บทที่ 9

ตอนที่9 คลั่ง

หลังจากสั่งลูกน้องติดตั้งกล้องวงจรปิดเพิ่มเติมบริเวณสวนหย่อม พลอยใสก็อยู่ในสายตาของชาร์วีตลอดเวลาที่เด็กสาวออกมานั่งทบทวนบทเรียนหรือเล่นกีตาร์ยามว่างจากการช่วยงานที่บ้านใหญ่

วันถัดมา

วันนั้นพลอยใสเปลี่ยนจากม้าหินกลางสวนหย่อมมานั่งศาลากลางสระบัวแทนเพราะน้ำค้างค่อนข้างแรง ในขณะที่ชาร์วีก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูกล้องวงจรปิดทันทีหลังจากกลับมาจากทำงานแต่มองกล้องมุมไหนก็ไม่สามารถมองเห็นเป้าหมายที่อยากเจอ ชายหนุ่มจึงต้องละจากหน้าจอโทรศัพท์กดเปิดLaptopและไล่ดูกล้องตัวอื่น ๆ ที่ติดอยู่รอบ ๆ บริเวณนั้น

“ยัยตัวแสบ แอบหนีมานั่งอยู่นี้เอง” ชาร์วีที่เจอเป้าหมายนั่งอยู่ศาลากลางสระบัวที่เปิดไฟสว่างจ้ารอบบริเวณ แต่ด้วยกล้องตัวที่ส่องไปนั้นติดอยู่ระยะค่อนข้างไกลจึงไม่สามารถมองเห็นใบหน้าเด็กสาวได้ชัดเจน

“ธาราเข้ามาหาฉันหน่อย”

“นายมีอะไรด่วนหรือเปล่าครับ” ธารารีบเข้ามาพบเจ้านายทันทีที่ถูกเรียก

“พรุ่งนี้สั่งคนมาติดกล้องตรงบริเวณสระบัวเพิ่มด้วย” ชาร์วีสั่งสิ่งที่ต้องการออกไปโดยไม่บอกเหตุผลว่าทำไม ทั้งที่ภายในบ้านตอนนี้ก็มีกล้องติดอยู่บริเวณรอบ ๆ เกือบร้อยตัวกระจายอยู่ทั่วบริเวณรอบ ๆ บ้าน ยกเว้นในพื้นที่ส่วนตัวของคนในบ้านเพียงเท่านั้น

“ติดเพิ่มทำไมครับตรงสระบัวก็มีกล้องสองตัวส่องไปตรงนั้นอยู่แล้ว” ธาราถามหาความจำเป็นเพราะพักหลัง ๆ มานี้ดูเหมือนประมุขของบ้านจะใส่ใจเรื่องความปลอดภัยของคนในบ้านมากเป็นพิเศษ ทั้งที่เรื่องนี้มีลุคค์เป็นคนคอยดูแลอยู่แล้ว

“ไปจัดการตามที่ฉันสั่งก็พอไม่ต้องถามเหตุผล” ชาร์วีตัดบทด้วยการหยิบเอกสารตรงหน้าขึ้นมาเซ็น

“พักหลังมานี้ดูเป็นคนไร้เหตุผลบ่อยนะ อย่ารุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวเด็กมันก็พอ” ธาราที่พอเดาออกพูดขึ้นก่อนจะเดินกลับออกไป

พลอยใสนั่งอ่านหนังสือจนดึกทุกวันเพราะใกล้สอบเข้ามหาวิทยาลัยในอีกไม่กี่เดือนที่จะถึงนี้และเธอก็อยากเข้าเรียนคณะบริหารหรือด้านการตลาดระหว่างประเทศเพราะมีความตั้งใจอยากจบออกมาแล้วมาช่วยงานที่บริษัทของชาร์วี เพื่อตอบแทนบุญคุณเจ้านายผู้ที่อุปการะเธอ

“หน้าเคร่งเครียดเชียวนะเรา ผ่อนคลายบ้างก็ได้” ธาราเอ่ยทักพลอยใสหลังจากที่วันนี้ตั้งใจมาบอกเด็กสาวและเพื่อนว่าช่วงนี้หากต้องเรียนและติวหนักเพื่อเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัยให้พักงานในความรับผิดชอบที่บ้านใหญ่ไว้ชั่วคราว เพื่อจะได้มีเวลาทุ่มเทกับการติวหนังสือเพิ่มขึ้น

“พลอยกลัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้นี่คะ พลอยไม่อยากให้คุณวีและพี่ธาราต้องผิดหวังในตัวพลอย” หญิงสาวบอกไปตามที่คิด

“อย่าคิดมากขนาดนั้นเลยเดี๋ยวจะกลายเป็นว่าพลอยแบกความกดดันและความคาดหวังของคนอื่นมากเกินไป ซึ่งจริง ๆ แล้วนายไม่ได้กดดันอะไร ยิ่งตัวพี่แล้วพี่รู้ดีว่าน้องสาวพี่ทำเต็มที่แค่ไหน ถ้าหากสอบไม่ได้มหาวิทยาลัยที่อยากเข้ายังมีมหาวิทยาลัยเอกชนดัง ๆ และดีอีกมากมาย อย่ากดดันตัวเองจนเกิดผลเสียมากกว่าผลดีก็แล้วกันพี่เชื่อว่าน้องพี่ทำได้แน่นอน” ธาราที่เอ็นดูในความตั้งใจของหญิงสาวตรงหน้าพูดให้กำลังใจเหมือนเช่นเคย

“แล้ววันนี้ทำไมวันนี้พี่ธาราถึงกลับเร็วคะ” พลอยใสถามอย่างแปลกใจเพราะปกติธาราและชาร์วีผู้เป็นเจ้านายจะกลับเข้าบ้านก็ตอนตะวันตกดินไปแล้ว

“พอดีวันนี้นายจะออกไปตรวจความเรียบร้อยที่ผับเลยรีบกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อน เดี๋ยวคงออกไปอีกรอบ”

“คุณวีกับพี่ธาราแล้วก็พี่ลุคค์คงเหนื่อยกันน่าดูเลยนะคะ”

“พี่ชินแล้วล่ะ คนที่เหนื่อยสุดคงเป็นนายมากกว่ารายนั้นวัน ๆ นอกจากจะเซ็นเอกสาร ประชุม พบลูกค้า ยังต้องคอยแก้ปัญหาที่มีมาแทบทุกชั่วโมงอีก” ธาราตอบในสิ่งที่พลอยใสถามไปตามความจริงเหมือนบอกเล่าความเคลื่อนไหวของหัวหน้าครอบครัวให้สมาชิกในบ้านรับรู้ ในขณะที่พลอยใสได้แต่รับฟังเงียบ ๆ และคิดแค่ว่าเธอต้องรีบเรียนให้จบเพื่อจะได้แบ่งเบาภาระของเจ้าของบ้านบ้าง

“พี่ธาราคะ พลอยมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ” เมื่อนึกขึ้นได้พลอยใสจึงรีบพูดในสิ่งที่เธอตั้งใจจะถาม

“มีเรื่องอะไร”

“คือพลอยอยากจะติวข้อสอบเพื่อเข้ามหาวิทยาลัยน่ะค่ะ และมีรุ่นที่ที่จบไปปีก่อนเขาอาสาจะมาช่วยติวให้ รุ่นพี่คนนี้เรียนเก่งมากเลยนะคะและเขาก็กำลังเรียนอยู่คณะที่พลอยอยากเรียนด้วย วันนี้พี่เขากลับมาเยี่ยมรุ่นน้องที่โรงเรียนและได้คุยกันพลอยเลยอยากจะขออนุญาตให้รุ่นพี่คนนี้มาติวให้ที่นี่ได้ไหม” พลอยใสบอกในสิ่งที่ต้องการพร้อมเหตุผลให้ธาราทราบ