บทที่ 578 พลังของแฟนคลับ

ในคืนนั้น เซียวชุ่นขอลากับเหยาเสิน บอกว่าต้องไปทำธุระที่เป่ยหยาง

และเพราะเหยาเสินก็เพิ่งได้รับผลประโยชน์ที่มหาศาล อารมณ์ก็จึงค่อนข้างดีอย่างมาก ไม่ได้เอ่ยถามว่าจะไปทำธุระอะไรที่นั่น โบกมือให้ก็เท่ากับเป็นการอนุญาต

เช้าวันรุ่งขึ้น เครื่องบินที่ออกเดินทางจากเมืองเหลยหยาง ก็ได้ลงจอดบนรันเวย์ของสนามบินนานาชาติเป่ยหยาง

เซียวชุ่นกับโม่ยี่ไป๋ที่อาวุธครบมือก็ได้สิ้นสุดการเดินทางสั้นๆนี้ โบกรถแท็กซี่คันหนึ่งที่ตรงประตูสนามบิน และมุ่งหน้าไปยังแมริออท โฮเทล เป่ยหยาง“คืนนี้มีงานประมูลการกุศลของแวดวงบันเทิงงานประมูลนี้ไม่เปิดให้บุคคลทั่วไปได้เข้าร่วม ถึงเวลานายไปกับฉันนะ”

ในห้องเพรสซิเดนท์สวีท โม่ยี่ไป๋พิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน พูดกับเซียวชุ่นที่อยู่ข้างๆถึงเรื่องงานประมูลในคืนนี้อย่างเอื่อยเฉื่อย

เพราะไม่นานมานี้เป่ยหยางประสบกับภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ก็จึงมีดาราที่คร่ำหวอดในวงการคนหนึ่งเป็นหัวหอก จัดงานประมูลเพื่อบรรเทาสาธารณภัยนี้ขึ้นมา

ตลอดการประมูลจะไม่ถูกเปิดเผย และเงินที่ระดมทุนได้ในตอนท้ายจะถูกถ่ายโอนไปยังองค์กรการกุศลในท้องถิ่นด้วยเงินสด

ถึงเวลาจะมีดาราดังๆและเศรษฐีผู้ร่ำรวยมาร่วมด้วยเป็นจำนวนมาก ของที่นำมาประมูลในงานล้วนมีเหล่าดารานักแสดงเป็นผู้สมทบให้ และแน่นอนว่าเศรษฐีผู้ร่ำรวยเหล่านั้นจะเป็นคนประมูลมันไป

ฟังมาถึงตรงนี้ เซียวชุ่นก็มีรอยยิ้มแปลกๆ“ไม่รู้ว่าครั้งนี้ซุปตาร์คนดังของเราเอาอะไรไปร่วมประมูลด้วยนะ？”

โม่ยี่ไป๋จ้องเขม็งมองเขาตาเขียว “ของที่ฉันเอาไปประมูลคือชุดราตรีที่ฉันสวมใส่ในตอนที่ขึ้นรับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม”

ชุดนี้ราคาไม่ได้แพงมาก แต่สำหรับโม่ยี่ไป๋แล้วมันมีความหมายที่ไม่ธรรมดา เพราะมันคือชุดที่เธอสวมใส่ในตอนที่ขึ้นรับรางวัลครั้งแรก

ได้ฟังของที่โม่ยี่ไป๋เอาไปร่วมประมูลแล้ว เซียวชุ่นพูดอย่างตกใจ“โห ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ต้องมีเศรษฐีจำนวนไม่น้อย ที่มาแย่งชุดนี้ของเธอแน่ๆ！”

ได้ยินดังนั้น โม่ยี่ไป๋กลอกตามองบน“ไม่ขนาดนั้นหรอก คืนนี้ดาราดังแถวหน้าต่างก็จะไปร่วมงานนี้ด้วย ของที่ฉันเอาไปร่วมประมูลด้วยแม้จะมีความหมายอย่างมาก แต่ถ้าเทียบกันกับของคนอื่นแล้วมันเทียบไม่ติดเลย ”

“ชีวิตคนเรา ต่างก็มีแต่จะแข่งขันกัน ！”

เซียวชุ่นอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ จากงานประมูลที่จัดขึ้นเพื่อบรรเทาสาธารณภัย แต่พอได้ฟังคำพูดของโม่ยี่ไป๋ ก็ทำเอารู้สึกอึมครึมขึ้นมา

โม่ยี่ไป๋ยิ้มให้บางเบาและพูดว่า“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ ไม่ว่าจะแข่งขันกันหรือไม่ แต่เงินที่ได้รับบริจาคนั้นก็มีให้เห็นจริงๆ หากการประมูลดุเดือดขึ้นมา จำนวนเงินที่รวบรวมได้ก็จะยิ่งมีมากขึ้นด้วยไม่ใช่เหรอ”

ชีวิตในช่วงมหาลัยของเธอ ก็ใช้มันอยู่ที่เป่ยหยาง กับสถานที่ตรงนี้ก็จึงมีความผูกพันอยู่ไม่น้อย ในตอนนี้สถานที่แห่งนี้ประสบภัย ก็ย่อมต้องเป็นภาระหน้าที่ของตน

เซียวชุ่นเห็นด้วยกับคำพูดของโม่ยี่ไป๋อย่างที่สุด พยักหน้าและกล่าวว่า “ ไม่ต้องห่วง ถึงเวลาฉันก็จะช่วยเป่ยหยางด้วย！”

ในช่วงนี้เขาก็ได้ติดตามข่าวที่เกี่ยวกับภัยพิบัติของเป่ยหยางอยู่ตลอด และรู้สึกสลดใจอย่างยิ่ง ในเมื่อมีงานประมูลนี้เกิดขึ้น ตัวเขาเองก็จะร่วมสนับสนุนมันด้วย

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว

เป่ยหยางโรงแรมฮิลตัน คืนนี้เป็นคืนที่น่าสนใจอย่างมาก

ตกกลางคืน ด้านนอกของโรงแรมถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย โอบล้อมกันอย่างเบียดเสียดเยียดยัด

ผู้คนเหล่านี้ล้วนถือป้ายที่หลากหลายและเยอะแยะมากมาย ที่ป้ายมีชื่อของศิลปินดาราที่แตกต่างกัน ในนั้นมีชื่อสองชื่อที่มีจำนวนมากกว่า

ชื่อหนึ่งคือชื่อที่เพิ่งจะผุดขึ้นใหม่เจ้าหญิงแห่งวงการบันเทิงโม่ยี่ไป๋ และอีกชื่อก็คือหลิวหยู่เฟยที่รู้จักกันในนาม“เจ้นางฟ้า”

เสียงเชียร์ที่ราวกับคลื่นลมพายุ ดังกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ ทำเอาพื้นถนนราวกับจะสั่นสะเทือนไปด้วย ดูแล้วพลังรักของแฟนคลับนั้นช่างยิ่งใหญ่เสียจริง！

และที่ตรงประตูของโรงแรม ก็มีนักข่าวอีกกว่าหลายร้อยคนที่ถือทั้งกล้องเล็กและกล้องใหญ่ ทันทีที่มีรถมาจอดเทียบที่ตรงประตู กล้องที่อยู่ในมือของนักข่าวก็มีเสียงกดชัตเตอร์ดัง“คัทคัท”ขึ้นถี่ๆ พร้อมแสงสีขาวที่สว่างวาบชวนแสบตา

ห่างออกไปไกล เซียวชุ่นก็เห็นสงครามที่อยู่ใกล้ๆผ่านกระจกรถ ทำเอาเขาตกตะลึงจนอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก อดไม่ได้ที่จะพึมพำ“โอ้แม่เจ้า นี่มันอะไรเนี่ย ！”

ส่วนโม่ยี่ไป๋ที่นั่งอยู่ข้างๆเขา ก็เห็นจนชินแล้ว

！

！