บทที่ 49 ดูถูกเจ้าหนุ่มน้อยแล้ว

เหตุผลที่โจวชูชิงกระตือรือร้นที่จะเชิญเซียวชุ่นมาที่นี่ เพราะเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของแผนกแพทย์แผนจีนด้วย

ที่เจียงไห่ตระกูลเซวมีอำนาจในการพูด หากลูกชายของเขาเกิดเป็นอะไรที่นี่ แผนกแพทย์แผนจีนของพวกเขาคงจะเสียชื่อเสียงอย่างมาก

แต่อาการป่วยของลูกชายเขามันแปลกเกินไป เขาได้พูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจและหลอดเลือดของโรงพยาบาลอื่น ๆ มากกว่าหนึ่งโหลตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืนไม่สามารถหาข้อสรุปถึงวิธีการรับมือ จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเซียวชุ่นอย่างเสียไม่ได้

“ผู้อำนวยการโจว คนบนเตียงนั้นฉันไม่รักษา ปล่อยให้เขาค่อย ๆ นอนรอความตายเถอะ” เซียวชุ่นพูดเสียงเย็น พูดจบก็หันหลังเดินออกไป

ไม่แปลกใจเลยที่เซวเฉิงหยิ่งผยองและเย่อหยิ่งขนาดนั้น ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะคานบนไม่ตรงทำให้คานล่างคดเคี้ยวไปด้วย

สำหรับคนประเภทนี้ เซียวชุ่นไม่เคยชินด้วย เขามาเพื่อหาเงิน ไม่ได้มาเพื่อดูพวกโง่

“มึงพูดว่าอะไร! แกมันแค่สวะกล้าดียังไงมาแช่งลูกชายฉัน?”

ชายวัยกลางคนก็คือพ่อของเซวเฉิง ‘เซวซื่อไห่’ เขาหน้าแดงอย่างโกรธจัด

“แช่งลูกชายของคุณ? แล้วมันจะทำไม? ฉันไม่ได้แค่แช่งแค่ตอนนี้ เมื่อครึ่งเดือนก่อนฉันก็แช่งไปครั้งหนึ่งแล้ว ไม่เชื่อก็ลองถามลูกตัวเองดู”

เซียวชุ่นเลิกคิ้วแล้วโต้กลับอย่างไม่เกรงกลัว

“อีกอย่าง ฉันจะบอกไว้ให้ ทางที่ดีคุณภาวนาให้ผู้เชี่ยวชาญจากเมืองหลวงรีบมาเถอะ ลูกชายคุณอยู่ได้ไม่เกินคืนนี้”

จากนั้นเขาก็หยุดลงสักพัก ราวกับตระหนักรู้ทันใด “อ้อ ไม่สิ ที่จริงเขาจะมาหรือไม่มา ลูกชายคุณก็อยู่ได้ไม่เกินคืนนี้”

หลังจากพูดจบเขาก็เดินไปที่ทางเข้าลิฟต์อย่างรวดเร็ว

เซวซื่อไห่โกรธจนหัวใจแทบจะกระเด็นออกมาอยู่แล้ว ความรู้สึกเจ็บปวดปะทุขึ้นกลางอก รีบสาวเท้าไปที่ทางเข้า มือหนึ่งกุมหน้าอก อีกมือหนึ่งชี้แผ่นหลังเซียวชุ่นด้วยอาการสั่นเทา “ไอ้เด็กเมื่อวานซืน รอก่อนเถอะ! รอฉันจัดการเรื่องลูกชายเสร็จเมื่อไหร่ ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่”

เซียวชุ่นไม่แม้แต่จะหันหน้าไปมอง ยกมือขึ้นโบกไปมาแบบส่ง ๆ “รอแน่”

“เหล่าเซว เป็นอย่างไรบ้าง?”

หญิงวัยกลางคน ก็คือแม่ของเซวเฉิง ‘จ้าวหยู่ชิว’ รีบรุดเข้าไปพยุงเขาไว้ พูดถามด้วยสีหน้ากังวลใจ

เซวซื่อไห่หายใจหอบเล็กน้อย โบกมือเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร

“ผู้อำนวยการโจว คุณพาใครมากันแน่? ถ้าหากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเหล่าเซว โรงพยาบาลของคุณจะรับผิดชอบไหวมั้ย?” จ้าวหยู่ชิวจ้องโจวชูชิงเขม็ง พยุงเซวซื่อไห่ให้นั่งลงริมขอบเตียงคนไข้

โจวชูชิงในเวลานี้เขาดูงุนงงอย่างมาก

เขารู้ว่าเซียวชุ่นฝีมือทางการแพทย์ดีมาก ไม่คิดว่าอารมณ์ของเขาจะรุนแรงขนาดนี้ เพิ่งมาถึงไม่ถึงสองนาที ทำไมถึงได้ไปมีปัญหากับครอบครัวของผู้ป่วยล่ะ?

แม้ว่าเขาจะยังชื่นชมทักษะทางการแพทย์ของเซียวชุ่นอยู่ แต่ในเวลานี้กลับรู้สึกว่าเขาหยิ่งเกินไปจริงๆ

โจวชูชิงรีบเอ่ยคำขอโทษ “คุณเซว คุณนายเซว ต้องขออภัยจริง ๆ เรื่องนี้ต้องโทษผมเอง ผมก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้”

เซวซื่อไห่ก่อร่างสร้างตัวด้วยตนเอง จากพ่อค้าตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครสนใจ ใช้เวลานับสิบปีบวกกับโชคอีกเล็กน้อย ในวันนี้กลายเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองเจียงไห่ ตระกูลเซวมีความสัมพันธ์ทางการเมืองและธุรกิจ บริษัทส่วนใหญ่ภายใต้ชื่อ ต่างเป็นอุตสาหกรรมที่ได้รับความนิยมปัจจุบัน ไม่ใช่เรื่องไม่มีเหตุผลที่จะไล่ตามกับสี่ครอบครัวใหญ่ได้ในวันหนึ่ง

เซวเฉิงในฐานะลูกชายคนเดียวของเขา ทายาทเพียงคนเดียว ในเวลานี้กลับติดโรคประหลาดเช่นนี้ เขาจะไม่กังวลใจได้อย่างไร

เซวเฉิงไออย่างรุนแรงอีกครั้ง มีเสมหะข้น ๆ ผสมกับเลือดพ่นออกมาจากปากของเขา

“ลูกชาย เป็นอย่างไรบ้าง? ต้องสู้นะลูก ผู้เชียวชาญจากเมืองหลวงใกล้จะมาแล้ว พ่อของลูกจะต้องหาทางรักษาลูกให้หายได้แน่”

จ้าวหยู่ชิวกุมมือซีดขาวของเซวเฉิงเอาไว้พร้อมเอ่ยพูดอย่างเป็นห่วง