนบางๆ ปกคลุมด้วยความพิจารณา กลีบดอกไม้ที่ปิดสนิทบ่งบอกว่าหญิงสาวยังไม่เคยผ่านมือชายจนทำให้เขาตัดใจสินทำอะไรบางอย่าง ทำเอาดวงตากลมสั่นระริกมองดูด้วยความหวาดกลัว
"คุณถอดถุงยางออกทำไม"
"ก็เธอยังเวอร์จิ้น ฉันก็คงไม่จำเป็นต้องใส่ถุงยาง" ในเมื่อเขาเจอผู้หญิงบริสุทธิ์ เขาก็น่าจะได้เปิดซิงเธอโดยปราศจากเครื่องป้องกัน
"มะ...ไม่นะ" ลิตาลนลานหมายจะก้าวขาลงจากเตียง แต่ก็ช้ากว่าแม็กเครย์ที่คว้าข้อเท้าเล็กแล้วกระชากร่างอรชรลงที่เดิม
หมับ!
ปึก!
"กรี๊ดดดดดดดด" ลิตากรีดร้องอย่างสุดเสียงด้วยความเจ็บปวดเมื่อเรียวขาทั้งสองขาถูกดันให้แยกออกจากกัน จากนั้นแม็กเครย์จึงอัดกระแทกความใหญ่โตเข้ามาในร่องสวาทเต็มแรงจนเยื่อบางๆ ในช่องทางรักฉีกขาด น้ำตาที่เหือดแห้งก็กลับมาเปียกชุ่มบนใบหน้าหวานอีกครั้ง
"เธอควรดีใจนะที่ฉันจะสดกับเธอเป็นคนแรก"
"อื้อ..ไม่เอา" เธอรีบยกมือสั่นเทาดันหน้าคมคายออกห่าง ร่างกายของเธอดิ้นพล่านจนแก่นกายใหญ่ที่สอดเข้ามาได้เพียงส่วนหัวของมันออกไป