บทที่ 556 การตายของซ่าไห่

อาวุธอะไรกันถึงทำลายปราณป้องกันตัวของเขาได้ง่ายดาย นั่นคือมนต์ป้องกันตัวอันทรงพลังที่สามารถป้องกันการโจมตีด้วยอาวุธร้อนอย่างรวดเร็ว!

แต่น่าเสียดายที่ต้วนเจียจะไม่มีวันตอบคำถามของเสี่ยวหวู่ เพราะเขาจะไม่ว่างมากพอที่จะอธิบายอะไรให้คนตายฟัง

มีดสีทองเจาะทะลุชั้นปราณป้องกันตัวที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และแทงเข้าไปยังหน้าอกของเสี่ยวหวู่ทันทีอย่างแรง

ราวกับแทงสำลีก้อนหนึ่ง ใบมีดที่แหลมคมแทงทะลุซี่โครงตรงหน้าอกของเสี่ยวหวู่ และพุ่งเข้าใส่จุดสำคัญของหัวใจสำคัญอย่างแรง มีเลือดพุ่งออกมา

"เอ่อ......"

เขาเสี่ยวหวู่จับมีดเล่มนั้นที่แทงตรงหน้าอกด้วยมือที่อ่อนแรงอย่างสั่นเทา เลือดไหลออกมาจากบาดแผลไม่หยุด และเอาพลังทั้งหมดในร่างกายของไป

“ตายด้วยอาวุธที่ตัวเองชอบ แกคงตายตาหลับ!”

ต้วนเจียพูดเบาๆและผลักเสี่ยวหวู่ที่หยุดหายใจแล้วออกไป

"บู้ม!"

ร่างไร้วิญญาณของเซียวหวู่ทรุดตัวลงกับพื้นอย่างแรง เสียงนั้นราวกับเสียงปีศาจที่ดังขึ้นในหูของคนนับไม่ถ้วน และราวกับค้อนใหญ่ที่ทุบเข้าหัวใจของซาไห่อย่างแรง

เงียบ เงียบกริบ!

ขณะนี้ในห้องประชุมเหมือนว่ามีคนกดปุ่มหยุดชั่วคราว ทุกคนก็จ้องอย่างตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าพวกเขา

บอดี้การ์ดที่เหลืออยู่ข้างถานห้าวฮั่นมองไปต้วนเจียด้วยท่าทางที่หวาดกลัว พวกเขาเทียบไม่ได้กับนักเลงสมาคมมังกรเก้า ซึ่งไม่รู้แก่งกว่าพวกเขากี่เท่า

ทั้งๆที่เมื่อกี้เสี่ยวหวู่ได้เปิดปราณป้องกันตัวแล้ว แต่เขาก็ยังถูกชายคนนี้จัดการอย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งของชายผู้นี้น่าเกรงขามเพียงไหนกัน?

ตอนนี้ต้วนเจียไม่สนใจสายตาที่มองมาที่เขา เขาเดินเข้าไปหาซาไห่อย่างช้าๆ

หลังจากยืนนิ่งแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย: "ขอโทษด้วยเถ้าแก่ซา วันนี้ข้าต้องเอาชีวิตท่าน!"

ซาไห่ใบหน้าซีดเผือดและส่ายหัวอย่างแรง พึมพำว่า "ไม่...ไม่..."

เมื่อเห็นเช่นนี้ ต้วนเจียก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง: “โถ่ว รุ่นของวีรบุรุษรุ่นหนึ่งดูแล้วก็ไม่มีอะไรเลย!”

พูดจบเขาคลายมีดสั้นในมือและปาดคอซาไห่ทันที

ลงมือฆ่าอย่างโหดเหี้ยมและมีเลือดที่ไหลออกมาเป็นทาง

ซาไห่ซึ่งโลดแล่นในเหลยหยางมานานกว่าสิบปี ก็หายไปจากประวัติศาสตร์เช่นนี้!

อันที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องตายเลย แต่เพราะเขาไม่ยอมร่วมแผนการของเซียชุ่นจึงต้องตาย!

ต้วนเจียเช็ดเลือดบนมีดที่ศพของซาไห่ หันมายิ้มและมองไปถานห้าวฮั่นอย่างเฉยเมย

“ฮ่าฮ่า เถ้าแก่ถานผู้ยิ่งใหญ่!”

ทันทีที่เขาพูดจบบอดี้การ์ดหลายคนก็ตื่นตัวในทันที ทุกคนดูเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

แต่ถานห้าวฮั่นไม่ได้กังวลกับเรื่องนี้ เขาแค่ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เซียวชุ่นส่งแกมา?"

“ตอนแรกฉันก็อยากจะกำจัดแกไปพร้อมกัน แต่มีบางคนไม่ยอมให้ทำ ให้แกตายง่ายๆแบบนี้มันไม่สนุก!” ต้วนเจียส่ายหัวโดยไม่สนใจใครและพูดอย่างหมดสนุก “ฮ่าฮ่า อย่างมันเนี่ยนะ?” ถานห้าวฮั่นหัวเราะ

แม้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายจะไม่พูด แต่เขารู้อยู่แล้วว่าคนที่อยู่เบื้องหลังต้องเป็นเซียวชุ่น

เห็นได้ชัดว่าแผนของเซียวชุ่นคือการกำจัดซาไห่และทำให้เขาสูญเสียการควบคุมสมาคมมังกรเก้า แบบนี้สามารถจำกัดพฤติกรรมของเขา

นี่เป็นความคิดยอดเยี่ยม!