บทที่ 31

ถึงแม้เรือนของเฉินเจียงกับเฉินฝานจะมีแค่กำแพงกั้นกลาง แต่ว่าเรือนของทั้งสองต่างกันฟ้ากับเหว

เรือนของเฉินฝานมีห้องที่ปูด้วยกระเบื้องห้าห้อง แต่ด้วยระยะเวลาที่ผ่านมานาน บวกกับไม่มีการทำนุบำรุง เพดานห้องสี่ห้องจึงไม่เหลือแล้ว มีแค่ห้องที่เฉินเซี่ยนอยู่เท่านั้นที่พอจะอยู่อาศัยได้

เฉินฝานเป็นห่วง หากฤดูหนาวนี้ เกิดพายุหิมะขึ้นสักสองถึงสามครั้ง ห้องที่เหลืออยู่เพียงห้องเดียวคงไม่อาจอาศัยได้แล้ว

เรือนของเฉินเจียงก็ปูกระเบื้องห้าห้องเช่นเดียวกัน ทว่าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชือง เรือนของเฉินเจียงเพิ่งสร้างใหม่ ปีที่ผ่านมาเฉินฟู่เป็นคนเสียค่าใช้จ่าย จ้างคนมาสร้างเรือนให้เฉินเจียง ในตอนนั้นเงินของเขาไม่พอเล็กน้อย เฉินฟู่ให้เฉินผิงกับเฉินฝานเป็นคนจ่ายส่วนที่เหลือ

เวลานั้นร่างเดิมไม่มีเงิน จึงขายสินสมรสของฉินเย่ว์เจียวและฉินเย่ว์โหรวจนหมดเกลี้ยง เปลี่ยนสินสมรสเป็นเงินแล้วจ่ายเงินให้เฉินเจียงซ่อมเรือน

เดิมทีเฉินฟู่อยู่กับภรรยาสองคน หลังจากสร้างเรือนหลังใหม่เสร็จ คนชราทั้งสองย้ายไปอยู่กับเฉินเจียง

หลังจากเฉินฟู่อยู่กับพวกเขา เฉินผิงและเฉินฝานที่อยู่เรือน ก็ไม่กล้าที่จะไม่มาช่วยงานที่เรือนเขา เฉินฟู่มีบุตรสาวชื่อเฉินจินเซียง ครอบครัวของสามีค่อนข้างดี เป็นเศรษฐีหมู่บ้านใกล้เคียง

เฉินจินเซียงเป็นคนกตัญญู ครอบครัวของสามีดีกับนางมาก นางมักจะนำเงินกลับมายามมาเยี่ยมพวกเฉินฟู่

หลังจากเฉินฟู่อาศัยอยู่กับพวกเขา เงินที่เฉินจินเซียงให้เฉินฟู่ ก็ตกอยู่ในมือพวกเขาไม่ใช่หรือ?

เฉินเจียงได้เบี้ยหวัดเดือนละยี่สิบเหวิน งานไร่งานนาของครอบครัวได้เฉินผิงและเฉินฝานคอยช่วยงาน ทั้งยังได้เงินที่เฉินจินเซียงส่งกลับมาเป็นครั้งคราว หนึ่งปีที่ผ่านมานี้ ครอบครัวของเฉินเจียงอยู่อย่างมีความสุข

ภรรยาของเฉินเจียงที่คลอดลูกชาย ชื่อจางเหลียนฮวา เป็นคนพูดมากและเจ้าเล่ห์

ทุกอย่างที่เฉินฝานทำได้ไม่ดี จางเหลียนฮวาจะพูดเกินจริงเวลาอยู่ต่อหน้าเฉินฟู่ เฉินฟู่ไม่ชอบเฉินฟานเป็นทุนเดิม ตอนนี้เขาถึงขั้นมีความคิดอยากจะไล่เฉินฝานออกจากหมู่บ้านซานเหอ

จุดประสงค์ในการทำเรื่องนี้ของจางเหลียนฮวา นอกจากจะใช้เฉินฝานมาเปรียนเทียบให้เห็นความยอดเยี่ยมของสามีตนเองแล้ว ในใจของนางยังคิดอยากจะครอบครองเรือนของเฉินฝาน

ถึงแม้เรือนของเฉินฝานจะทรุดโทรมมาก แต่ว่าเป็นที่ดินผืนใหญ่ กว้างกว่าเรือนของเฉินเจียงเกือบครึ่งหนึ่ง

เวลานี้ ลูกคนเล็กของเฉินเจียง กำลังงอแงด้วยความง่วงนอน เด็กน้อยงอแงไม่หยุด จางเหลียนฮวาอุ้มลูกชายเดินวนในสวนเพื่อกล่อมนอน

นางเดินวนไปมาไม่กี่ก้าว กลิ่นหอมบางอย่างเตะจมูก