บทที่ 5

“พี่พิม!” ริชชี่หรือรัชชานนท์อดีตหลานรหัสที่ตอนนี้ข้ามขั้นมาเป็นผัวของพิมมาดารีบเข้ามาประคอง

“ปล่อยกู!” พิมมาดาสลัดแขนออกจากการเกาะกุมของหลานรหัส

“ทำไมพวกพี่ต้องรุนแรงกับพี่พิม” รัชชานนท์รั้งพิมมาดาให้มาอยู่ข้างหลังเขา

“ใจเย็น ๆ กันก่อนครับเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่” คนที่มีวุฒิภาวะที่สุดในกลุ่มอย่างเอกภพรีบห้าม ก่อนที่เรื่องราวจะวุ่นวายจนบานปลายไปกว่านี้

“พี่พิมกลับเถอะครับ”

“...”

“ที่รักไปเถอะ”

เอกภพบีบมือนีรนาแน่นบอกให้รู้ว่าต้องเดินออกจากตรงนี้ นีรนามองหน้าอดีตแฟนที่เป็นทั้งคนรักและเพื่อน จากนี้ไปคงไม่เหลืออะไรให้กันแล้ว

“ไปค่ะพี่หมอ”

“พวกมึงไปเลยที่นี่ไม่ใช่มอมึงออกไปเลย” พิชชี่ที่ดูจะเดือดดาลกว่าใครไล่อย่างไม่ไยดี เกลียดจริง ๆ ไอ้พวกชอบนอกใจเนี่ย

คุณหมอหนุ่มพาทั้งสามสาวเลือดร้อนมาสงบอารมณ์ที่ร้านกาแฟนอกมหาวิทยาลัย หวังว่าห้องแอร์เย็น ๆ กับเค้กอร่อย ๆ จะทำให้ทั้งสามสาวหายหัวร้อนได้บ้าง

“พี่หมอเอกไม่น่าห้ามเลย พิชชี่อยากตบมันสักสามสี่ฉาดให้หายแค้น” พิชชี่ยังคงโมโหไม่หาย ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ

“ว่าแต่แกมีคลิปมันจริงไหม”

ชาร์มมี่ยื่นหน้ามากระซิบถามเพื่อน นีรนาดูดโกโก้เย็นด้วยอารมณ์ที่ยังไม่สงบดี ถึงจะมีมือพี่หมอคอยลูบหลังให้แต่เธอก็ยังไม่สงบ

“จะมีได้ไง ใครจะบ้าถ่ายไว้ มันน่าจดจำตรงไหน” นีรนาบ่นพร้อมทั้งเบ้หน้าเมื่อนึกถึงภาพเมื่อคืน

“ว่าแต่ แกกับพี่หมอคบกันแล้วเหรอ” ชาร์มมี่มองหน้าพี่หมอเอกกับนีรนาสลับกันไปมา เธอได้ยินนะว่าทั้งสองบอกว่าเป็นผัวเป็นเมียกัน

“ครับ” คนอยากขยับสถานะรีบตอบรับ นีรนาหันไปค้อนวงโตให้คนที่อยากเป็นแฟนมากกว่ากิ๊ก

“เป็นแฟนกันแล้วนะครับ”