บทที่ 568 ตัดสินใจเข้าไปตาย

ขณะที่เซียวชุ่นอุ้มเสี่ยวเหม่ยออกมาจากห้อง ชายผู้แข็งแกร่งสามคนที่มีท่าทางเศร้าสลดก็ปรากฏตัวขึ้นในระยะไม่ไกลออกไป

เซียวชุ่นไม่เคยเห็นสามคนนี้มาก่อน แต่คิดดูแล้วพวกเขาน่าจะเป็นลูกน้องในเครือของถานห้าวฮั่น และกังฟูของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา

“น้องสาม......”

ในตอนนั้น เสียงซึ่งฟังดูโศกาอาดูรก็ดังขึ้นมาจากปากของชายผู้เป็นหัวหน้าอย่างกะทันหัน

“พี่สาม!” อีกสองคนที่เหลือก็ร้องออกมาด้วยความโศกเศร้าเช่นกัน

หลังจากนั้น สายตาของชายผู้เป็นหัวหน้าก็เปลี่ยนไป จ้องมองมายังเซียวชุ่นด้วยความดุร้ายและอำมหิต พูดออกมาอย่างเยือกเย็นว่า “เซียวชุ่น แกฆ่าน้องชายในไส้ของฉัน ฉันถานจี้โถงไม่มีทางอยู่ร่วมโลกกับแกได้อีกต่อไป!”

“พวกแกเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างนั้นเหรอ?” เซียวชุ่นไม่สนใจคำขู่ของอีกฝ่าย แต่ก้มลงไปมองเสี่ยวเหม่ยที่อยู่ในอ้อมแขน

เสี่ยวเหม่ยไม่ได้ตอบอะไร แต่ร่างกายของเธอสั่นเล็กน้อย

เมื่อมองไปที่หญิงสาวที่ขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา เซียวชุ่นดูเหมือนจะรู้สึกโกรธอย่างไม่อาจบรรยาย เขาขมวดคิ้วและเงยหน้าขึ้นมองคนสามคนที่อยู่ไม่ไกลพร้อมพูดออกมาว่า

“วันนี้พวกแก ไม่ว่าใครก็ไม่มีทางมีชีวิตรอดกลับไปทั้งนั้น!”

พวกของถานจี้โถงได้ยินเช่นนั้น พวกเขามองหน้ากันราวกับได้ยินเรื่องเล่าอันแสนตลก

พวกเขาในฐานะบอดี้การ์ดส่วนตัวของถานห้าวฮั่น ความสามารถของพวกเขาแข็งแกร่ง โดยเฉพาะผู้ที่ถูกเรียกว่าพี่รองถาน ถานจี้โถง เขาเป็นคนที่ไม่ควรมองข้าม

ตระกูลของถานจี้โถงเป็นสาขาย่อยของตระกูลถานในโม่เป่ย แม้ว่าตระกูลของเขาไม่ได้อยู่ในห้าตระกูลหลัก แต่ในปีนั้นคนผู้นี้ได้เล่าเรียนทักษะวิชาลูกเตะอัสนีถานโดยตรง ทำให้ความสามารถของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ที่เป็นสายเลือดหลักของตระกูลถานเลย

การฝึกฝนของคนผู้นี้ได้ไปถึงขั้นของปรมาจารย์บู๊เป็นที่เรียบร้อย ก้าวไปอีกขั้นก็จะไปสู่แดนปฐมภูมิ ซึ่งเป็นความแข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้!

และผู้ที่เพิ่งจะถูกเซียวชุ่นตัดหัวไปเมื่อสักครู่ก็คือถานหมิงฮั่น ผู้ซึ่งเป็นน้องชายของถานจี้โถง กังฟูของเขาเมื่อเทียบกับพี่ชายแล้วต่างกันลิบลับ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ตายอย่างง่ายดาย โดยที่ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

“แกนะเหรอ?” ถานจี้โถงจ้องไปยังเซียวชุ่นอย่างเย็นชา

เซียวชุ่นส่ายหน้า รอยยิ้มแห่งความดูถูกปรากฏขึ้นตรงมุมปากของเขา

ทันใดนั้นร่างของเขาก็หายไปจากด้านหน้าของทุกคน ส่วนถานจี้โถงก็หันไปมองลูกน้องทั้งสองคนด้วยความด้วยความตื่นตระหนก

“น้องสี่ น้องหก ระวัง!”

เสียงตะโกนของถานจี้โถงดังขึ้นเพื่อเตือนให้เหล่าพี่น้องทำการป้องกัน จากนั้นเปิดใช้จิตสัมผัสรอบตัวเพื่อเพิ่มการรับรู้และทำการค้นหาร่องรอยของศัตรู

น่าเสียดายที่การเคลื่อนไหวของเซียวชุ่นรวดเร็วจนยากจะเปรียบ แม้ความสามารถในการตรวจจับของถานจี้โถงจะแข็งแกร่งสักแค่ไหน แต่ก็ไม่สามารถรับรู้การเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้

เหงื่อเย็นไหลผ่านขมับของถานจี้โถง เห็นได้อย่างชัดเจนว่าตอนนี้เขาได้ตระหนักถึงความรุนแรงของเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินเรื่องของเซียวชุ่นจากถานห้าวฮั่นมาแล้ว รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ฝึกตนด้วยวิธีการบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเขามากสักเท่าไหร่ และตอนนี้ดูเหมือนว่ามันน่าตื่นเต้นมากกว่าที่ได้ยินมา

"ควับ!"

ตอนที่ถานจี้โถงกำลังตกใจ มีเสียงดังขึ้นกะทันหันด้านบนศีรษะของเขา ในขณะเดียวกัน เสียงซึ่งฟังแล้วแสบแก้วหูก็ดังขึ้น

“ปัง!”

ยังไม่ทันหันไปมอง ด้านข้างของเขามีแสงแห่งเลือดส่องประกายออกมา

เลือดที่สาดกระเซ็นบนใบหน้าของเขายังคงอุ่น แต่หัวใจของถานจี้โถงกลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

“น้องสี่!”

สิ้นเสียงตะโกนแห่งความโกรธของถานจี้โถง น้องสี่ซึ่งทำการป้องกันอยู่ข้างกายเขาก็ล้มลงพื้นในทันที