บทที่ 29

เสื้อผ้าของพี่น้องฉินขาดและบาง เฉินฝานพาสองพี่น้องไปที่ร้านขายผ้าและดึงผ้ามาสองชิ้น

ผ้าห่มที่สองพี่น้องใช้คลุมตัวตอนกลางคืนก็ต้องเปลี่ยนด้วย เฉินฝานชั่งผ้าฝ้ายสิบจิน

ข้าวของมากมายเพียงนี้ พวกเขาทั้งสามคงไม่สามารถเอาพวกมันกลับมาได้อย่างแน่นอน ดังนั้นเฉินฝานจึงเรียกรถม้ามาขนของ

หลังจากจ่ายค่ารถแล้ว เฉินฝานก็มีเหรียญอยู่ในมือไม่ถึงสามร้อยอีแปะ

เพิ่งได้รับเงินสิบตำลึง แต่ภายในครึ่งวันก็เหลือไม่มาก

ข้าวห้าสิบจิน บะหมี่สิบจิน และเนื้อไม่ติดมันแปดจินก็เพียงพอสำหรับผู้ใหญ่สามคน แม้ว่าพวกเขาจะกินอาหารสองมื้อต่อวันก็พอสำหรับหนึ่งเดือน

กำลังจะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว ดังนั้นเราจึงต้องตุนอาหารและฟืน บ้านต้องได้รับการซ่อมแซม และเงินก็จำเป็นสำหรับทุกสิ่ง

จำเป็นต้องหาวิธีเพิ่มเงินให้มาก ๆ

...

เมื่อรถม้าเข้าไปในหมู่บ้าน ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

ยุคนี้สถานการณ์ไม่ดี การนำเมล็ดพืช น้ำมัน และผ้ากลับมาจำนวนมากในคราวเดียวสามารถสร้างความอิจฉาได้ง่าย ในขณะเดียวกันก็ต้องป้องกันไม่ให้ขโมยสังเกตเห็น

เฉินฝานให้คนขับใช้เส้นทางเล็ก ๆ และเข้าไปในหมู่บ้านอย่างเงียบๆ

ครั้นสองพี่น้องอยู่ในรถ พวกนางก็พึมพำว่าเฉินฝานซื้อของมากเกินไปในคราวเดียวได้อย่างไร

ทว่าหลังจากกลับถึงบ้านก็รู้สึกตื่นเต้นมาก

ลำเลียง ขนถ่าย และวางสินค้าทั้งหมดทำโดยสองพี่น้องก่อนที่เฉินฝานจะเริ่มลงมือด้วยซ้ำ

ฉินเย่ว์โหรวตวงข้าวครึ่งจินสำหรับทำอาหาร และตักแป้งออกมาอีกจำนวนหนึ่ง

ฉินเย่ว์เจียวกำลังสับไส้เนื้อ และหั่นผักกาดขาวเป็นชิ้นเล็ก ๆ อีกเดี๋ยวแป้งขึ้นฟู ก็จะห่อซาลาเปา

สองพี่น้องกำลังยุ่งอยู่ในครัว และเฉินฝานไม่สามารถมีส่วนร่วมได้เลย พวกนางไม่ให้เขาเข้าไปแทรกแซง บอกว่าเรื่องทำอาหารเป็นงานของผู้หญิงและไม่ให้เขาเข้าไปยุ่งอีก ยังบอกว่าวันนี้เขาเหนื่อยแล้ว ต้องพักผ่อนให้มาก ๆ

เมื่อไม่สามารถช่วยงานในครัวได้ เฉินฝานจึงไปกำจัดวัชพืชในสวน

สนามหญ้ารกไปด้วยวัชพืช ตอนที่เขายังไม่ได้เดินทางทะลุมิติมา ฉินเย่ว์เจียวยุ่งอยู่ข้างนอกตลอดทั้งวัน บางครั้งฉินเย่ว์โหรวก็ติดตามนางออกไป เมื่อนางไม่อยู่ใกล้ชิดเจ้าของร่างเดิมที่บ้าน เจ้าของร่างเดิมก็ไม่ชอบนาง ตราบใดที่เจ้าของเดิมไม่เรียกหาหานาง ฉินเย่ว์โหรวก็มักจะอยู่ในครัวและไม่กล้าเดินไปมา ดังนั้นวัชพืชในสวนจึงสูงมากกว่าหนึ่งเมตร

ขณะที่ทำความสะอาดวัชพืช เฉินฝานก็ถูกดึงดูดด้วยเสียงหัวเราะในครัว

ตะเกียงน้ำมันถูกจุดไว้ในห้องครัว และแสงสีส้มอ่อนส่องลงบนใบหน้าของสองพี่น้องอย่างพร่ามัว ประกอบกับรอยยิ้มที่พวกนางแสดงออกมาเป็นครั้งคราวทำให้ดูสวยงามยิ่งขึ้น