บทที่ 8

มือใหญ่เอื้อมมาเขย่าแขนสาวข้างกายที่กำลังหลับไม่ได้สติเบาๆ เมื่อถึงที่หมายแล้ว ผิวขาวๆ ละเอียดเนียนนุ่มทำให้ธีร์ต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะหักห้ามใจไม่ให้เหลือบสายตามองกระโปรงสั้นเต่อที่ร่นขึ้นมาสูง จนเห็นกางเกงซับในขาสั้นสีดำแลบออกมาเล็กน้อย

"ไหม ไหม...ตื่นได้แล้ว ถึงคอนโดแล้วนะ...ไหม"

"อื้ออออ~"

ดวงตาเรียวคู่สวยปรือขึ้นมา หัวคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมเมื่อถูกขัดความสุขตอนกำลังหลับสบาย หรี่ตาหนักอึ้งมองใบหน้าคุ้นเคยของเพื่อนสนิทด้วยความงุนงงครู่หนึ่งสลับกับมองคอนโดสูงสิบชั้นของตนเอง ก่อนพยักหน้าหงึกๆ เข้าใจ ควานหากระเป๋าที่ถูกวางทิ้งเอาไว้บนพื้นรถ โดยไม่ทันสังเกตกว่าธีร์นั้นปลดเข็มขัดนิรภัยออกแล้วเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น

"ขอบใจมาก"

"เดี๋ยว! ไหม...เรามีเรื่องอยากจะคุยด้วย" เขาร้องรั้งเอาไว้ก่อนเมื่อเห็นมือน้อยกำลังเอื้อมเตรียมเปิดประตูรถ

"หื้ม? มีอะไร" คนเมาหน้าแดงก่ำเอียงคอสงสัยหันกลับมาถาม สติสัมปชัญญะที่มีเหลือเพียงน้อยนิด ทำให้เธอไม่ได้สนใจท่าทางกระอักกระอ่วนของอีกฝ่าย ออกจะหงุดหงิดด้วยซ้ำจากอาการวิงเวียนมึนตื้อที่กำลังเล่นงาน ทำให้อยากขึ้นไปพักผ่อนบนห้องเต็มแก่

"คือเรา..."

"มีอะไรก็พูดมาเร็วๆ เถอะ เราปวดหัวมากเลย" เธอเร่งเมื่ออีกฝ่ายมัวแต่อ้ำๆ อึ้งๆ ไม่พูดเสียที

"คือ..."

"..."

"ธีร์ชอบไหมมากเลยนะ ชอบมานานแล้ว ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาไหมรู้สึกดีๆ กับธีร์บ้างหรือเปล่า แต่ถ้าเราใจตรงกัน ช่วยมาลองคบกันได้หรือเปล่า ธีร์ไม่อยากเป็นแค่เพื่อนของไหมอีกแล้ว!"

หัวใจแกร่งบีบรัดหนักหน่วง หลังจากกลั้นใจสารภาพความรู้สึกตลอดสามปีออกไปเขาก็หลับตาปี๋ ไม่กล้ามองสีหน้าตกตะลึงของหญิงสาวข้างกายแม้แต่น้อย

ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น ไม่คิดมาก่อนว่าหนุ่มสุภาพขี้อายคนนี้จะกล้าสารภาพความรู้สึกกับเธอตามตรง เล่นเอาคนเมาตาสว่างขึ้นมาเลย ก่อนที่ความอึดอัดจะกระจายทั่วร่าง ครุ่นคิดหาคำพูดดูดีตอบกลับเพื่อรักษาความสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนให้คงอยู่ต่อไป

"ธีร์...ไหมขอบคุณมากเลยนะ ที่รู้สึกดีกับไหม"

"ไหม" ชายหนุ่มหน้าแดงก่ำลืมตาขึ้นอย่างมีหวัง ก่อนที่หัวใจจะหักดังเป๊าะเมื่อได้ยินประโยคถัดมา

"แต่ไหมไม่ได้รู้สึกกับธีร์แบบนั้น...ธีร์น่ารักมาก และเป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด เรื่องนั้นไหมซาบซึ้งใจมาก แต่ไหมคงไม่สามารถคบหาหรือมองธีร์เป็นมากกว่าเพื่อนได้จริงๆ"

"ทำไมล่ะ" แววตาคู่นั้นสั่นไหวมองเธอกลับด้วยความตัดพ้อเสียใจ

"เรื่องของความรู้สึกมันบังคับกันไม่ได้หรอก แต่ไหมก็ขอบคุณมากจริงๆ ที่ธีร์มีความรู้สึกดีๆ ให้...แม้จะไม่สามารถตอบรับคำขอได้ แต่ก็ขอให้สักวันธีร์ได้เจอผู้หญิงดีๆ ที่เขารักธีร์เหมือนกันนะ"

"ไม่อะ ธีร์ไม่เข้าใจ! ทำไมไหมไม่ยอมเปิดใจให้ธีร์บ้าง ที่ผ่านมาธีร์ดีกับไหมมาตลอด เพราะธีร์หล่อไม่พอ รวยไม่พองั้นเหรอ! กับผู้ชายแปลกหน้าไหมยังยอมให้มันกอดได้ง่ายๆ! แล้วทำไมถึงทำแบบนั้นกับธีร์บ้างไม่ได้!"

"ธีร์!"

ใยไหมเรียกชื่อเขาอย่างไม่เชื่อหู ดวงตาเบิกโตตกใจกับท่าทางเกรี้ยวกราดและเสียงตะคอกของเพื่อนสนิทแสนสุภาพ คำพูดที่หลุดออกมาทำเธอหน้าชาวาบ เจ็บลึกลงไปถึงกลางใจ เมื่อพบว่าเขามองเธอเป็นเพียงผู้หญิงหน้าเงินที่หวังจับผู้ชายร่ำรวยไม่ต่างจากคนอื่น ทั้งที่ทั้งคู่รู้จักกันสนิทสนมกันมาได้สี่ปีแล้ว

"ธีร์คงเมา ไหมจะลืมเรื่องเมื่อกี้ที่พูดมาทั้งหมด เอาไว้ธีร์ตั้งสติได้เราค่อยมาคุยกันดีกว่า"

หญิงสาวตัดบท มือบางเตรียมจะเอื้อมมือผลักประตูลงจากรถ แต่ก็ถูกแรงที่มากกว่ากระชากกลับมาเดิม พร้อมร่างกายสูงโปร่งเคลื่อนเข้าใกล้ด้วยท่าทางคุกคาม

ดวงตาของชายหนุ่มแดงก่ำด้วยความผิดหวัง ตะคอกถามกลับเสียงดังไม่ยอมความ

"ไม่! ธีร์ไม่ได้กินเยอะถึงขนาดเมาไม่รู้เรื่อง! ทำไมวะไหม ธีร์รักไหมมากเลยรู้ไหม สายตาของธีร์มันมีแค่ไหมมาตลอด ทำไมถึงให้โอกาสธีร์ไม่ได้"

"ธีร์! ปล่อยไหมนะ!"

"ไม่! ธีร์จะให้ไหมได้รับรู้ความรู้สึกของธีร์ที่ถูกเมินมาตลอดสามปี!"