บทที่ 561 ลูกอมวิตามิน?

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น กาดำจึงได้หันไปขยิบตาให้กับลูกน้อง เป็นความหมายว่าให้พวกเขาออกไปดู

แน่นอนว่าทุกคนไม่กล้าขัด และวิ่งตามลูกพี่ออกไป

ทันใดนั้นเอง เจ้าหัวเหลืองก็ได้ชะโงกหน้ามาตรงโม่ยี่ไป๋แล้วเตือนว่า “คุณโม่ คุณเองก็ออกไปพร้อมกับพวกเราเถอะ ดูเหมือนว่าบอสเซียวกำลังจะมาแล้ว

“เซียวชุ่นจะมาอย่างงั้นเหรอ?” โม่ยี่ไป๋ชะงักลงเล็กน้อย

หัวเหลืองยิ้มแปลกๆแล้วพูดขึ้นว่า : “แหะ ๆ ฉากเด็ดยังไม่เริ่มขึ้นเลยครับ !”

เมื่อมองไปอีกฝ่ายด้วยความสงสัย จากนั้นโม่ยี่ไป๋ก็พยักหน้ารีบเดินออกไปจากสตูดิโออย่างรวดเร็ว ต้องการจะดูว่าฉากเด็ดที่เจ้าหัวเหลืองพูดนั้นมันคืออะไร

บอกตามตรงว่าเธอเองก็ไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่เซียวชุ่นสามารถควบคุมการผลิตชูลั่วตันได้อย่างไร้ข้อบกพร่อง เพราะว่าเพิ่งจะผ่านมาเพียงไม่กี่วันเท่านั้น

ระหว่างทางไม่มีใครพูดอะไร ทุกคนเดินทางออกไปจากสตูดิโอมายังประตูของสำนักงานใหญ่กาแล็กซี่เทคโนโลยีชีวภาพ

หลังจากนั้นไม่นาน รถสีดำคันหนึ่งก็หยุดลงตรงที่ไม่ไกลจากประตูนัก

ประตูรถถูกเปิดออก มีชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งร่างกายสูงใหญ่ก้าวลงมาจากรถ

เมื่อมองไปยังกลุ่มคนที่รวมตัวกันอยู่บริเวณไม่ไกลนัก เซียวชุ่นก็ยิ้มขึ้นแล้วพูดว่า “โอ้ นี่พวกคุณจัดขบวนมาต้อนรับผมเหรอเนี่ย?”

เมื่อเห็นดังนั้น เสี่ยวเฟยก็รีบพุ่งเข้าไปพูดอย่างประจบสอพลอว่า “ลูกพี่ครับ ภายใต้การแนะนำอันยอดเยี่ยมของลูกพี่ พวกเราได้จัดการขัดขวางการถ่ายทำโฆษณาเรียบร้อยแล้ว”

เซียวชุ่นตอบที่บ่าของเสี่ยวเฟยเบา ๆ “เดี๋ยวตอนเที่ยงจะให้น่องไก่อีกน่องเป็นรางวัล”

จากนั้นก็เดินตรงไปที่ข้างกายของโม่ยี่ไป๋ ถามว่า “ไม่ได้ทำให้คุณตกใจใช่ไหม”

โม่ยี่ไป๋ส่ายหน้า ดวงตาคู่นั้นมองมาสื่อถึงคำถาม

เซียวชุ่นยิ้มขึ้นพูดว่า “ไม่ต้องรีบร้อนไป อีกเดี๋ยวคุณก็รู้เอง”

เมื่อพูดจบเขาก็หันไปมองทางกาดำที่ทำหน้าบูดบึ้งอยู่ไม่ไกลนัก “คนนี้คือ......”

เสี่ยวเฟยรีบเข้ามาแนะนำว่า “ลูกพี่ครับ นี่ก็คือเสี่ยวป้าหวังจากทางตะวันตก ชื่อว่ากาดำ”

“อ๋อ พี่กาดำนี่เอง ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เซียวชุ่นพยักหน้าไปทางกาดำ

คนคนนี้ก็คือลูกพี่ใหญ่ของเฉินเสี่ยวเฟยสินะ ดูแล้วคาดว่าน่าจะเป็นลูกพี่ของพวกสมาคมชิงจุน แต่จะมองยังไงก็ดูไม่เป็นเหมือนคนในยุทธจักรเลย

ในใจของกาดำก็รู้สึกสับสนงุนงงมาก ทำไมเขายิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าเซียวชุ่นไม่เหมือนนักเลงในท้องถิ่นเลย ดูเหมือนกับเป็นพวกที่มีประสบความสำเร็จในชีวิตมากกว่า

ท่ามกลางความสงสัยของกาดำ เสี่ยวเฟยได้แอบเข้าไปกระซิบข้าง ๆ เซียวชุ่นเบา ๆ ว่า

“ลูกพี่ครับ หลังจากที่ลูกพี่จวงกลับเมืองเจียงไห่ไปแล้ว เราก็ขาดแคลนคน และคนที่ชื่อกาดำคนนี้เป็นคนมีชื่อเสียง เราใช้โอกาสนี้โน้มน้าวเขาสักหน่อยเป็นยังไง?”

เซียวชุ่นพยักหน้าพูดว่า “อืมก็ได้ เรื่องนี้ต้องฝากด้วยนะ ผมไม่ต้องการให้ใครมาจงรักภักดีอย่างแท้จริง ต้องการเพียงแค่ความสามารถเท่านั้น เพราะถึงอย่างไร ท้ายที่สุดแล้วผลกำไรก็จะทำให้พวกเราทุกคนแน่นแฟ้นกันอยู่ดี”

เสี่ยวเฟยยิ้มขึ้นแหะ ๆ “ถ้าไม่โง่เง่า ก็พอจะมองออกว่าตอนนี้ใครกันที่เป็นราชาใต้ดิน ไม่มีใครกล้าที่จะละเมิดอย่างไม่ลืมหูลืมตาหรอกครับ”

เซียวชุ่นไม่ได้พูดอะไรอีกเนื่องจากว่า ภายใต้ความแข็งแกร่งและโอกาสที่มองเห็นได้ คำอธิบายทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์

“ไปกันเถอะ วันนี้ถึงวันของเราแล้ว”

เมื่อพูดจบ เซียวชุ่นก็ยิ้มขึ้นอย่างภาคภูมิใจจากนั้นเดินตรงเข้าไปที่สำนักงานซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

เมื่อเห็นดังนั้นพวกเขาทุกคนก็ได้รีบตามไป

บริเวณชั้นสี่ห้องทำงานกาแล็กซี่เทคโนโลยีชีวภาพ

เซียวชุ่นนั่งอยู่ในห้องประชุมโดยหันหลังให้กับป้ายห้ามสูบบุหรี่ที่อยู่ด้านหลัง จากนั้นสูบบุหรี่พ่นควันออกมา

ฝั่งตรงข้ามของเขามีผู้นำระดับสูง 4 คนของกาแล็กซี่เทคโนโลยีชีวภาพนั่งอยู่ นอกเสียจากถานห้าวฮั่นแล้ว พวกเขาทุกคนดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารระดับสูงของที่นี่อยู่แล้ว

ทันใดนั้นเอง ชายวัยกลางคนหัวล้านคนหนึ่งมองไปทางเซียวชุ่นด้วยสีหน้าไม่พอใจแล้วเอ่ยถามว่า “คุณเซียว คุณต้องการจะทำอะไรกันแน่?”