บทที่ 5

“เธอคิดว่าฉันจะจูบเธอหรอแก้มหอม หากเธอคิดแบบนี้เธอคิดผิดเพราะฉันยังยืนยันคำเดิมว่าฉันไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่นิดเดียว”

ฟ้าครามพูดขึ้นทันทีเพราะจากการกระทำทั้งหมดที่ตัวเขาทำไปก่อนหน้านี้ถึงมันจะส่อแววว่าเขากำลังจะจูบแก้มหอมแต่ก็นั่นแหละ ตัวของฟ้าครามไม่ได้จะจูบจริงๆ

“แต่การกระทำมันเหมือนว่าเฮียกำลังจะจูบหนู” แก้มหอมสวนกลับทันควัน

มันก็แค่เหมือนแต่ไม่ได้ทำจริงๆหากในตอนนั้นแก้มหอมไม่พูดหว่านล้อมให้ฟ้าครามพิสูจน์บอกเลยว่าฟ้าครามก็ไม่ทำแบบนี้หรอก

ถึงปากสีแดงเชอร์รี่จะน่าจูบมากแค่ไหนแต่หากฟ้าครามทำตามเกมของแก้มหอมมันก็จะทำให้แก้มหอมยิ่งได้ใจกับการกระทำของตัวเอง

“ยิ่งฉันไม่สนใจเธอมันก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะจูบเธอ”

แน่นอนมันเป็นจริงตามที่ฟ้าครามพูด ในตอนนี้ฟ้าครามไม่ได้สนใจแก้มหอมแม้แต่น้อยและในสายตาของฟ้าคราม แก้มหอมก็เป็นเด็กกะโปโลคนหนึ่งที่พยายามอยากเอาชนะและทำตามความต้องการของตัวเอง

“กรี๊ด ! เฮียครามคอยดูเถอะ ! หนูจะทำให้เฮียสนใจหนูให้ได้”

“ฝันไปเถอะ !” ฟ้าครามพูดทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นี้ก็เดินออกมาปล่อยให้แก้มหอมนั่งจัดการอารมณ์ของตัวเองจากความผิดหวังต่อไป

จะว่าไปก็รู้สึกสะใจไม่น้อยกับการเห็นแก้มหอมหัวเสียแบบนี้ ก็นะ ! คงจินตนาการไปถึงการจูบแต่ทว่ากลับไม่มีการจูบใดๆเกิดขึ้น

“ไอ้บ้าเอ๊ย !”

“เป็นอะไรแก้มหอมทำไมแกถึงเอาแต่ทำหน้าตาหงุดหงิดแบบนี้” จูนถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นแก้มหอมเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

“ก็ลองถามเฮียครามดูสิ ว่าทำอะไรฉันไว้” แก้มหอมตอบกลับมาตามตรง จนถึงตอนนี้เธอยังจัดการกับความหงุดหงิดที่มีไม่ได้เลย อุตส่าห์คิดว่าจะได้จูบแต่ที่ไหนได้เธอกลับไม่ได้อะไรเลย

“ไอ้ครามมึงทำอะไรน้องแก้มหอมวะ” ค่ายแฟนของจูนถามขึ้นด้วยความอยากรู้ ยิ่งแก้มหอมแสบๆแบบนี้ก็ยิ่งอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนี้

“เธอจะให้ฉันพูดจริงๆหรอ”

หากแก้มหอมอยากให้พูด ฟ้าครามก็สามารถพูดได้โดยไม่รู้สึกอะไรแต่สำหรับแก้มหอมมันจะเป็นการหักหน้าหรือเปล่า

“ก็พูดสิคะ หนูว่าบางทีคนอื่นอาจจะคิดแบบหนูก็ได้”

แน่นอนว่าฟ้าครามคิดผิดเพราะแก้มไม่ได้รู้สึกอะไรเหมือนที่เขาคิดแต่กลับกันยังไม่จบเรื่องบทพิสูจน์

“หรือเฮียครามไม่กล้าพูด งั้นหนูพูดเองก็ได้ค่ะ”

“หนูก็แค่ถามเฮียครามว่าทำไมไม่สนใจหนูหรือเป็นเพราะว่าความจริงเฮียครามอาจจะไม่ได้ชอบผู้หญิง”

“ฉันชอบผู้หญิง” ฟ้าครามสวนกลับทันควันเพราะฟ้าครามชอบผู้หญิงและที่บอกว่าไม่สนใจแก้มหอมนั่นเพราะแก้มหอมไม่ใช่สเปค

“เออ ! กูก็คิดนะว่ามึงอาจจะชอบผู้ชาย” ท็อปที่ยืนฟังอยู่นานก็พูดขึ้นเพราะตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาก็ไม่เคยเห็นเพื่อนสนิทคนนี้มีสาว

“ผู้ชายบ้านพ่อมึงสิไอ้สัส ! กูชอบผู้หญิง”

“ถ้าชอบผู้หญิงแล้วทำไมถึงไม่มีอาการอะไรกับหนูล่ะคะเฮียคราม”

“นั่นเพราะฉันไม่ได้ชอบเธอ”

“โดนหนูอ่อยขนาดนี้ มันก็ต้องมีความรู้สึกบ้างแต่นี่เฮียครามไม่รู้สึกอะไรเลยมันเป็นไปได้หรอ”

แน่นอนว่าร้อยทั้งร้อยหากเป็นผู้ชายแมนๆเวลาโดนอ่อยโดยยั่วก็ต้องรู้สึกอะไรบ้าง ไม่ใช่เมินเฉยไม่มีท่าทีอะไรออกมาแม้แต่น้อย

“เห็นด้วยกับน้องแก้มหอม ถ้ามึงไม่ได้ชอบผู้หญิงก็บอกนะไอ้คราม พวกกูรับได้” ค่ายพูดขึ้นอีกครั้ง

ถึงในใจจะรู้ดีว่ายังไงฟ้าครามเพื่อนสนิทก็ชอบผู้หญิงแต่ก็ยังอยากขยี้ออกไปเผื่อว่าฟ้าครามจะหันมาสนใจน้องแก้มหอมเพื่อนสนิทของแฟนสาวบ้าง

“ไอ้พวกเวร เดี๋ยวกูเตะเรียงตัว”

ตอนนี้ฟ้าครามรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย ไอ้พวกเพื่อนทั้งสองคนก็พากันคล้อยตามไปกับยัยเด็กแก้มหอม ให้ตายเถอะ ! อยากถามจริงๆว่าเป็นเพื่อนกันจริงไหม

“ฉันพูดความจริงไปแล้ว หากเธอจะเชื่อหรือไม่เชื่อมันก็เรื่องของเธอ”

“หนูจะเชื่อต่อเมื่อเฮียครามพิสูจน์”

แก้มหอมยังคงเอาบทพิสูจน์มาพูดเพราะเธอเองก็คิดว่าบางทีตัวพ่อวิศวฯอย่างเฮียครามอาจจะชอบไม้ป่าเดียวกันก็ได้

“พิสูจน์โดยการจูบกับเธอน่ะหรอ ไร้ความคิดสิ้นดี”

“แก้มหอมอย่าบอกนะว่าในห้องน้ำ…” จูนที่ยืนฟังอยู่นานก็ได้แต่สะกิดแก้มหอมและถามอย่างกระซิบเพราะเธออยากรู้เรื่องในห้องน้ำสุดๆ

“แค่เกือบแต่ไม่ได้จูบหรอก เฮียครามแม่ง ! ทำฉันเคลิ้มแล้วก็ปล่อยให้ฉันค้าง”

รู้ถึงไหนอายถึงนั่นขอบอกเลยเพราะที่ผ่านมามันไม่เคยมีเลยสักครั้งที่เป็นแบบนี้ นับว่าเป็นครั้งแรกและเป็นครั้งเดียวที่มีผู้ชายปฏิเสธจูบและเบือนหน้าหนี

“ต้องให้พูดอีกกี่ครั้งว่าฉันไม่ได้สนใจเธอ ต่อให้เธอจะทำอะไรฉันก็ไม่สนอยู่ดี”

❤️