บทที่ 567 โกรธแค้น

ถ้าเหวินเหยาสวยเหมือนแต่ก่อน ไม่แน่ว่าเมื่อกี้เซียวชุ่นคงสติหลุดเอาง่าย ๆ

ถึงเซียวชุ่นจะเป็นคนซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก แต่ใช่ว่าทุกคนจะควบคุมการปะทะจากสรีระทางร่างกายนี้ได้

บางทีการที่สามารถยับยั้งจากการปะทะเหล่านี้ ก็อาจมีแค่เทพที่ตัดขาดจากอารมณ์ความรู้สึกความปรารถนาแบบปุถุชนทั่วไป

ครู่ต่อมาเหวินเหยาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็เดินมาในห้องโถง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะล้างหน้าหรือเพราะอย่างอื่นก็ได้ที่ทำให้หน้าแดง

เมื่อเห็นเหวินเหยาที่รูปร่างผอมลง เซียวชุ่นพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ใช้ได้เลยทีเดียว สารเจือปนในตัวคุณถูกกำจัดไปเยอะเลย หลังจากนี้มาไม่กี่วันก็หายดีแล้ว”

ยังต้องมาอีกกี่ครั้งเนี่ย?

เธอพูดพึมพำ ในสมองของเหวินเหยามีฉากเมื่อครู่ที่หลังเปลือยในห้องน้ำกับเซียวชุ่น ใบหน้านั้นก็เขินอาย

ทันใดนั้นเธอก็สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป แล้วพูดอย่างซาบซึ้งใจว่า “ขอบคุณพี่เซียวมาก ตอนนี้ผมรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว”

พอได้ยินดังนั้น เซียวชุ่นก็โบกมือว่า “ไม่ต้องเกรงใจ เป็นเรื่องที่แต่ก่อนผมเคยรับปากคุณไว้แล้ว”

ในจังหวะนี้เองมือถือของเซียวชุ่นก็สั่นขึ้น

เมื่อเห็นเบอร์แปลกปรากฏขึ้น เซียวชุ่นก็เกิดความสงสัย แต่ท้ายสุดก็กดรับ

“เซียวชุ่น?”

จู่ ๆ ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยมาก เสียงนี้ฟังดูคุ้น ๆ แต่เขากลับนึกไม่ออกในทันที

“คุณคือ?”

“ผมฉินหยู เสี่ยวเหม่ยถูกถานห้าวฮั่นจับตัวไป ได้โปรดช่วยเราด้วย!” อีกฝ่ายพูดอย่างร้อนใจ

เมื่อได้ฟัง เซียวชุ่นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณอยู่ที่ไหน ผมจะไปหาคุณ!”

.....

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เซียวชุ่นไปพบฉินหยูที่อพาร์ทเมน์เก่าแห่งหนึ่ง บนตัวมีรอยแผลฟกช้ำ

เห็นสภาพแล้วเซียวชุ่นรีบถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

ฉินหยูเอามือกุมหน้าอกพูดด้วยน้ำเสียงโมโหว่า “ถานห้าวฮั่นตรวจสอบตัวตนของเสี่ยวเหม่ย จากนั้นก็ส่งคนมาจับเธอ ผมกับเสี่ยวเหม่ยร่วมมือกันต่อต้าน คู่ต่อสู้ฝีมือแข็งแกร่ง ไม่เพียงแต่ทำร้ายผม ยังจับตัวเสี่ยวเหม่ยไปอีก!”

“ถานห้าวฮั่นพบตัวตนของเสี่ยวเหม่ยเร็วขนาดนี้เลย? ”

เซียวชุ่นรู้สึกประหลาดใจมาก ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าช้าหรือเร็วตัวตนของเสี่ยวเหม่ยต้องถูกถานห้าวฮั่นเปิดเผย แต่ก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

“ครึ่งหนึ่งเป็นเพราะเรื่องที่ซาไห่ถูกฆ่านั่น เพิ่มความสงสัยของถามห้าวฮั่น และก็เพิ่มที่วันนี้ผมเจอเสี่ยวเหม่ย เซียวชุ่นได้โปรดช่วยเสี่ยวเหม่ยด้วยนะ!”

พูดจบฉินหยูก็พยายามจับไหล่ของเซียวชุ่น แววตาเต็มไปด้วยการอ้อนวอน

เซียวชุ่นพยักหน้า “ในเมื่อผมมาแล้ว ก็จะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ !”

แม้ว่าเขากับเสี่ยวเหม่ยจะมีความสัมพันธ์กันแค่เพียงการทำความร่วมมือ แต่ไหนแต่ไรมาอีกฝ่ายจะคอยช่วยเหลือตัวเองเสมอ แต่ฝั่งตัวเองกลับไม่เคยช่วยเรื่องใด ๆ

ครั้งนี้สตาร์ไลท์บีโอสามารถกระทบกับกาแล็กซี่ได้ ทั้งหมดเป็นผลจากการที่เสี่ยวเหม่ยช่วยเหลืออย่างลับ ๆ จึงไม่มีเหตุผลที่เซียวชุ่นจะไม่ช่วยเหลือคนที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาจึงพูดต่ออีกว่า “คุณรู้ไหมว่าตอนนี้เสี่ยวเหม่ยอยู่ที่ไหน?”

“บนตัวของเสี่ยวเหม่ยพกเครื่องมือติดตามไร้สายตลอด ในมือถือผมมีอุปกรณ์รับสัญญาณนี้ ตอนนั้นผมอยากจะไปฆ่ามันเอง แต่ด้วยความสามารถแค่ผมเพียงคนเดียวคงไม่เพียงพอที่จะช่วยเสี่ยวเหม่ยออกมาได้!”

ฉินหยูพูดขึ้นก่อนเปิดAPPไป ในจอสีดำนั้น มีจุดสีแดงจุดหนึ่งเคลื่อนไหวอย่างเบา ๆ ซึ่งจุดสีแดงนี้ก็คือตำแหน่งที่อยู่ของเสี่ยวเหม่ย

เมื่อดูแล้วเซียวชุ่นได้หยิบมือถือของฉินหยู ลุกขึ้นยืนพูดว่า “หยิบโทรศัพท์ให้ผม คุณพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ดี ๆ ที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเอง!”

ฉินหยูส่ายหัว ฝืนทนความเจ็บปวดเดินมาตรงหน้าเซียวชุ่น “ไม่ ผมไม่เป็นไร......”

ไม่รอให้เขาพูดจบ เซียวชุ่นก็ตัดบทอย่างไร้เยื่อใย “คุณไปกับผมในสภาพนี้มีเพียงความยุ่งยาก ผมไม่อยากที่จะช่วยเสี่ยวเหม่ยเสร็จแล้วต้องมาช่วยคุณต่อ!”