บทที่ 527 ดยุคแห่งนรก

บ้านมีหนึ่งเฒ่า เหมือนมีเจ้าทรัพย์

ตอนนี้เซียวชุ่นเข้าใจถึงความงดงามของประโยคนี้อย่างถ่องแท้แล้ว สรุปคือตอนนี้เขาไม่ต้องทำอาหารเองแล้ว！

แน่นอนว่า เซียวชุ่นก็เคยให้นางมังกรสามไม่ต้องทำงานหนักแบบนี้ ยากนักก็แค่จ้างแม่บ้าน แต่ว่ายังไงคนชราก็ไม่ยอม

ดังนั้น เขาได้แต่เสียใจอย่างมาก

เซียวชุ่นลูบหัวของเสือน้อยที่แสนจะน่ารัก ถามว่า：“อาอึ้มหลงเหยาเสินล่ะ？”

“เธอออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว รีบมาก”

นางมังกรสามตักโจ๊กด้วยรอยยิ้ม วางไว้ตรงหน้าเซียวชุ่น

เซียวชุ่นยิ้มและขอบคุณเธอ ในใจคิดว่าเหยาเสินไปบริษัทแน่

เพราะว่าเมื่อวานถูกคนสาดของเสียจำนวนมากใส่ บริษัทสตาร์ไลท์ถูกปิดหนึ่งวัน คาดว่าวันนี้คงมีงานที่ต้องทำค้างอยู่เยอะ จึงทำให้เหยาเสินออกไปทำงานทั้งที่ไม่ได้ทานข้าวเช้า

เซียวชุ่นในฐานะเถ้าแก่ที่อยู่เฉยๆ รายการทำงานแบบนี้ไม่อยู่ในความรับผิดชอบของเขา และเขาเองก็ไม่ถนัดด้านเถ้าแก่อยู่แล้ว

พูดถึงการฆ่าฟันแล้ว ถือว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญอย่างมาก ถ้าต้องนั่งก้มหน้าจัดการเอกสาร นั่นยังไม่สนุกเท่ากับฆ่าเขาเลย

เหอะ คนขี้เกียจ！

ทานเข้าเช้าเสร็จ เซียวชุ่นก็หยอกเสือน้อยเล่น สุดท้ายก็หนีออกไป ท่ามกลางการโต้กลับของสาวน้อย

เขาที่ถูกเสือน้อยไล่ออกมา ก็โทรหาต้วนเจียก่อน

“เหล่าต้วน อยู่ไหนน่ะ？”

“หลับอยู่ เมื่อคืนดื่มมากไปหน่อย”คนที่ปลายสายตอบเสียงทุ้มต่ำ

พอได้ยิน เซียวชุ่นก็เบะปาก คนติดสุราอย่างคุณ ค่ำๆ ถ้ายังดื่มไม่เยอะจะกลับบ้านได้ด้วยหรือ？

หลังจากตำหนิ เขาก็พูดให้อยากรู้ว่า：“ไม่ต้องนอนหรอก มีของดีๆ จะให้คุณ”

ทันใดนั้น ต้วนเจียที่อยู่ปลายสายก็มีชีวิตชีวา รีบถามไปว่า：“คุณได้เหล้าดีๆ มาจากไหน？”

สำหรับเขาแล้ว มีเหล้าดีๆ เท่านั้นถึงจะคู่ควรกับคำว่า“ของดีๆ”สามคำนี้

“ห่าเอ๊ยมุ่งมั่นหน่อยได้ไหม？”เซียวชุ่นพูดอย่างโกรธเคือง

ต้วนเจียดีใจมาก เพื่อแสดงท่าทีสนใจในเรื่องนี้อย่างสูง ก็คาดหวังสูงขึ้นมาทันที พูดด้วยความดีใจ：“หรือว่าเก็บสะสม？”

“ผมสำลักโค้กตายคุณเอาไหม ต้องเก็บสะสมอีก？”

เซียวชุ่นจับขวดโค้กอย่างรุนแรง ทันใดนั้นก็อยากจะบาดไอ้สารเลวนี้ให้ตายไปตามสัญญาณ！

สั่งสอนเจ้าบ้านี่ไปอย่างโมโหแล้ว ในขณะเดียวกันเซียวชุ่นก็ตกลงสถานที่นัดพบเรียบร้อย

ครึ่งชั่วโมงถัดมา สตาร์บัคส์แห่งหนึ่งในใจกลางเมือง

“เช้าขนาดนี้ เรียกผมออกมาทำไม？”

ต้วนเจียหาว มองไปที่เซียวชุ่นอย่างเบื่อหน่าย จากนั้นหยิบเอสเปรสโซขึ้นมาตรงหน้า แล้วดูดไปคำใหญ่

เมื่อคืนเขาเจอคู่ต่อสู้คนหนึ่งที่ผับ เรียกได้ว่าทั้งสองเจอกันก็เหมือนสนิทกันมานาน ดวลเหล้ากันตรงนั้นทันที แล้วก็ดื่มจนดึกดื่น！

“ให้คุณ”

เซียวชุ่นเหลือบมองเขา จากนั้นจึงผลักกล่องไม้สี่เหลี่ยมไป

ต้วนเจียหยิบกล่องมา มองอย่างแปลกใจแต่ไม่ได้เปิดออก จากนั้นถามไปว่า：“มีอะไรงั้นหรือ？”

เซียวชุ่นยิ้ม：“คุณดูเอาเอง”

สังเกตเซียวชุ่นอย่างสงสัย ต้วนเจียจึงค่อยๆ เปิดกล่องออก