บทที่ 557 คืนที่นอนไม่หลับ

“ช่วยไม่ได้ ตอนนั้นถ้าฉันออมมือในสถานการณ์ที่คนเยอะแบบนั้นมันจะไม่ส่งผลดีกับฉัน ฉะนั้นฉันจึงทำได้แค่ใช้คนตายข่มขู่ฝ่ายตรงข้ามให้กลัว”

ต้วนเจียอธิบายเรื่องนี้ และแน่นอนว่าเซียวชุ่นก็ไม่ได้คาดคั้นเรื่องนี้มากนัก

บางครั้งแก่นแท้ของการฆ่าก็เพื่อลดการฆ่า แน่นนอนว่าเซียวชุ่นเห็นด้วยกับความคิดนี้

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้องสองต่อสู้กันจะไม่มีผู้บาดเจ็บล้มได้อย่างไร และแม้แต่ทางของจวงจินก็ฆ่าไปแล้วสองสามคน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เซียวชุ่นก็พูดอย่างจนปัญญา: “โอเค ที่เหลือฉันจะให้พวกของจวงจินจัดการ”

“ของที่นายส่งมานั้นมันเยี่ยมมาก เมื่อกี้ฉันเพิ่งทดสอบไปรอบหนึ่งมันคมจริงๆ!”

“เห้ยๆ ถ้าไม่ใช่ของดีฉันจะให้นายได้ยังไง”

เซียวชุ่นวางสายด้วยเสียงหัวเราะแปลก ๆ

ทันใดนั้นเขาก็หันไปมองโกดังที่อยู่ไม่ไกลนัก มีเสียงการต่อสู้เบาๆออกมาจากด้านใน

นี่เป็นฐานสุดท้ายที่เหลืออยู่ของสมาคมมังกรเก้า ส่วนที่เหลืออีกสิบกว่าที่ถูกจวงจินและคนของสมาคมชิงจุนกวาดล้างแล้ว

คืนนี้ต้องเป็นคืนที่นอนไม่หลับแน่นอน

สิบนาทีต่อมาจวงจินเดินมาข้างเซียวชุ่นด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยคราบเลือด รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาช่างเบิกบานนัก

เซียวชุ่นถามด้วยรอยยิ้ม “เป็นอย่างไรบ้าง”

จวงจินกล่าวอย่างสบายๆ: “เรียบร้อยหมดแล้ว มีเพียงไม่กี่คนที่ไม่ยอมก้มล้วนโดนทำร้ายอย่างหนัก คาดว่าชาตินี้พวกมันคงกินข้าวไม่ได้”

“ดูเหมือนว่ายังมีคนที่ยืดหยัดอยู่สองสามคน!” เซียวชุ่นมองไปยังโกดังด้วยท่าทางที่เหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนี้จวงจินก็ขมวดคิ้วด้วยท่าทางเย้ยหยันและตอบว่า

“ยืนหยัดที่ไหนกัน คนพวกนั้นแค่ต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อต่อรองกับเรา แต่พวกมันไม่รู้นิสัยของฉัน ฉันจะไปคุยต่อรองอะไรกับพวกมัน? คนที่ไม่เชื่อฟังก็กระทืบให้หนักแค่นี้ก็สิ้นเรื่อง”

เซียวชุ่นพยักหน้าและพูดต่อ: “นายสามารถลืมเรื่องคืนนี้ได้เหรอ อย่างน้อยสำนักงานสมาคมมังกรเก้าก็มีคนตายยี่สิบถึงสามสิบคนที่นี่”

“อย่ากังวล การปะทะระดับนี้ยังอยู่ภายใต้การควบคุม ฉันจะให้เพื่อนติดต่อล่วงหน้าแล้ว หากสามารถจัดการเรื่องที่เหลือได้ดีก็จะไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โต นอกจากนี้นี่ก็เป็นเรื่องที่ถูกต้อง อย่างไรเสียสักวันก็ต้องมาถึง”

จวงจินพูดด้วยความมั่นใจโดยไม่มีความกลัวใดๆ

เนื่องจากเขาพูดอย่างนั้น ฉะนั้นเซียวชุ่นจึงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก ตอนนี้ สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือทำอย่างไรให้สมาคมชิงจุนเข้าครอบครองกิจการของสมาคมมังกรเก้าอย่างรวดเร็ว

ดังนั้นเขาจึงหารือเรื่องนี้กับจวงจิน การหารือของพวกเขาสั้นมาก อย่างไรก็ตามสำหรับจวงจินผู้สนับสนุนความรุนแรงไม่มีอะไรที่แก้ไม่ได้ด้วยการใช้กำลัง

สมาคม ชิงจุนสามารถทำลายสมาคมมังกรเก้าได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่ง

แน่นอนว่าเรื่องนี้ขาดความช่วยเหลือจากผู้ทำท้องถิ่นเสี่ยวเฟยหัวเขียวไม่ได้ แต่ไม่ว่าอย่างไรเชื่อว่าหลังจากวันพรุ่งนี้สมาคมชิงจุนจะมีชื่อเสียงโด่งดังในเหลยหยาง

เมื่อเผชิญกับอำนาจที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้จะมีสักกี่คนที่กล้าไม่ให้ความร่วมมือ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เซียวชุ่นก็ยิ้มเรียบๆ

ทันใดนั้นเขาเห็นแสงสีเขียวผ่านสายตาของเขาอย่างชัดเจน ปรากฏว่าเป็นเสี่ยวเฟยที่กำลังตักเตือนพวกที่เหลือของสมาคมมังกรเก้าอย่างเย่อหยิ่ง!

ลักษณะและท่าทางที่เหมาะสมกับการเป็นผู้นำ!

เซียวชุ่นละสายตาและถามจวงจินว่า "เสี่ยวเฟยเป็นอย่างไรบ้าง"