บทที่ 6

พอสองสาวสลับกันชวนดื่มและพูดคุยจนพอใจ ก็ถึงช่วงที่สองหนุ่มหันไปคุยเรื่องธุรกิจกันต่อ ทำให้ทั้งคู่เลือกที่จะเงียบจะฟังไม่เอ่ยแทรกอะไรเป็นการรบกวนการเจรจา ระดับแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปทำให้สติสัมปชัญญะรับรู้ของกิตน้อยลงกว่าปกติเล็กน้อย มือหนาเอื้อมคว้ากระดาษเอกสารสัญญาขึ้นมาอ่านด้วยท่าทางเบิกบาน อารมณ์ดี มืออีกข้างที่ว่างก็ลูบไล้เรียวขาของจอยไปด้วย

สายตาพร่าเลือนเล็กน้อยหรี่เพ่งมองตัวหนังสือท่ามกลางแสงไฟสลัว แต่ก็ยังสามารถจับใจความสำคัญบนเอกสารได้ ทุกอย่างเป็นไปตามที่แผ่นดินเคยพูดคุยไว้ก่อนหน้า ชายหนุ่มคลี่ยิ้มกว้างพร้อมควานหาปากกาด้ามแพงในกระเป๋าเสื้อสูทออกมาเซ็นชื่อด้วยความเต็มใจ การรับรองที่ได้รับวันนี้ถูกอกถูกใจเขาเหลือเกิน จึงไม่ต้องใคร่ครวญใดๆ อีกที่จะได้ร่วมงานกับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่กำลังก้าวขึ้นมารับตำแหน่งประธานบริษัทในอนาคต

เมื่อลงนามลายเซ็นบนเอกสารแผ่นนั้นเสร็จก็เลื่อนมันให้อีกหนึ่งหนุ่มรับไปเซ็นต่อ ก่อนที่ทั้งคู่จะจับมือกันเป็นการปิดดีลในครั้งนี้

"ยินดีที่เราได้ร่วมงานกันนะครับ" หนุ่มมาดเข้มเอ่ยเสียงทุ้ม

"ฮ่าๆๆๆ เช่นกันครับๆ คุณอุตส่าห์พาผมมาเปิดหูเปิดตา ต้อนรับดีขนาดนี้ ผมไม่ทำให้คุณแผ่นดินเสียเวลาฟรีแน่นอน"

กิตหัวเราะร่าโอบไหล่สองสาวเข้าประชิดร่าง กอดแนบแน่นให้ชุ่มปอด ความสุขแผ่ซ่านไปทั่วร่าง สาวตัวเล็กหัวเราะคิกคักอารมณ์ดีเช่นกัน พร้อมใช้ใบหน้าหวานซุกไซ้คลอเคลียเป็นการออดอ้อน ซึ่งใยไหมก็ไม่ได้ผละออก แต่ก็ไม่ได้ส่งสัญญาณใดๆ เป็นการบอกว่าเธอเล่นด้วย เพียงแค่เอ่ยแสดงความยินดีเท่านั้น

หลังจากนั่งดื่มพูดคุยกันไปลูกค้ากระเป๋าหนักต่ออีกสักพักใหญ่ มือไม้ชายหนุ่มก็เริ่มซุกซน จงใจบีบขยำก้นงอนงามของสองสาว ทำระดับความขุ่นเคืองในใจสาวหัวรั้นก่อตัวจางๆ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกจนเสียมารยาท เพียงแค่เอื้อมไปจับมือปลาหมึกนั่นไว้แล้วย้ายมาวางบนหน้าขาเธอแทน พร้อมส่งแก้วแอลกอฮอล์ให้เขาไปอีก หวังมอมหนุ่มมือไวให้หมอบราบคาบ

"อีกแก้วไหวไหมคะเนี่ยคุณกิต" ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มยั่วท้าทาย

"ไหวสิครับ แต่น้องไหมต้องป้อนนะครับ"

เสียงชายหนุ่มฉายแววอ้อแอ้ ระดับแอลกอฮอล์มากกว่าปกติทำให้ศีรษะเวียนตื้อจนทิ้งน้ำหนักตัวไปหาสาวอีกคนที่โอบไหล่อยู่ ซึ่งสีหน้าจอยก็ดูเบิกบานใจ พลางลูบไล้มือเล็กผ่านแผงอกกว้างปลุกเร้าอารมณ์ให้ชายหนุ่มไปด้วย

ใยไหมเพียงอมยิ้มอย่างมีจริตจะก้านขยับเข้าใกล้เขาอีกเล็กน้อยแล้วยกแก้วในมือจ่อริมฝีปาก มือสากตวัดรวบรัดเอวบางแนบชิดไม่ได้ให้ตั้งตัว จนใยไหมเกือบเผลอทำแก้วหลุดมือ ต้องใช้มืออีกข้างยันหน้าอกเขาเพื่อรักษาระยะห่าง

"มาค่ะไหมป้อน" เธอฝืนแค่นยิ้มหวาน ทั้งที่ในใจเริ่มคุกรุ่นหน่อยๆ เมื่อถูกลวนลาม

"น่ารักจังเลยครับ"

ดวงตาของกิตฉ่ำปรือหยาดเยิ้ม ก่อนจะยอมดื่มเหล้าดีกรีแรงลงคอด้วยความเต็มใจจนหมดแก้ว สองสาวต่างปรบมือเอาใจสร้างความฮึกเหิมให้ชายหนุ่ม

คนเมาคว้าตัวสองสาวเข้ามาใกล้ เกือบทำหน้าผากเธอชนจมูกโด่งของจอยอยู่แล้ว ทั้งคู่มองกันเลิ่กลั่กเมื่อหนุ่มสุภาพในทีแรกเมาเปลี้ยเกือบจะไร้สติ เขาโน้มใบหน้าเข้าใกล้ ทำให้ใยไหมสัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกลอยปะทะปลายจมูก ลมหายใจร้อนจ่อรดใบหูสองสาว แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอวูบวาบแต่อย่างใด ออกจะอึดอัดรำคาญด้วยซ้ำ

"น้องไหมกับน้องจอยครับ มีใครสนใจไปต่อกับผมไหม คืนนี้ผมอยากจะออกกำลังกายหนักๆ สักรอบสองรอบจังเลย" เสียงแหบพร่าสื่อความหมายชัดเจนเอ่ยถามทั้งคู่

จอยตาวาวเมื่อมีโอกาสจะได้ใกล้ชิดกับหนุ่มหน้าตาดีกระเป๋าหนัก แสร้งทำท่าทางเขินอายเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าตกลง ซึ่งก็ได้รับจุมพิตที่พวงแก้มฟอดใหญ่เป็นรางวัล

"แล้วน้องไหมล่ะครับ สนใจไปร่วมวงด้วยกันไหม" ดวงตาฉ่ำวาวหันมาถามสาวสวยที่สะดุดตาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากของตนเองอย่างหื่นกระหายเมื่อหลุบมองก้อนเนื้อนุ่มนิ่มขนาดเกินตัวที่เบียดชิดหน้าอกเขาอยู่

"แหม คุณกิตมีจอยไปดูแลแล้ว ไหมขอตัวดีกว่าค่ะ" เธอปฏิเสธอย่างสุภาพทำให้จอยยิ้มกว้าง รีบหันเหความสนใจกิตต่อทันที

"ไม่อยากอยู่กับจอยสองต่อสองเหรอคะ เห็นแบบนี้แต่รับรองคุณกิตได้หมดแรงแน่ๆ เลยค่ะ"

"ฮ่าๆๆๆ ผมแข็งแรงมากนะ ไปด้วยกันสองคนเลยก็ไม่ติด"

เขาหัวเราะเสียงดังอวดสรรพคุณตัวเองเสร็จสรรพ นั่นยิ่งทำให้ใยไหมขนลุกขยะแขยงมากกว่าเดิม แต่ก็เพียงคลี่ยิ้มประจบเอาใจแล้วเลี่ยงคำชวนสุดลามกอย่างแนบเนียน ซึ่งกิตก็ไม่ได้ว่าอะไร หันไปหยอกล้อกับอีกสาวต่อ ปลุกเร้ากระตุ้นให้เธอมีอารมณ์ร่วมก่อนเริ่มบทรักสุดร้อนแรงในค่ำคืนนี้อีกเล็กน้อย

ผ่านไปสักพักทั้งคู่ก็เริ่มนัวเนียราวกับทั้งห้องมีเพียงพวกเขาสองคน ทำให้ใยไหมขยับตัวออกห่างเล็กน้อยด้วยความอึดอัดใจ แม้ภาพเช่นนั้นจะเห็นจนชินตาแล้วก็ตาม และสิ่งที่ทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองคงหนีไม่พ้นสายตาดุดันของหนุ่มฝั่งตรงข้าม

คิ้วได้รูปขมวดเข้าหากันเล็กน้อยวางตัวไม่ถูกหลังจากครั้งก่อนมีปากเสียงกับชายคนนั้น พอต้องมาเผชิญหน้ากันอีกครั้งจึงไม่รู้ว่าควรจะเสแสร้งเอาใจยังไงดี ทั้งที่เคยตะโกนด่ากราดอีกฝ่ายไปยกใหญ่ นัยน์ตาทั้งคู่สบประสานมองกัน แค่นั้นก็ทำท้องน้อยเธอบิดมวนปั่นป่วนแปลกประหลาด ไม่อาจคาดเดาความคิดอีกฝ่ายได้

ในที่สุดบรรยากาศในห้องก็ชวนกระอักกระอ่วนมากกว่าเดิม ตอนที่กิตและจอยขอแยกตัวกลับไปก่อน ทำให้ในห้องเหลือเพียงใยไหมและแผ่นดินเพียงสองคนเท่านั้น ร่างเล็กหายใจเข้าปอดหลายครั้ง พยายามผ่อนคลายไม่ให้รู้สึกเครียดมากเกินไปเมื่อชายหนุ่มหน้าดุยังเอาแต่จ้องเธอนิ่งๆ พลางกระดกดื่มแก้วแอลกอฮอล์ไปด้วย

"เอ่อ..." หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบ ซึ่งเขาก็พูดขัดขึ้นมาก่อน

"มานั่งนี่สิ เธอจะอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม นี่น่ะเหรอดาวเบอร์หนึ่งของร้าน"

คำพูดจาค่อนแคะดูถูกบวกกับสายตาเย้ยหยันทำเธอหน้าตึงควันออกหู มือบางบีบเข้าหากันแน่นข่มอารมณ์ที่เดือดพล่านด้วยความโมโห แต่สุดท้ายเธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด สลัดความหมั่นไส้ทิ้งแล้วสวมวิญญาณดาวเด่นเบอร์หนึ่งของร้าน คลี่รอยยิ้มหวานล้ำ ก้าวเยื้องไปหาชายหนุ่มด้วยท่าทางยั่วยวน พร้อมทิ้งสะโพกกลมกลึงลงข้างเขา

"หึ รินสิ"

มุมปากหนาเหยียดยิ้มพลางส่งแก้วในมือให้ ทำคนมองคันฝ่ามือยิบๆ รู้สึกได้ถึงความท้าทายในแววตาคู่นั้น เธอเชื่อหมดใจว่าเขาจำเธอได้ เพียงแค่ไม่ได้หยิบยกเรื่องเก่าขึ้นมาพูดถึงเท่านั้น

สันกรามถูกขบเข้าหากันจนแน่นขณะฝืนส่งยิ้มจนตาหยี แล้วรับแก้วเปล่ามาเติมน้ำแข็งแล้วรินเครื่องดื่มราคาแพงพร้อมโซดาส่งคืนให้อีกฝ่าย

แผ่นดินไม่เกรงใจสาวตรงหน้าสักนิดที่ใช้สายตาสำรวจเรือนร่างเธอตรงๆ อย่างไม่ปิดบังราวกับกำลังประเมินราคาของชิ้นหนึ่ง การกระทำหยาบโลนจาบจ้วงเช่นนี้ทำเธอหน้าชา แต่ในเมื่อลูกค้ายังไม่กลับเธอก็ยังออกไปจากห้องนี้ไม่ได้ ไม่งั้นก็เดือดร้อนไปถึงเจ๊เปาเจ้าของร้าน

"ทำไมไม่ไปกับคุณกิตล่ะ"

"คะ?" เธอขมวดคิ้วมึนงง เอียงคอถามกลับอย่างไม่ค่อยแน่ใจในคำถาม