บทที่ 619 แผนของเหวินถิง

เมื่อเห็นเด็กฝึกตลกคู่นี้แล้วเซียวชุ่นก็ส่ายหัวและยิ้มเจื่อนๆ

การประลองยังคงดำเนินต่อไปและการประลองรอบที่สองของสนามที่สองได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

หยางเทียนฉายไม่ได้ตกเป็นเป้าหมายของศัตรู เพราะตอนนี้ชื่อของเขาได้ปรากฏบนจอใหญ่

“ฮึฮึ เป็นอย่างที่คาดไว้พระเจ้าโปรดปรานผู้ชายที่หล่อเหลาแบบฉัน!”

หยางเทียนฉายยิ้มอย่างภูมิใจ และเหลือบมองซ่งหลิงเอ๋อร์ที่มีสีหน้าซีดเซียว

ดูเหมือนว่าเตากลั่นโอสถของศิษย์พี่เขาไม่จำเป็นต้องทำความสะอาดแล้ว!

หยางเทียนฉายคิดอย่างพอใจและรีบเดินออกจากเขตพื้นที่เตรียมลานปะลองทันที

ในเวลาเดียวกันยังมีนักบู๊อีกสามคนที่เดินออกจากพื้นที่เตรียมประลองบู๊พร้อมกับเขา

หนึ่งในนั้นคือเหวินถิง!

ทั้งสี่ยืนอยู่บนลานประลองและเลือกคู่ต่อสู้สำหรับการแข่งขันครั้งนี้อย่างรวดเร็ว

หยางเทียนฉายเลือกจางเฉียนยังไงความแข็งแกร่งของชายคนนี้ก็ใกล้เคียงกับตัวเขาเอง อีกทั้งเมื่อกี้ยังไม่ให้ความเคารพอาจารย์ต้องแก้แค้นแทนอาจารย์สักหน่อยแล้ว

เฮ้ย ทำไมข้าถึงต้องเคารพอาจารย์นักหนาวะ!

สำหรับเหวินถิงแล้ว คู่ต่อสู้ที่เธอเลือกก็น่าสนใจมาเช่นกัน เหวินเหยาหล่อนเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ การกระทำครั้งนี้ของเธอทำให้หลายคนประหลาดใจ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่คนส่วนใหญ่ยังคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพี่น้องตระกูลเหวิน

เหวินถิงถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นเหวินเหยาเดินขึ้นลานประลอง

เธอจ้องเขม็งไปที่คู่ต่อสู้อย่างดุเดือดในทันที

“เหวินเหยา เธอมันเป็นหมาขี้ขลาดตาขาว ไม่คิดเลยว่าจะไม่สามารถอยู่ร่วมกับคนในตระกูลเหวินของพวกเราได้ ครั้งนี้ฉันจะแก้แค้นให้เหวินเซวียนและเหวินเยี่ยน! "

หลังจากฟังจบเหวินเหยาก็ทำอะไรไม่ถูก: "เป็นเพราะพวกเขาไม่รู้จักประมาณตนเกี่ยวอะไรกับฉัน?"

“หึ เป็นเพราะเธอมากกว่ายัยสารเลวที่บอกจุดอ่อนของพวกเขากับเซียวชุ่นและหยางเทียนฉาย ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะพ่ายแพ้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”

หยางเทียนฉายที่อยู่ข้างๆลานประลองได้ยินคำพูดของเหวินถิง ทำให้อีกฝ่ายโกรธเป็นฟืนเป็นไฟและตะโกนตอบโต้ทันที

“โอ้ย เธอมันหญิงโง่พูดจาไร้สาระ เห็นได้ชัดว่าเหวินเยี่ยนคนนั้นพ่ายแพ้ให้กับข้าที่แข็งแกร่งกว่า แต่เธอกลับมากล่าวหาเอาดื้อๆว่าน้องเหวินเหยาเอาจุดอ่อนของพวกเขามาบอกฉันงั้นเหรอ?”

“นายเรียกใครว่าหญิงโง่”

เหวินถิงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟและจ้องไปที่หยางเทียนฉายซึ่งอยู่ไม่ไกล

เมื่อเห็นแบบนั้นหยางเทียนฉายหยักคิ้วด้วยความงงงวย

“เหอะเหอะ เธอยอมรับเองแล้วยังจะมาถามฉันอีกทำไม？”

“แก……”

เหวินถิงโกรธจนคิ้วชนกันและตัวสั่นด้วยความโกรธ ถ้าไม่ใช่เพราะว่านักบู๊ไม่สามารถเดินลงจากเวทีได้โดยที่ไม่ได้รับอนุญาต ตอนนี้เธอคงไปฉีกปากเสียๆของหยางเทียนฉายแล้ว!

“ฮึ พูดคำหยาบกับผู้หญิง นายมันก็เป็นไอ้คนถ่อย!”

ทันใดนั้นจู่ๆจางเฉียนก็เข้าร่วมสงครามนี้ด้วย เขาวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของหยางเทียนฉาย

“ฉันว่านายเหรอไอ้เด็กเปรตทำไมเรื่องเยอะจัง กูพูดแล้วเกี่ยวอะไรกับยัยเด็กน้อย ไอ้สถุน!”

ทันใดนั้นหยางเทียนฉายที่ดุเดือดพร้อมปะทุ และหันไปปะทะวาจากับจางเฉียน

“ฮึ!” น้ำเสียงของจางเฉียนโกรธจัดและใบหน้าเต็มไปด้วยความฉุนเฉียว

“เป็นแค่คนขายยาโอสถแต่กลับไม่รู้จักประมาณตนอยากมาเทียบชั้นกับฉัน!”

หยางเทียนฉายถูกดูถูกและไม่สามารถควบคุมอารมณ์ไว้ได้โต้กลับทันที

“โธ่เอ๋ย ไอ้เด็กเปรตคนนี้ปากดีนัก กูขายยาโอสถแล้วจะทำไม？ไม่แน่นะตอนนายเป็นเด็กๆอาจจะเคยกินยากลั่นที่ฉันขายก็ได้ ทำไมตอนนั้นกูไม่ได้มีพรสวรรค์ในการเห็นอนาคต และให้นายกินยาตายไปซะไอ้สารเลว!”