บทที่ 581 เกิดเป็นชาย ช่างลำบากเสียจริงๆ!

บนสีหน้าที่โกรธแค้นของหลิวหยู่เฟย โจวเสี่ยวปินแทบจะละลายไปทั้งตัวแล้ว

เขารีบดึงสติขึ้นมา แล้วยิ้มเอาใจ: “พูดแบบนี้ได้ยังไง ผมแค่บังเอิญเจอยี่ไป๋ที่นี่ เธอก็เลยตั้งใจเข้ามาพูดคุยด้วย แล้วก็รวดคุยเรื่องการร่วมการน่ะ”

ได้ยินแบบนั้น หลิวหยู่เฟยขมวดคิ้ว เหลือบมองโจวเสี่ยวปินอย่างน่าหลงใหลไปทีนึง แล้วพูดอย่างนุ่มนวลว่า:

“เรื่องร่วมงานเหรอคะ? ท่านจะสองมาตรฐานแบบนี้ไม่ได้นะ หนูก็จะทำด้วย!”

หนูน้อยของฉัน คำว่า “หนูก็จะทำด้วย”ของเธอ ทำเอาโจวเสี่ยวปินเส้นเลือดในสมองแทบแตก อารมณ์ขึ้นขั้นสุด！

ระงับอารมณ์ฉุนเฉียวในใจไว้โจวเสี่ยวปินพยักหน้าบอก: “แน่นอน มันแน่นอนอยู่แล้ว ฉันจะสร้างหนังให้หนูเรื่องนึงทันที ถือว่าเป็นกุญแจเปิดประตูก้าวข้ามของหนูละกัน ถึงตอนนั้นรับรองว่าหนูจะได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม!”

ฟังถึงตรงนี้แล้ว หลิวหยู่เฟยอมยิ้ม มองไปที่ยี่ไป๋ตรงหน้าด้วยแววตาที่แฝงความยั่วยุและเจ้าเล่ห์

ในทันที เธอก็พูดกับโจวเสี่ยวปินด้วยรอยยิ้มอย่างสวยงาม: “ประธานโจว ถ้าท่านให้หยู่เฟยได้รางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมไป แล้วเจ้โม่จะทำยังไงล่ะคะ ถ้างั้นเธอก็จะพลาดการรับรางวัลซ้อนแล้วสิ?”

“เรื่องนี้…..”

คำถามนี้ของเธอ ทำเอาโจวเสี่ยวปินไปไม่เป็นเลยทีเดียว แต่ตอนที่เขาเหลือบไปเห็นเซียวชุ่นที่อยู่ข้างๆ ความลำบากในใจก็หายไปทันที

“ฮึ ยี่ไป๋ช่วงนี้ชอบเดินทางผิดๆ อยู่แต่กับพวกคนสุ่มสี่สุ่มห้า ให้เธอได้ทบทวนดีๆสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน ถ้าให้เธอเดินไปอย่างราบรื่นมันก็ดูจะไร้อุปสรรคเกินไป”

นี่กูไปยั่วยุใครมาวะเนี่ย?

เซียวชุ่นหมดคำจะพูด รู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองถ่อมตัวเกินไปรึเปล่า เอาซะแต่ละคนไม่เกรงใจเลย?

ขณะที่เขาอยากจะทำตัวทะยานสักหน่อย โม่ยี่ไป๋ส่ายหัวแล้วกล่าว: “ไปเถอะ งานประมูลใกล้เริ่มแล้ว”

มองดูทั้งสองจากไป หลิวหยู่เฟยกล่าวด้วยสีหน้าดูถูก “ที่แท้ก็แค่คนขายผลิตภัณฑ์สุขภาพ หนูก็นึกว่าจะสุดยอดแค่ไหนกันเชียว เจ้โม่คบกับคนแบบนี้ ช่างเสียศักดิ์ศรีเสียจริง!”

ได้ยินแบบนั้น โจวเสี่ยวปินกล่าวอย่างสงสัย: “เป็นอะไรไปที่รัก ดูท่าหนูจะไม่พอใจเขาน่าดูนะ?”

หลิวหยู่เฟยแทบจะไม่ใส่ใจอีกฝ่ายที่ใช้คำว่า “ที่รัก”สองคำนี้มาเรียกตัวเอง แต่กลับเริ่มเล่าถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกเขาที่ห้องโถงโรงแรม

“เมื่อกี้คนนั้นมันทำให้หนูอับอาย เดี๋ยวประธานโจวต้องช่วยหนูแก้แค้นนะ ช่างน่าโมโหจริงๆ!”

เห็นที่รักเครียดจนไม่สีหน้าท่าทางเปลี่ยนไปโจวเสี่ยวปินเผยรอยยิ้มออกมา แล้วรีบกล่าวปลอบใจ: “อย่างกังวลไปเลย เรื่องนี้ฉันจัดการเอง หนูทำใจให้สบายก่อน คืนนี้เรายังต้องไปคุยหนังเรื่องใหม่ฝั่งนู้น ฉันถึงจะได้สั่งทำให้หนูโดยเฉพาะได้!”

ตอนที่เขาพูดคำว่า “สั่งทำให้โดยเฉพาะ” สีหน้าคิดไตร่ตรอง เหมือนว่ายังมีความหมายอื่นแฝงอยู่ด้วย

หลิวหยู่เฟยไม่รู้ความหมายโดยนัย สำหรับสิ่งนี้ก็เหมือนเป็นเรื่องปกติ ร่างกายอันบอบบางพิงไปที่อกของโจวเสี่ยวปิน ทำเอาอีกฝ่ายหอแห้งปากแห้งเลยทีเดียว

ในเวลาเดียวกัน เซียวชุ่นกับโม่ยี่ไป๋ก็ได้เดินมาถึงแถวหน้าเวทีประมูลแล้วนั่งลง

หลังจากนั่งลงแล้ว โม่ยี่ไป๋เห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบ นึกว่าเขาโกรธ ก็เลยพูดว่า: “โจวเสี่ยวปินเขาก็เป็นแบบนี้แหละ หยิ่งยโสในตำแหน่งฐานะไม่เคยเห็นใครในสายตา คุณไม่ต้องไปสนใจหรอก!”

เซียวชุ่นยักไหล่: “ผมจะไปสนใจเขาทำไม โดนหมากัดแล้วให้ผมกัดกลับไปรึไง?”

ไม่กัดกลับอยู่แล้ว ตีให้ตายแล้วค่อยตุ๋นกิน ไม่หอมกว่าหรอกเหรอ?

“แล้วทำไมคุณดูเศร้าๆ” โม่ยี่ไป๋พูดอย่างไม่เข้าใจ