บทที่ 526 อาวุธที่น่ากลัว

คืนนี้ เซียวชุ่นคิดถึงเรื่องราวจนเลยเที่ยงคืน แล้วจึงผล็อยหลับไป

เขาฝัน ในฝันดูเหมือนว่าจะมาในสถานที่แปลกๆ ที่นั่นมีผู้บำเพ็ญตนที่แข็งแกร่ง มีเอเลี่ยนที่ดุร้ายไปทั่วทุกที่……

เช้าตรู่ แสงยามเช้าสะท้อนสาดเข้ามาที่ใบหน้าของเซียวชุ่นผ่านกระจก เขาขยี้ตาที่ง่วงนอน พยายามจะลุกขึ้นมาจากเตียง

“แปลกจัง ทำไมถึงฝันแบบนี้ได้？”

เขาเกาผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง สายตามีความสงสัยเล็กน้อย

ทันใดนั้นดวงตาของเซียวชุ่นก็จับจ้องไปที่ของชิ้นเล็กๆ บนโต๊ะข้างเตียง อย่างไม่ตั้งใจ เซียวชุ่น！

“หรือว่าของสิ่งนี้กำลังเตือนอะไรฉัน？”

พูดไป เขาก็ยื่นมือไปหยิบทองดำมา แล้วสังเกตมันครู่หนึ่ง

สักพัก เซียวชุ่นก็ส่ายหน้า พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น：“ช่างเถอะ ในเมื่อมาแล้วก็ควรสบายใจ！ยังอยากไปดูมีดแกะสลักแข็งตัวหรือเปล่า”

ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขามาที่ห้องรับแขก เห็นหงส์แดงรอตัวเองนานแล้ว

เซียวชุ่นยิ้ม：“เหอะๆ อรุณสวัสดิ์！”

หงส์แดงพยักหน้า มองไปยังห้องเก็บของที่อยู่ไม่ไกล

เห็นแบบนี้ เซียวชุ่นก็พูดอย่างสนใจว่า：“ใจร้อนเสียจริง”

เขายิ้ม ทักทายหงส์แดงพร้อมเดินไปที่ห้องเก็บของด้วย

เวลานี้แม่พิมพ์สองอันกำลังวางอยู่ที่หน้าโต๊ะนิ่งๆ เซียวชุ่นยื่นมือไปหยิบมาอันหนึ่ง

ทันใดนั้น มีดเล่มเล็กที่เป็นประกายสีทอง ก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของคนทั้งสองคน

บนใบมีดมีลำแสงขึ้นมา ช่างดูเปล่งประกาย ภายใต้แสงแดดยามเช้า！

เซียวชุ่นหัวเราะเสียงดัง：“ฮ่าฮ่า เพอร์เฟค！”

พูดไป เขาก็หยิบมีดสีทองออกจากแม่พิมพ์ แกว่งไปมากลางอากาศสองสามที

ก็จะได้ยินเสียงแกว่งกลางอากาศดัง“ฟิ้ว ฟิ้ว”ซึ่งเห็นถึงความคมของมีดเล่มนี้！

หลังจากทดลองแล้ว เซียวชุ่นก็ยื่นมีดให้หงส์แดงที่สายตาดูเร่าร้อนอยู่ด้านข้าง：“ดูว่าถือถนัดไหม”

ผู้หญิงที่เยือกเย็นคนนี้ มีเพียงตอนที่เผชิญหน้ากับสิ่งที่ตัวเองสนใจเท่านั้นถึงจะแสดงท่าทีแบบนี้ออกมา！

มีดสีทองอยู่ในมือ หงส์แดงเช็ดมันเหมือนได้ของมีค่ามา สัมผัสลายทิพย์บนนั้นด้วยนิ้วมือ แอบสัมผัสได้ถึงพลังงานแปลกๆ ที่อยู่ในนั้น

“นี่น่ะหรือลายทิพย์？”เธออดไม่ได้ที่จะถาม

“ถูกต้อง！”เซียวชุ่นพยักหน้ายิ้มๆ พูดไปว่า：“แต่ลายทิพย์บนนี้เป็นลายทิพย์ขั้นสูง ตอนนี้คุณยังไม่สามารถแกะสลักเป็นทรงได้ แม้ว่าผมจะใช้เวลาอย่างมากในการทำแม่พิมพ์นี้”

ฟังไป หงส์แดงก็จำเค้าร่างเส้นบนใบมีดไว้ในหัวอย่างละเอียดไปด้วย เตรียมลองแกะสลักในตอนที่อยู่เป็นส่วนตัว

เธอเป็นคนเข้มแข็ง สำหรับเธอแล้วโลกนี้ไม่มีอะไรยุ่งยาก แค่กลัวว่าคนที่ลำบากจะมากมายเหลือเกิน ！

“อ่ะ พวกนี้เอาให้คุณ”เซียวชุ่นไม่รู้ว่าในใจหงส์แดงกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเอาพิมพ์เขียวยัดให้อีกฝ่าย

บนพิมพ์เขียวพวกนี้บันทึกลวดลายลายทิพย์ธรรมดาทั้งนั้น ที่เมื่อคืนเขาวาดออกมา อยากเอาให้หงส์แดงคนใจร้อนคนนี้ฝึกมือก่อน

จากนั้น เขาก็พูดอีกว่า：“เดี๋ยวผมจะให้เหยาเสินซื้อหินชนวนหรือท่อนซุงกลับมา ถึงตอนนั้นคุณก็ใช้มีดแกะสลักนี้ลอกด้านบนลายทิพย์พวกนี้ เพื่อทำความคุ้นเคยก่อน”

หงส์แดงพยักหน้าอย่างไม่ออกความเห็น จากนั้นเอามีดแกะสลักและลายทิพย์พิมพ์เขียวเก็บติดตัวไว้ด้วยกัน

“นั่นคืออะไรอีก？”